Thiruporur Mayil Viruttam 7 · அக்கரவு குற்றியே யுக்ரதாண் டவமாடி ஹரஹரா வென்றமயிலே

பாடல் 7 · திருப்போரூர் மயில் விருத்தம் · ஆசிரியர் பெயர் குறிக்கப்படவில்லை

அக்கரவு குற்றியே யுக்ரதாண் டவமாடி ஹரஹரா வென்றமயிலேஅரனைவலம் வந்துதான் சரணார விந்தத்தை யகமகிழ்ந் தேத்துமயிலேகுக்குடத் துவஜகரா தலவின் ஜபவேளை மேற்கொண்டுவிளை யாடுமயிலேகுருநாதர் தம்மைச்சு மந்துத் தினைப்புனங் குலவியே வந்தமயிலேமக்கண்ம னையாடந்தை தாய்சுற்ற மென்றனை மகிழ்ந்தளித் தருளுமயிலேவையகந் தனிலானை சேனைமுதல் வாழ்வெலா மாறாமலு தவுமயிலேதிக்குன்னை யன்றிவே றில்லையென் போர்க்குதவி செய்தாத ரிக்குமயிலே,திருப்போ ரூரில்வளர் கந்தப்ப ரேறிவரு சித்ரக்க லாபமயிலே.

Akkaravu kutriyae yukrathaan tavamaati haraharaa venramayilae / Aranaivalam vanthuthaan saranaara vinthaththai yakamakizhn thaeththumayilae / Kukkutath thuvajakaraa thalavin japavaelai maerkontuvilai yaatumayilae / Kurunaathar thammaissu manthuth thinaippunang kulaviyae vanthamayilae / Makkanma naiyaatanthai thaaysutra menranai makizhnthalith tharulumayilae / Vaiyakan thanilaanai saenaimuthal vaazhvelaa maaraamalu thavumayilae / Thikkunnai yanrivae rillaiyen poarkkuthavi seythaatha rikkumayilae, / Thiruppoa roorilvalar kanthappa raerivaru sithrakka laapamayilae.

பொருள்

பாம்பைக் கொத்தி உக்கிரத் தாண்டவம் ஆடி "அரகரா" என்று முழங்கிய மயிலே! சிவபெருமானை வலம் வந்து அவர் திருவடித் தாமரையை மனமகிழ்ந்து போற்றும் மயிலே! சேவற்கொடியைக் கையில் ஏந்திய இறைவனின் ஜப வேளையிலும் உடனிருந்து விளையாடும் மயிலே! குருநாதனான முருகனைச் சுமந்து மகிழ்ச்சியோடு தினைப்புனத்துக்கு வந்த மயிலே! மக்கள், மனைவி, தந்தை, தாய், சுற்றம் என எல்லாவற்றையும் எனக்கு மகிழ்ந்து அருளும் மயிலே! இவ்வுலகில் யானை, படை முதலிய எல்லா நல்வாழ்வையும் மாறாமல் தந்து உதவும் மயிலே! "உன்னை அன்றி வேறு புகலில்லை" என்போர்க்கு உதவி செய்து ஆதரிக்கும் மயிலே! திருப்போரூரில் வாழும் கந்தப்பர் ஏறி வரும் அழகிய தோகை மயிலே!

Meaning

O peacock, you pecked the serpent, danced a fierce tandava and cried 'Hara Hara'! O peacock, you circle Shiva and joyfully praise his lotus feet! O peacock, you stay and play beside the Lord who holds the rooster banner, even in his hour of prayer! O peacock, you carried Murugan the divine Guru and came happily to the millet field! O peacock, you gladly grant me children, wife, father, mother and kin! O peacock, you give without fail every blessing of this world, from elephants and armies onward! O peacock, you help and uphold those who say 'I have no refuge but you'! O peacock of bright painted plumes, on whom Kandappar of Thiruporur rides!

சொற்பொருள் Word by word

அரவு குற்றி: pecking the serpent
உக்ர தாண்டவம்: a fierce dance
அரனை வலம் வந்து: circling Shiva
சரணாரவிந்தம்: lotus feet
அகமகிழ்ந்து ஏத்தும்: praising with a glad heart
குக்குடத் துவஜம்: the rooster banner
ஜபவேளை: the hour of prayer
குருநாதர்: the divine Guru, Murugan as Swaminatha
தினைப்புனம்: a field of millet, where Valli kept watch
குலவியே: joyfully, affectionately
மக்கள் மனையாள்: children and wife
சுற்றம்: relatives
ஆனை சேனை: elephants and armies, worldly prosperity
திக்கு: refuge, direction
ஆதரிக்கும்: upholding, supporting

விளக்கம்

பாடல் மயிலின் வீரத்தோடு தொடங்குகிறது: பாம்பைக் கொத்தி உக்கிரத் தாண்டவம். பின் அந்த மயில் பணிவோடு சிவபெருமானை வலம் வந்து அவர் திருவடியைப் போற்றுகிறது. முருகன் சிவனின் மகனும் குருவும் ஆனவன்; அவன் வாகனமும் சிவனை வணங்கத் தவறுவதில்லை.

"குருநாதர் தம்மைச் சுமந்து தினைப்புனம் குலவியே வந்த மயிலே" என்ற அடியில் இரண்டு கதைகள் சேருகின்றன. சுவாமிமலையில் பிரணவத்தின் பொருளைத் தந்தைக்கே உபதேசித்ததால் முருகன் "குருநாதன்", "சுவாமிநாதன்" எனப்படுகிறான். அதே குருநாதன் வள்ளி மேல் கொண்ட அன்பால் வேடனாகவும் கிழவனாகவும் வடிவெடுத்துத் தினைப்புனத்தில் அலைந்தான். ஞானத்தின் உச்சியிலிருப்பவன் அன்பின் எளிமைக்கும் இறங்கி வருகிறான்.

பிற்பகுதியில் புலவர் இல்லற வாழ்வின் நலன்களை வேண்டுகிறார்: மக்கள், மனைவி, தாய், தந்தை, சுற்றம், செல்வம். பக்தி என்பது உலகைத் துறப்பது மட்டுமல்ல; இல்லறத்தையும் இறையருளால் நிறைவாக வாழ்வதும் அதுவே. "உன்னை அன்றி வேறு திக்கு இல்லை" என்று சரணடைவோர்க்கே இந்த உதவி என்று பாடல் நிறைகிறது.

Explanation

The verse opens with the peacock's valour: it pecks a serpent and dances a fierce tandava. Then the same peacock humbly circles Shiva and praises his feet. Murugan is Shiva's son and also his teacher, and even his mount never fails to bow to Shiva.

Two stories meet in the line 'you carried the divine Guru and came happily to the millet field'. Because he taught the meaning of Om to his own father at Swamimalai, Murugan is called Gurunathan and Swaminathan. Yet this same Guru, out of love for Valli, took the forms of a hunter and an old man and wandered in her millet field. The one who stands at the summit of wisdom comes down to the simplicity of love.

In the later lines the poet asks for the blessings of family life: children, wife, mother, father, kin and wealth. Bhakti is not only renouncing the world; it is also living the householder's life fully, by the Lord's grace. The verse closes by saying this help is for those who surrender with the words 'I have no refuge but you'.

கந்த புராணம், வள்ளியம்மை திருமணப் படலம்

தினைப்புனத்தில் வள்ளியைத் தேடிய முருகன்

கந்த புராணத்திலிருந்து. வள்ளிமலையில் வேடர் தலைவன் நம்பிராஜனின் மகளாக வள்ளி வளர்ந்தாள். முற்பிறவியில் அவள் திருமாலின் மகளாகப் பிறந்து முருகனை மணக்கத் தவம் செய்தவள். பருவம் வந்ததும் அவள் தினைப்புனத்தில் பரண் மேல் அமர்ந்து, கவண் எறிந்து கிளிகளை விரட்டிக் காவல் காத்தாள்.

நாரதர் மூலம் அவளைப் பற்றி அறிந்த முருகன் வேடன் வடிவில் தினைப்புனத்துக்கு வந்து அவளோடு பேச முயன்றான். வேடர்கள் வருவது கேட்டதும் வேங்கை மரமாக நின்றான். பின்னர் ஒரு முதிய சைவத் துறவியாக வந்து, தேனும் தினைமாவும் உண்டு, தாகத்துக்கு நீர் கேட்டான். வள்ளி அவனை மலைச்சுனைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அவள் மனம் இன்னும் இறங்கவில்லை.

அப்போது முருகன் தன் அண்ணன் விநாயகரை நினைத்தான். விநாயகர் ஒரு யானையாகத் தோன்றி வள்ளியை நோக்கி ஓடி வந்தார். அஞ்சிய வள்ளி அந்தக் கிழவனையே பற்றிக்கொண்டாள். அந்தக் கணத்தில் முருகன் தன் உண்மை வடிவைக் காட்டினான்; மயில் மேல் ஆறுமுகனாக நின்றான். வள்ளி அவனை அடையாளம் கண்டு வணங்கினாள். பின்னர் நம்பிராஜன் முறைப்படி வள்ளியை முருகனுக்கு மணமுடித்து வைத்தான். இறைவனே தேடி வந்து அடியவரை ஆட்கொள்வான் என்பதற்கு இந்தக் கதை சான்று.

Kanda Puranam, the marriage of Valli

Murugan Seeks Valli in the Millet Field

From the Kanda Puranam. On Valli hill, Valli grew up as the daughter of Nambirajan, chief of the hunters. In a former birth she had been born as Vishnu's daughter and had done penance to marry Murugan. When she came of age she sat on a raised platform in the millet field, slinging stones to drive away the parrots and guarding the crop.

Murugan heard of her through Narada and came to the millet field in the form of a hunter to speak with her. When he heard the hunters coming, he stood there as a vengai tree. Later he came as an old Shaiva ascetic, ate honey and millet flour, and asked for water to drink. Valli led him to a mountain spring, but her heart still did not turn to him.

Then Murugan thought of his elder brother, Ganesha. Ganesha appeared as a wild elephant and charged towards Valli. In fright Valli clung to the old man. In that moment Murugan showed his true form and stood before her as the six-faced Lord on his peacock. Valli recognised him and bowed. Later Nambirajan gave Valli to Murugan in marriage with all due rites. The story shows that the Lord himself comes searching to take his devotee as his own.

சிந்தனைக்கு

ஞானத்தின் குருவான முருகன் அன்புக்காக எளிய வடிவங்களில் வந்தான். நீங்கள் நேசிக்கும் ஒருவரை அணுக உங்கள் பெருமையை ஒதுக்கி வைக்க முடியுமா?

To reflect on

Murugan, the Guru of all wisdom, came in humble forms for love's sake. Could you set aside your pride to draw closer to someone you love?