வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (யுத்த காண்டம்)இராம ராஜ்யம்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. பதினான்கு ஆண்டு வனவாசமும் இலங்கைப் போரும் முடிந்து இராமன் சீதையோடும் இலக்குவனோடும் அயோத்திக்குத் திரும்பினான். நந்திகிராமத்தில் இராமனின் பாதுகைகளை அரியணையில் வைத்து ஆண்டு வந்த பரதன் ஓடி வந்து அண்ணனின் திருவடிகளில் விழுந்தான். அன்னையர் மூவரும் கண்ணீரோடு அணைத்தனர். அயோத்தி முழுவதும் விழாக்கோலம் பூண்டது.
வசிஷ்டர் இராமனுக்கு முடிசூட்டினார். பின்னர் இராமன் நெடுங்காலம் ஆண்டான். அந்த ஆட்சியை வால்மீகி இனிமையான சொற்களால் வருணிக்கிறார்: "இராமன் ஆண்டபோது விதவையரின் புலம்பல் கேட்கவில்லை. பாம்புகளாலும் நோய்களாலும் அச்சம் இல்லை. கள்வர் இல்லை. முதியோர் இருக்கும்போது இளையோர் இறக்கவில்லை. எல்லோரும் அறத்தில் மகிழ்ந்தனர். மரங்கள் எப்போதும் பூத்துக் காய்த்தன. மேகம் காலத்தில் பெய்தது. காற்று இதமாக வீசியது. மக்கள் தம் தொழிலில் மகிழ்ந்து, பேராசையின்றி வாழ்ந்தனர்."
இராமன் பெரிய வேள்விகள் செய்தான்; அந்தணர்க்குப் பசுக்களையும் பொன்னையும் தானமாகக் கொடுத்தான். ஏழை எளியவர்களின் குறைகளைத் தானே கேட்டான். உண்மையும் நீதியும் அவன் ஆட்சியின் அடித்தளங்களாக இருந்தன.
அன்று முதல் இன்றுவரை, நல்லாட்சியைக் குறிக்க இந்திய மக்கள் 'இராம ராஜ்யம்' என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகிறார்கள். இனியவை நாற்பது சொல்லும் இனிமைகள் எல்லாம், காலத்தில் மழை, நோயற்ற குழந்தைகள், கடனில்லா வாழ்வு, அறத்தில் மகிழும் மக்கள், ஒரே இடத்தில் ஒன்றுசேர்ந்த காட்சி அது.
From the Valmiki Ramayana (Yuddha Kanda)The Reign of Rama
From the Valmiki Ramayana. When the fourteen years of exile and the war in Lanka were over, Rama returned to Ayodhya with Sita and Lakshmana. Bharata, who had ruled from Nandigrama with Rama's sandals on the throne, ran to fall at his brother's feet. The three queen mothers embraced him in tears, and all Ayodhya was decked for celebration.
Vasishtha crowned Rama, and Rama reigned for a long age. Valmiki describes that reign in words of great sweetness: "While Rama ruled, no widow's lament was heard. There was no fear of serpents or disease. There were no thieves. The young did not die while the old still lived. All rejoiced in dharma. The trees were always in flower and fruit. The clouds rained in their season and the winds blew gently. People delighted in their own work and lived without greed."
Rama performed great sacrifices and gave cows and gold to the learned. He heard the grievances of the poor himself. Truth and justice were the foundations of his rule.
From that day to this, the people of India have used the words Rama Rajya to mean good government. Every sweetness Iniyavai Narpathu names, rain in its season, children free of illness, a life without debt, a people rejoicing in dharma, comes together in that single picture.
