திருப்போரூர் தல வரலாறு, சிதம்பர சுவாமிகள் மரபுபனங்காட்டில் புதைந்திருந்த முருகன்
திருப்போரூர் தல மரபிலிருந்து. கந்த புராணம் சொல்லும் அசுரப் போரின்போது முருகன் இங்கே விண்ணில் நின்று அசுரர்களை வென்றான் என்பதால் இவ்வூர் "போரூர்" எனப் பெயர் பெற்றது. காலப்போக்கில் பழைய கோயில் அழிந்து, முருகனின் திருவுருவம் பனைமரக் காட்டில் மண்ணுக்குள் மறைந்து போனது.
பதினேழாம் நூற்றாண்டில் மதுரையில் சிதம்பர சுவாமிகள் என்ற அடியார் மீனாட்சி அம்மையை வழிபட்டு வந்தார். ஒரு நாள் அன்னை அவர் கனவில் தோன்றி, "வடக்கே கடற்கரை அருகே போரூர் என்ற ஊர் உண்டு. அங்கே பனைமரக் காட்டில் என் மகன் மறைந்திருக்கிறான். அவனைக் கண்டெடுத்துக் கோயில் எழுப்பு" என்று கட்டளையிட்டாள்.
சுவாமிகள் நெடுந்தூரம் நடந்து போரூர் சேர்ந்தார். அன்னை சொன்ன இடத்தில் தோண்ட, ஒரு பனைமரத்தின் அடியில் முருகனின் திருவுருவம் கிடைத்தது. அவர் ஊர் மக்களின் உதவியோடு கோயிலை மீண்டும் எழுப்பினார்; முருகன் மேல் பல பாடல்களும் பாடினார். இன்றும் திருப்போரூர் கோயிலில் சிதம்பர சுவாமிகளுக்குத் தனி இடம் உண்டு. இந்த நூலின் ஒவ்வொரு பாடலும் வணங்கும் "திருப்போரூரில் வளர் கந்தப்பர்" இந்த முருகனே.
Thiruporur sthala history, the tradition of Chidambara SwamigalThe Murugan Hidden in the Palmyra Grove
From the tradition of Thiruporur. In the great war told in the Kanda Puranam, Murugan stood in the sky over this place and defeated the asuras, so the town was called Porur, 'the place of battle'. Over the centuries the old temple fell into ruin, and the image of Murugan was lost under the earth in a forest of palmyra palms.
In the seventeenth century a devotee named Chidambara Swamigal lived in Madurai and worshipped the goddess Meenakshi. One night the Mother appeared to him in a dream and said: 'To the north, near the sea, is a town called Porur. My son lies hidden there in a palmyra grove. Find him and build him a temple.'
The Swamigal walked the long road north and reached Porur. He dug at the place the Mother had shown him, and at the foot of a palmyra palm he found the image of Murugan. With the help of the townspeople he raised the temple again, and he sang many songs to the Lord. Chidambara Swamigal still has his own shrine at Thiruporur. The 'Kandappar who dwells in Thiruporur' whom every verse of this book salutes is this same Murugan.
