Vinayagar Agaval 1 · சீதக் களபச் செந்தா மரைப்பூம் – Tamilone

பாடல் 1 · விநாயகர் அகவல் · ஔவையார்

சீதக் களபச் செந்தா மரைப்பூம்பாதச் சிலம்பு பலவிசை பாடப்பொன்னரை ஞாணும் பூந்துகில் ஆடையும்வன்ன மருங்கில் வளர்ந்தழ கெறிப்பப்பேழை வயிறும் பெரும்பாரக் கோடும்வேழ முகமும் விளங்குசிந் தூரமும்

Seethak kalapas senthaa maraippoom / Paathas silampu palavisai paatap / Ponnarai njaanum poonthukil aataiyum / Vanna marungkil valarnthazha kerippap / Paezhai vayirum perumpaarak koatum / Vaezha mukamum vilangkusin thooramum

பொருள்

குளிர்ந்த சந்தனம் பூசிய செந்தாமரை போன்ற திருவடிகளில் சிலம்புகள் பல இசைகளை ஒலிக்கின்றன. அழகிய இடுப்பில் பொன் அரைஞாணும் மென்மையான பட்டாடையும் ஒளிர்கின்றன. பெட்டி போன்ற பெரிய வயிறும், பெரிய கனத்த தந்தமும், யானை முகமும், அதில் விளங்கும் செந்தூரமும் அழகு செய்கின்றன.

Meaning

On His feet, like red lotuses cooled with sandal paste, the anklets ring out many melodies. At His lovely waist the golden waist cord and fine silk garment glow with growing beauty. His belly round as a treasure chest, His great heavy tusk, His elephant face and the bright vermilion upon it all shine.

சொற்பொருள் Word by word

சீதம்: cool
களபம்: sandal paste
செந்தாமரைப் பூம் பாதம்: feet like a red lotus flower
சிலம்பு: anklets
பல இசை பாட: ringing with many sounds
பொன் அரை ஞாண்: golden waist cord
பூந்துகில் ஆடை: fine flowered silk garment
வன்ன மருங்கு: the beautiful waist
அழகு எறிப்ப: shining with beauty
பேழை வயிறு: belly round like a treasure chest
பெரும் பாரக் கோடு: the great heavy tusk
வேழ முகம்: elephant face
சிந்தூரம்: red vermilion

விளக்கம்

தமிழ் மரபில் இறைவனை வணங்கும்போது திருவடியிலிருந்து தொடங்குவது வழக்கம். ஔவையாரும் அப்படியே தொடங்குகிறார்: சந்தனம் பூசிய குளிர்ந்த செந்தாமரைப் பாதங்கள், அவற்றில் ஒலிக்கும் சிலம்புகள். கண்ணால் காண்பதும் காதால் கேட்பதும் ஒன்றாகி, பக்தனின் மனம் முதல் அடியிலேயே விநாயகரின் அருகே சென்றுவிடுகிறது.

பேழை வயிறு என்பது உலகம் முழுவதையும் தன்னுள் அடக்கிய பெருவயிறு என்று பெரியோர் விளக்குவர். அதனால்தான் அவரை லம்போதரர் என்றும் அழைக்கிறோம். பெரிய தந்தம் வலிமையையும், யானை முகம் அறிவையும், நெற்றியில் பூசிய செந்தூரம் மங்கலத்தையும் குறிக்கின்றன.

இப்படி உருவத்தை விரிவாகச் சொல்வது தியானத்திற்கான வழி. கண்ணை மூடி, அடியிலிருந்து முடி வரை ஒவ்வொன்றாக நினைத்தால் மனம் ஓர் இடத்தில் நிற்கும். அகவலின் பின்பகுதியில் வரும் உள்நோக்கிய யோகப் பயணத்திற்கு இந்த உருவ தியானமே முதல் படி.

Explanation

In Tamil tradition, worship begins at the Lord's feet. Avvaiyar begins the same way: cool lotus feet anointed with sandal paste, and anklets ringing on them. Sight and sound come together, and in the very first line the devotee's mind has already drawn close to Ganesha.

Elders explain the treasure-chest belly as the great belly that holds the whole universe within it, which is why He is called Lambodara, the one with the vast belly. The great tusk stands for strength, the elephant face for wisdom, and the vermilion on His brow for auspiciousness.

Describing the form in such detail is a way into meditation. Close your eyes and picture Him part by part, from the feet to the crown, and the mind settles in one place. This meditation on the form is the first step of the inward yogic journey that the later part of the Agaval describes.

சிவபுராணம், ருத்ர சம்ஹிதை

பார்வதி படைத்த பிள்ளை

சிவபுராணத்திலிருந்து. ஒரு நாள் பார்வதி தேவி நீராடச் செல்லும் முன், தன் உடலில் பூசியிருந்த மஞ்சள் சந்தனக் கலவையை எடுத்து ஓர் அழகிய சிறுவனை உருவாக்கினாள். அவனுக்கு உயிர் தந்து, "யாரையும் உள்ளே விடாதே" என்று சொல்லி வாயிலில் காவலுக்கு நிறுத்தினாள்.

அப்போது சிவபெருமான் வந்தார். சிறுவன் அவரைத் தடுத்தான். தாயின் சொல்லை மீறாத அந்தச் சிறுவனுக்கும் சிவகணங்களுக்கும் போர் மூண்டது. யாராலும் அவனை வெல்ல முடியவில்லை. இறுதியில் சிவபெருமானின் சூலம் சிறுவனின் தலையைக் கொய்தது.

பார்வதி பெருந்துயரில் ஆழ்ந்தாள். அவளைத் தேற்ற, வடக்கே முதலில் காணும் உயிரின் தலையைக் கொண்டுவரச் சொன்னார் சிவன். கணங்கள் ஒரு யானையின் தலையைக் கொண்டு வந்தனர். அதைச் சிறுவனின் உடலில் பொருத்தி சிவன் உயிர் தந்தார். "எந்தச் செயலைத் தொடங்கினாலும் முதலில் இவனையே வணங்க வேண்டும்" என்று வரமும் தந்து, அவனைத் தன் கணங்களுக்குத் தலைவனாக, கணபதியாக ஆக்கினார்.

அகவலின் முதல் அடி "சீதக் களபம்", குளிர்ந்த சந்தனம், என்று தொடங்குகிறது. விநாயகரின் உடலே அன்னையின் மேனியில் இருந்த மணமுள்ள பூச்சிலிருந்து பிறந்தது என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.

Shiva Purana, Rudra Samhita

The Child Parvati Made

From the Shiva Purana. One day, before going to bathe, Goddess Parvati took the turmeric and sandal paste from her own body and shaped from it a beautiful boy. She gave him life and set him at the door as guard, saying, 'Let no one in.'

Just then Shiva arrived. The boy stopped Him. Because the child would not break his mother's word, a battle broke out between him and Shiva's attendants, the ganas. None of them could overcome him. At last Shiva's trident struck off the boy's head.

Parvati was overcome with grief. To console her, Shiva told His ganas to bring the head of the first creature they found facing north. They returned with the head of an elephant. Shiva set it on the boy's body and gave him life again. He blessed him: 'Whatever task anyone begins, they shall worship him first.' And He made him lord of all His ganas: Ganapati.

The Agaval's very first words are 'cool sandal paste'. They recall that Ganesha's own body was born from the fragrant paste on his mother's skin.

சிந்தனைக்கு

இன்று எந்த ஒரு செயலைத் தொடங்கும் முன்பும், ஒரு கணம் நின்று மனத்தை ஒருமுகப்படுத்திப் பாருங்கள். அதுவே பிள்ளையார் சுழி.

To reflect on

Before you begin any task today, pause for one moment and gather your mind. That pause is the Pillaiyar Suzhi, the mark of Ganesha at the start of every work.