தEN
குறள் படி
ஔவையார் · 30 பாடல்கள்

மூதுரை

Moodurai

மூதுரை என்றால் முதியோர் சொன்ன அறிவுரை. முப்பது வெண்பாக்களில் நன்றி, நட்பு, கல்வி, பொறுமை, விதி, நல்லோர் சேர்க்கை ஆகியவற்றை இயற்கை உவமைகளால் ஔவையார் விளக்குகிறார்.

Moodurai means 'the words of the elders'. In thirty venba verses Avvaiyar teaches gratitude, friendship, learning, patience, destiny and good company through images drawn from nature.

அறிமுகம்

கடவுள் வாழ்த்தின் முதல் சொல்லை வைத்து இந்நூலை "வாக்குண்டாம்" என்றும் அழைப்பர். விநாயகரை வணங்குவோர்க்குச் சொல்வன்மையும் நல்ல மனமும் திருமகள் அருளும் கிடைக்கும் என்று தொடங்குகிறது.

ஆத்திசூடியும் கொன்றை வேந்தனும் சிறு கட்டளைகள்; மூதுரை அவற்றை உவமைகளால் விரிக்கிறது. தென்னை தலையால் இளநீர் தருவது, சங்கைச் சுட்டாலும் வெண்மை, கல்லில் எழுத்தும் நீரில் எழுத்தும், வற்றிய குளத்தை விட்டுப் பறக்கும் பறவைகளும் அதிலேயே நிற்கும் அல்லியும், தன்னை வெட்டுபவருக்கும் நிழல் தரும் மரம் என ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு காட்சியாக மனத்தில் பதிகிறது.

நன்றி, நல்லோர் சேர்க்கை, கல்வியின் பெருமை, சினத்தின் தன்மை, வினைப்பயன், பகைவர்க்கும் அருளும் பெருந்தன்மை ஆகியவை இந்நூலின் மையக் கருத்துகள். இவை தர்மம், கர்மம், சத்சங்கம் என்ற இந்து வாழ்க்கை நெறியின் அடிப்படைகளை எளிய தமிழில் தருகின்றன.

Introduction

The book is also called "Vaakkundaam" after the first word of its invocation, which promises eloquence, a good mind and Lakshmi's grace to those who worship Vinayaka.

Where Aathichoodi and Kondrai Vendhan give short commands, Moodurai unfolds them through images. The coconut palm returns water as sweet tender coconut; a conch, though burnt, turns white; help given to the good is carved in stone, help to the ungrateful is written on water; birds desert a dried pond while the lilies stay; a tree shades even the one who cuts it. Each verse lodges in the mind as a picture.

Its central themes are gratitude, good company, the worth of learning, the nature of anger, the fruit of karma, and generosity even toward enemies. In plain Tamil it sets out the foundations of Hindu life: dharma, karma and satsang.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து

குசேலரின் அவல்

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. சாந்தீபனி முனிவரின் குருகுலத்தில் கண்ணனும் சுதாமர் என்ற குசேலரும் ஒன்றாகக் கற்றனர். பின்னர் கண்ணன் துவாரகையின் மன்னனானான்; குசேலர் கடும் வறுமையில் வாடினார்.

மனைவியின் வேண்டுகோளின்படி, கிழிந்த துணியில் ஒரு பிடி அவலை முடிந்துகொண்டு குசேலர் துவாரகைக்குச் சென்றார். இவ்வளவு பெரிய மன்னனுக்கு இந்த அற்பப் பொருளைத் தருவதா என்று கூச்சப்பட்டார்.

ஆனால் கண்ணன் அவரைக் கண்டதும் ஓடிவந்து தழுவினான்; தன் அரியணையில் அமர்த்தி, அவர் கால்களைக் கழுவினான். குசேலர் மறைத்து வைத்திருந்த அவலைத் தானே எடுத்து அன்போடு உண்டான். குசேலர் எதுவும் கேட்கவில்லை; கண்ணனும் எதுவும் சொல்லவில்லை.

வீடு திரும்பிய குசேலர், தம் குடிசை இருந்த இடத்தில் அழகிய மாளிகையைக் கண்டு வியந்தார். ஆனாலும் அவர் மனம் மாறவில்லை; கண்ணன் மீதான பக்தியிலேயே எளிமையாக வாழ்ந்தார்.

"வற்றிய குளத்திலும் ஒட்டி நிற்கும் அல்லி போன்றது உண்மையான உறவு" என்றும், "நல்லோர்க்குச் செய்த உதவி கல்லில் எழுத்து" என்றும் மூதுரை சொல்வதை இக்கதை உயிர்ப்புடன் காட்டுகிறது.

From the Srimad Bhagavatam

Kuchela's Handful of Rice

From the Srimad Bhagavatam. Krishna and Sudama, also called Kuchela, studied together in the gurukulam of the sage Sandipani. Krishna later became king of Dwaraka, while Kuchela lived in deep poverty.

At his wife's urging, Kuchela tied a handful of beaten rice (aval) in a torn cloth and set out for Dwaraka. He felt ashamed to offer such a humble gift to so great a king.

Yet the moment Krishna saw him, he ran to embrace him, seated him on his own throne and washed his feet. Krishna himself took the beaten rice Kuchela had tried to hide and ate it with love. Kuchela asked for nothing, and Krishna said nothing.

When Kuchela returned home, he found a beautiful mansion where his hut had stood. Still his heart did not change: he lived simply, devoted to Krishna.

The story brings to life Moodurai's teaching that true kinship is like the lily that stays in a dried pond, and that help given to the good is carved in stone.

முக்கியப் பாடங்கள்

  • நன்றி செய்தால் அது தானே திரும்பி வரும்.
  • நல்லோர் சேர்க்கை நம்மை உயர்த்தும்; தீயோர் சேர்க்கை தாழ்த்தும்.
  • உண்மையான பண்பு துன்பத்திலும் மாறாது.
  • கல்வி சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்புத் தரும்.
  • பகைவர்க்கும் அருளும் பெருந்தன்மையே உயர்ந்தது.

Key lessons

  • Kindness returns of its own accord.
  • Good company lifts us; bad company drags us down.
  • True character does not change in hardship.
  • Learning brings honour wherever one goes.
  • Generosity even toward enemies is the highest virtue.

பாடல்கள்

  1. ✦வாக்குண்டாம் நல்ல மனமுண்டாம் மாமலராள்Those who never fail to approach, with flowers in hand, the feet of the trunked Lord whose holy body glows like red coral, will gain eloquence and a good mind, the gracious glance of Lakshmi, and a body that does not wither.
  2. 1நன்றி ஒருவர்க்குச் செய்தக்கால் அந்நன்றிWhen you help someone, do not ask when they will repay it. The coconut palm drinks water at its roots and returns it from its crown as sweet tender coconut; so a good deed returns of itself.
  3. 2நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம்Help given to the good lasts like letters carved in stone; help given to the hard-hearted vanishes like writing on water.
  4. 3இன்னா இளமை வறுமைவந் தெய்தியக்கால்Youth spent in poverty, a fine flower that blooms out of season, and the beauty of a woman without a companion all go to waste and bring sorrow.
  5. 4அட்டாலும் பால் சுவையில் குன்றாது அளவளவாய்Milk loses no sweetness however long it is boiled. Those who are not true friends never become friends, however close you are. The noble remain noble even in ruin, just as a conch, though burnt, still turns white.
  6. 5அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும்நாள் அன்றிHowever hard you try, a task succeeds only when its time comes; even tall trees bear fruit only in their season.
  7. 6உற்ற இடத்தில் உயிர்வழங்கும் தன்மையோர்Will those who give their lives when the moment comes ever bow before their enemies? A stone pillar under a heavy load will split and break, but it will never bend.
  8. 7நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல் தான்கற்றThe water lily rises only as high as the water; subtle wisdom grows only as far as one's learning; wealth comes in measure with past austerities; character follows the culture one is raised in.
  9. 8நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலமிக்கTo see the good, to hear their words, to speak of their virtues and to live in their company: all of these are good.
  10. 9தீயாரைக் காண்பதுவும் தீதே திருவற்றTo see the wicked, to hear their words, to speak of their ways and to live in their company: all of these are harmful.
  11. 10நெல்லுக் கிறைத்தநீர் வாய்க்கால் வழியோடிப்Water drawn for the paddy flows down the channel and reaches the grass too; so if there is one good person in the world, the rain falls for everyone for that person's sake.
  12. 11பண்டு முளைப்பது அரிசியே ஆனாலும்It is the rice grain that sprouts, yet once the husk is gone it will not sprout. So too, even the very capable cannot complete a task taken on without proper support and measure.
  13. 12மடல் பெரிது தாழை மகிழ் இனிது கந்தம்The screw-pine's leaf is large, yet the small magizham flower smells sweeter; the sea is vast, yet its water is undrinkable, while a little spring beside it gives water to drink. So do not dismiss anyone as small.
  14. 13கவையாகிக் கொம்பாகிக் காட்டகத்தே நிற்கும்The trees standing in the forest with their forked branches are not the only trees: the one who stands in an assembly unable to grasp the meaning of a letter read aloud is a fine tree too.
  15. 14கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழிThe poetry of the unlearned is like a turkey that watched the forest peacock dance, fancied itself a peacock, and spread its ungainly wings to dance.
  16. 15வேங்கை வரிப்புலிநோய் தீர்த்த விடகாரிHelp given to mean-minded fools who know no gratitude is like an earthen pot thrown on a rock; it is like the healer who cured a striped tiger's sickness and then became its meal.
  17. 16அடக்கம் உடையார் அறிவிலர் என்றெண்ணிக்Do not take the modest for fools and try to override them. At the sluice the crane lets the small fish run past and waits, as if drooping, until the big fish comes.
  18. 17அற்ற குளத்தில் அறுநீர்ப் பறவைபோல்Those who leave in hard times, like water birds deserting a dried-up pond, are not true kin. True kin are like the kotti, the water lily and the neydhal flower, which cling to that same pond.
  19. 18சீரியர் கெட்டாலும் சீரியரே; சீரியர் மற்றுThe noble remain noble even when ruined. A broken golden pot is still gold; what is a broken clay pot worth?
  20. 19ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல்நீர்However deep you press a measure into the sea, it will not hold four measures. Likewise, my friend, even with wealth and a good husband, each receives only what their destiny allows.
  21. 20உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்றிருக்க வேண்டாDo not rely on people simply because they are siblings or relatives. A disease born with the body can kill, while a herb from a distant mountain, born nowhere near us, cures it. There are people like that medicine too.
  22. 21இல்லாள் அகத்திருக்க இல்லாதது ஒன்றில்லைWith a good wife at home, nothing is lacking. If she is absent, or speaks harshly, the house becomes a thicket where a tiger lies.
  23. 22எழுதியவா றேகாண் இரங்கு மடநெஞ்சேFoolish heart, things happen as they are written; will they happen as you wish? If one goes to the wish-granting karpaga tree and receives a bitter etti fruit, that is the fruit of deeds in a former birth.
  24. 23கற்பிளவோடு ஒப்பர் கயவர் கடுஞ்சினத்துப்The anger of the base is like a split stone that never rejoins; some people's anger is like split gold, which can be rejoined with effort; but the anger of the noble vanishes like the mark an arrow cuts across water.
  25. 24நற்றாமரைக் கயத்தில் நல் அன்னம் சேர்ந்தாற்போல்As swans seek a fine lotus pool, the learned seek the learned; as crows delight in corpses on the burning ground, fools seek fools.
  26. 25நஞ்சுடைமை தானறிந்து நாகம் கரந்துறையும்The cobra, knowing its venom, lives in hiding; the harmless water snake lies out in the open. So the deceitful hide themselves, while the guileless have nothing to hide.
  27. 26மன்னனும் மாசறக் கற்றோனும் சீர்தூக்கின்Weigh a king against one who has learned without flaw, and the learned one is greater: a king is honoured only in his own land, the learned are honoured wherever they go.
  28. 27கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்றுணர்ந்தார் சொல்கூற்றம்To the unlearned, the words of the wise feel like death; to the wicked, dharma is death; to the plantain tree, its own fruit is death; to a home, a woman who will not live in harmony with it is death.
  29. 28சந்தன மென்குறடு தான்தேய்ந்த காலத்தும்Sandalwood loses none of its fragrance however much it is worn down; so too the great, though their wealth has shrunk, will they turn small-hearted even when garlanded kings come to them?
  30. 29மருவினிய சுற்றமும் வான்பொருளும் நல்லDear kinsfolk, great wealth, good looks and high standing all come with Lakshmi, goddess of fortune, when she arrives, and all leave with her when she departs.
  31. 30சாந்தனையும் தீயனவே செய்திடினும் தாம்அவரைEven if people do them deadly harm, the wise protect them as far as they can; a tree gives cool shade even to the one who is cutting it down.