Nalvazhi 26 · மானம் குலம் கல்வி வண்மை அறிவுடைமை – Tamilone

பாடல் 26 · நல்வழி · ஔவையார்

மானம் குலம் கல்வி வண்மை அறிவுடைமைதானம் தவம் உயர்ச்சி தாளாண்மை - தேனின்கசிவந்த சொல்லியர்மேல் காமுறுதல் பத்தும்பசிவந்திடப் பறந்து போம்

Maanam kulam kalvi vanmai arivutaimai / Thaanam thavam uyarssi thaalaanmai - thaenin / Kasivantha solliyarmael kaamuruthal paththum / Pasivanthitap paranthu poam

பொருள்

மானம், குலப்பெருமை, கல்வி, கொடை, அறிவு, தானம், தவம், உயர்வு, முயற்சி, தேன்போலச் சொல்லுடையாரிடம் காதல் ஆகிய பத்தும் பசி வந்தால் பறந்து போகும்.

Meaning

Honour, lineage, learning, generosity, wisdom, charity, austerity, rank, diligence, and love for one whose words are sweet as honey: all ten fly away when hunger comes.

சொற்பொருள் Word by word

மானம்: honour
குலம்: lineage
கல்வி: learning
வண்மை: generosity
அறிவுடைமை: wisdom
தானம்: charity
தவம்: austerity
உயர்ச்சி: high standing
தாளாண்மை: diligence
தேனின் கசிவந்த சொல்லியர் மேல் காமுறுதல்: love for one whose words drip like honey
பத்தும்: all these ten
பசி வந்திடப் பறந்து போம்: fly away when hunger comes

விளக்கம்

மானம், குலப்பெருமை, கல்வி, கொடைத்தன்மை, அறிவு, தானம், தவம், உயர்நிலை, முயற்சி, தேன் போன்ற சொல்லுடையாள் மேல் கொண்ட காதல் ஆகிய பத்தும், பசி வந்துவிட்டால் பறந்து போகும் என்கிறார் ஔவை.

இது மனிதனை இழிவுபடுத்தும் பாடல் அல்ல; பசியின் வலிமையை உண்மையாகச் சொல்லும் பாடல். கடும் பசியில் எந்தப் பண்பும் நிலைப்பது கடினம். அதனால் பசித்தவனிடம் முதலில் ஒழுக்கம் பேசுவதை விட, உணவு கொடுப்பதே அறம்.

இதனால்தான் நம் மரபு அன்னதானத்தை மிக உயர்ந்த தானமாகப் போற்றுகிறது. ஒருவரின் பசியைப் போக்குவது, அவரின் பத்துப் பண்புகளையும் காப்பதற்குச் சமம்.

Explanation

Honour, pride of family, learning, generosity, wisdom, charity, austerity, high standing, diligence, and love for one whose words are sweet as honey: all ten fly away when hunger comes, says Avvaiyar.

This verse does not belittle people; it tells the plain truth about the power of hunger. In fierce hunger, it is hard for any virtue to hold. So rather than first lecturing a hungry person about conduct, the dharma is to give them food.

This is why our tradition praises annadanam, the gift of food, so highly. To relieve someone's hunger is to protect all ten of their virtues.

மகாபாரதம், சாந்தி பர்வம்

பஞ்சத்தில் விசுவாமித்திரர்

மகாபாரதம், சாந்தி பர்வத்தில் பீஷ்மர் தருமருக்குச் சொன்ன கதை. திரேதா யுகத்தின் முடிவில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மழை பெய்யாமல் பெரும் பஞ்சம் வந்தது. உலகமே பசியால் வாடியது. மாமுனிவர் விசுவாமித்திரரும் பல நாள் உணவின்றி அலைந்தார்.

பசியால் தளர்ந்த அவர், ஒரு நாள் இரவு ஊருக்கு வெளியே இருந்த ஒரு புலையர் குடிசையில் நுழைந்து, அங்கே இருந்த நாய் இறைச்சியை எடுக்க முயன்றார். அந்தக் குடிசைக்காரன் விழித்து, “முனிவரே, இது உமக்குத் தகாது” என்று அறம் பேசினான். உயிரைக் காப்பதும் கடமை என்று விசுவாமித்திரர் வாதிட்டார்.

அவர் அந்த இறைச்சியை எடுத்துச் சென்று, முதலில் தேவர்களுக்குப் படைக்க முனைந்தார். அப்போது இந்திரன் மழை பெய்வித்து உலகின் பஞ்சத்தைப் போக்கினான்.

உலகம் போற்றிய ஒரு மாமுனிவரின் குலப்பெருமையும் தவமும் கூடப் பசியின் முன் சோதிக்கப்பட்டன. பசியின் வலிமையை ஔவை மிகைப்படுத்தவில்லை.

Mahabharata, Shanti Parva

Vishwamitra in the Great Famine

A story Bhishma tells Yudhishthira in the Shanti Parva of the Mahabharata. At the end of the Treta Yuga, no rain fell for twelve years, and a terrible famine came. The whole world wasted with hunger. Even the great sage Vishwamitra wandered for days without food.

Weak with hunger, one night he entered the hut of an outcaste on the edge of a village and tried to take the dog's meat kept there. The man woke and argued from dharma: 'Sage, this is not fit for you.' Vishwamitra argued that preserving life is also a duty.

He took the meat and was about to offer it first to the gods when Indra sent rain and ended the famine for the world.

Even the pride of birth and the austerity of a sage the whole world revered were tested by hunger. Avvaiyar does not exaggerate its power.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் ஊரில் பசித்திருப்பவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க நீங்கள் சேரக்கூடிய ஒரு முயற்சி இருக்கிறதா?

To reflect on

Is there an effort near you to feed the hungry that you could join?