வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (கிஷ்கிந்தா காண்டம்)அனுமனுக்கு வலிமையை நினைவூட்டிய ஜாம்பவான்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. சீதையைத் தேடிச் சென்ற வானரப் படை தென்கடலின் கரையை அடைந்தது. எதிரே நூறு யோசனை அகலக் கடல். அதைத் தாண்டி இலங்கைக்குச் செல்ல யாரால் முடியும் என்று ஒவ்வொருவரும் தம் வலிமையைச் சொன்னார்கள்; யாராலும் முழு தூரத்தையும் தாண்ட முடியவில்லை.
அனுமன் ஒதுங்கி அமைதியாக அமர்ந்திருந்தான். பேராற்றல் உள்ளிருந்தும், அதை அவனே உணராமல் இருந்தான். அப்போது முதியவரான ஜாம்பவான் அவனிடம் வந்தார். அனுமனின் பிறப்பையும், வாயுதேவனின் மகனாக அவன் பெற்ற வலிமையையும், சிறுவயதில் சூரியனைப் பழம் என்று பாய்ந்து பிடிக்கச் சென்றதையும் நினைவூட்டினார். "உன்னால் இந்தக் கடலைத் தாண்ட முடியும். எழுந்திரு!" என்றார்.
ஜாம்பவானின் சொற்கள் அனுமனுக்குள் இருந்த ஆற்றலை எழுப்பின. அனுமன் மலைபோல் வளர்ந்து, மகேந்திர மலையிலிருந்து பாய்ந்து கடலைக் கடந்து இலங்கையை அடைந்தான்.
அனுமனின் வலிமை உள்ளிருக்கும் அரிசி; ஜாம்பவானின் ஊக்கம் அதைக் காக்கும் உமி. இரண்டும் சேர்ந்தபோதுதான் அந்தப் பெரும் செயல் முளைத்தது.
From the Valmiki Ramayana (Kishkindha Kanda)Jambavan Reminds Hanuman of His Strength
From the Valmiki Ramayana. The monkey army searching for Sita reached the shore of the southern ocean. Before them lay a hundred yojanas of sea. One by one the leaders said how far they could leap; none could cross the whole distance to Lanka.
Hanuman sat quietly apart. Great power lay within him, but he was not aware of it. Then the aged Jambavan came to him. He reminded Hanuman of his birth as the son of Vayu, the wind god, of the strength that was his by nature, and of how as a child he had leapt to seize the sun, thinking it a fruit. 'You can cross this ocean. Rise!' he said.
Jambavan's words woke the power inside Hanuman. He grew to the size of a mountain, leapt from Mount Mahendra, crossed the ocean and reached Lanka.
Hanuman's strength was the grain within; Jambavan's encouragement was the husk that let it sprout. Only together did that great deed come to life.
