ஆறு சமயங்களில் ஒன்று

வைணவம்

திருமாலின் திருவடியில் சரண் புகும் நெறி

திருமாலை, நாராயணனை, முழுமுதற் கடவுளாக வழிபடும் நெறி வைணவம். உலகைக் காக்கும் அவன், அறம் குன்றும் போதெல்லாம் மீன், ஆமை, வராகம், நரசிம்மம், வாமனன், பரசுராமன், இராமன், பலராமன், கண்ணன், கல்கி என்ற பத்து அவதாரங்களில் இறங்கி வருகிறான் என்பது நம்பிக்கை. "ஓம் நமோ நாராயணாய" என்ற எட்டெழுத்தே வைணவர்களின் மந்திரம்.

பன்னிரு ஆழ்வார்கள் திருமாலைப் பாடிய நாலாயிரம் பாசுரங்களை நாதமுனிகள் நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தமாகத் தொகுத்தார். நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி "தமிழ் வேதம்" என்று போற்றப்படுகிறது. இராமானுஜர் விசிஷ்டாத்வைத நெறியை வளர்த்தார். இறைவனின் திருவடியில் முழுமையாகச் சரண் புகுவதே (பிரபத்தி) வைணவத்தின் மையம். பகவத் கீதையும் ஸ்ரீமத் பாகவதமும் வைணவர்களின் உயிர் நூல்கள்.

ஆழ்வார்கள் பாடிய 108 திவ்ய தேசங்களில் பெரும்பாலானவை தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. அவற்றுள் முதன்மையானது திருவரங்கம்; அரங்கநாதன் காவிரியின் நடுவே பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். திருப்பதி, காஞ்சி வரதராஜர், திருவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் ஆகியவையும் புகழ்பெற்றவை. மார்கழியில் திருப்பாவை பாடுவதும், வைகுண்ட ஏகாதசியில் சொர்க்கவாசல் திறப்பும், புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளும் வைணவர்களுக்குச் சிறப்பானவை.

இங்கே தொடங்குங்கள்சடகோபர் அந்தாதியிலிருந்து தொடங்குங்கள்: திருவரங்கன் கேட்டதால் கம்பர் நம்மாழ்வாரைப் போற்றிய நூறு பாடல்கள்.படிக்கத் தொடங்கு →

ஆழ்வார்களும் அவர்களைப் போற்றியவர்களும்

ஸ்ரீமத் பாகவதம், எட்டாம் ஸ்கந்தம்

கஜேந்திர மோட்சம்

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. திரிகூட மலையின் அடிவாரத்தில் இருந்த ஒரு காட்டில், கஜேந்திரன் என்ற வலிமையான யானை அரசன் தன் கூட்டத்தோடு வாழ்ந்தான். ஒரு வெயில் நாளில் அவன் ஒரு தாமரைக் குளத்தில் இறங்கி நீராடி மகிழ்ந்தான்.

திடீரென்று குளத்தில் இருந்த ஒரு முதலை அவன் காலைக் கவ்விப் பிடித்தது. கஜேந்திரன் தன் முழு வலிமையோடு இழுத்தான்; முதலையும் விடவில்லை. நீண்ட காலம் போராட்டம் நடந்தது. அவன் கூட்டத்தினர் உதவ முயன்று தோற்று விலகிச் சென்றனர். நீரில் முதலையின் வலிமை வளர்ந்தது; கஜேந்திரனின் வலிமை குறைந்தது.

கடைசியில் தன் வலிமையால் எதுவும் முடியாது என்று உணர்ந்த கஜேந்திரன், முற்பிறவியில் கற்ற இறைவனின் துதியை நினைவுகூர்ந்தான். குளத்திலிருந்து ஒரு தாமரை மலரைத் தும்பிக்கையில் ஏந்தி, வானை நோக்கி உயர்த்தி, "ஆதிமூலமே!" என்று முழு மனத்தோடு அழைத்தான்.

அந்தக் குரலைக் கேட்ட திருமால், திருமகளிடம் சொல்லக்கூட நிற்காமல், கருடன் மேல் ஏறி விரைந்து வந்தான். கருடனும் மெதுவாகத் தோன்ற, அதையும் விட்டுத் தானே பாய்ந்து வந்து, தன் சக்கரத்தால் முதலையை வீழ்த்தி கஜேந்திரனைக் காத்தான். முதலையும் சாபம் நீங்கி நற்கதி பெற்றது. தன் வலிமையை விட்டு இறைவனை முழுமையாகச் சரண் புகுந்தால் அவன் உடனே ஓடி வருவான் என்பதே வைணவம் சொல்லும் சரணாகதி.

Srimad Bhagavatam, Book Eight

Gajendra Moksham: the Elephant Who Called

From the Srimad Bhagavatam. In a forest at the foot of Mount Trikuta lived Gajendra, a mighty king of elephants, with his herd. One hot day he went down into a lotus lake to bathe and play.

Suddenly a crocodile in the lake seized his leg. Gajendra pulled with all his strength, but the crocodile would not let go. The struggle went on for a very long time. His herd tried to help, failed and fell away. In the water the crocodile's strength grew while Gajendra's ebbed.

At last, knowing that his own strength could do nothing, Gajendra remembered a hymn to the Lord he had learned in an earlier life. He plucked a lotus from the lake, raised it to the sky in his trunk, and called with his whole heart, "Adimoolame! O Source of all!"

Hearing that cry, Vishnu did not stop even to tell Lakshmi. He mounted Garuda and sped to the lake, and when even Garuda seemed too slow, he leapt ahead himself. With his discus he struck down the crocodile and saved Gajendra, and the crocodile too was freed from a curse and found a good end. This is the surrender Vaishnavam teaches: when we let go of our own strength and surrender completely, the Lord comes running at once.

அடுத்த பகுதிபக்தி →