மகாகவி

சுப்பிரமணிய பாரதியார்

பாரத அன்னையையும் பராசக்தியையும் தமிழையும் பாடிய புதுயுகக் கவிஞர்

சுப்பிரமணிய பாரதியார் 1882 டிசம்பர் 11 அன்று தென் தமிழ்நாட்டின் எட்டயபுரத்தில் சின்னசாமி ஐயருக்கும் இலட்சுமி அம்மாளுக்கும் மகனாகப் பிறந்தார். வீட்டில் அவரைச் சுப்பையா என்று அழைத்தனர். பதினொரு வயதிலேயே அவர் பாடிய கவிதைகளைக் கேட்டு வியந்த எட்டயபுர அரசவைப் புலவர்கள், கலைமகளின் பெயரான "பாரதி" என்ற பட்டத்தை அவருக்கு அளித்தனர். அன்று முதல் அவர் பாரதி ஆனார்.

இளமையில் காசி நகரில் தங்கி வடமொழியும் இந்தியும் பயின்றார். கங்கைக் கரையின் வேத ஒலியும் கோயில் வழிபாடும் அவர் மனத்தில் ஆழப் பதிந்தன. பின்னர் மதுரையில் தமிழாசிரியராகவும், சென்னையில் "சுதேசமித்திரன்", "இந்தியா" இதழ்களில் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். 1906இல் சுவாமி விவேகானந்தரின் சீடரான சகோதரி நிவேதிதையைச் சந்தித்து, அவரைத் தம் குருவாக ஏற்றார். ஆங்கில அரசின் கைதுக்குத் தப்பிப் புதுச்சேரியில் பத்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார். அங்கே ஸ்ரீ அரவிந்தருடன் வேதங்களைப் பயின்றார்; கண்ணன் பாட்டு, குயில் பாட்டு, பாஞ்சாலி சபதம் ஆகிய முப்பெரும் பாடல்களை இயற்றினார்; பகவத் கீதையைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். 1921 செப்டம்பர் 11 அன்று சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் தம் முப்பத்தெட்டாம் வயதில் மறைந்தார்.

பாரதியாரின் பக்தி அச்சத்தின் பக்தி அன்று; அன்பின் பக்தி. பராசக்தியை அன்னையாகவும், காளியைக் காப்பவளாகவும், கண்ணனைத் தோழனாகவும் தாயாகவும் சேவகனாகவும் பாடினார். நாட்டையே துர்க்கையின் வடிவாகக் கண்டு "வந்தே மாதரம்" என்று வணங்கினார். "செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே இன்பத் தேன் வந்து பாயுது காதினிலே" என்று தமிழைப் போற்றினார். அதனால்தான் தமிழர் அவரை "மகாகவி" என்று அழைக்கின்றனர்.

இங்கே தொடங்குங்கள்தேசிய கீதங்களிலிருந்து தொடங்குங்கள்: முதல் பாடல் "வந்தே மாதரம்".படிக்கத் தொடங்கு →

பாடல் தொகுப்புகள்

முப்பெரும் பாடல்கள்

  • கண்ணன் பாட்டுKannan Pattuகண்ணனைத் தோழனாக, தாயாக, சேவகனாகப் பாடிய பாடல்கள்விரைவில்
  • குயில் பாட்டுKuyil Pattuஒரு குயிலின் கதை வழியே காதலும் ஞானமும்விரைவில்
  • பாஞ்சாலி சபதம்Panchali Sabathamமகாபாரதச் சூதாட்டமும் பாஞ்சாலியின் சபதமும்விரைவில்

மொழிபெயர்ப்பு

  • பகவத் கீதைBhagavad Gitaபாரதியார் தமிழில் மொழிபெயர்த்த கீதைவிரைவில்
பாரதியார் வாழ்க்கையிலிருந்து, 1906

குருவின் ஒரு கேள்வி

1906இல் கல்கத்தாவில் நடந்த பெரும் கூட்டத்துக்குச் சென்றிருந்த பாரதியார், சுவாமி விவேகானந்தரின் சீடரான சகோதரி நிவேதிதையைக் காணச் சென்றார். சுவாமிஜியின் சொற்களால் நாட்டுக்குத் தம்மை அர்ப்பணித்தவர் அவர்.

பேச்சின் நடுவே நிவேதிதை கேட்டார்: "உங்கள் மனைவியை ஏன் உடன் அழைத்து வரவில்லை?" பெண்கள் இத்தகைய கூட்டங்களுக்கு வருவது வழக்கம் இல்லை என்று பாரதியார் பதில் சொன்னார். அதற்கு நிவேதிதை மென்மையாகச் சொன்னார்: "வீட்டில் உள்ள பெண்ணுக்கே விடுதலை தராதவர், நாட்டுக்கு எப்படி விடுதலை பெற்றுத் தருவார்? பெண்ணும் சக்தியின் வடிவம் அல்லவா?"

அந்த ஒரு கேள்வி பாரதியின் வாழ்வையே மாற்றியது. அவர் நிவேதிதையைத் தம் குருவாக ஏற்றார்; தம் பாடல் நூல்களை அவருக்குக் காணிக்கையாக்கினார். "ஆண்களோடு பெண்களும் சரிநிகர் சமானமாக வாழ்வம் இந்த நாட்டிலே" என்றும், "பட்டங்கள் ஆள்வதும் சட்டங்கள் செய்வதும் பாரினில் பெண்கள் நடத்த வந்தோம்" என்றும் அவர் பாடியது இந்தச் சந்திப்பின் விளைவு. பராசக்தியைத் தாயாக வணங்கியவர், ஒவ்வொரு பெண்ணிலும் அந்தச் சக்தியைக் காணக் கற்றார்.

From Bharathiyar's life, 1906

The Guru's Question

In 1906 Bharathiyar went to Calcutta for a great national gathering, and while there he called on Sister Nivedita, the disciple of Swami Vivekananda, who had given her life to India at her guru's word.

In the middle of their talk Nivedita asked, "Why did you not bring your wife with you?" Bharathiyar answered that it was not the custom for women to come to such meetings. Nivedita replied gently, "If a man will not give freedom to the woman in his own home, how will he win freedom for his country? Is not every woman a form of Shakti?"

That one question changed his life. He took Nivedita as his guru and dedicated his books of songs to her. His lines "Men and women shall live as equals in this land" and "We have come to hold office and to make the laws of the world" grew out of that meeting. He had always worshipped Parashakti as Mother; from then on he learned to see that Shakti in every woman.

அடுத்த பகுதிபக்தி →