மகாபாரதத்திலிருந்து (ஆதி பர்வம்)பீஷ்மரின் சபதம்
மகாபாரதத்திலிருந்து. அஸ்தினாபுர மன்னன் சந்தனுவின் மகன் தேவவிரதன், அறிவும் வீரமும் நிறைந்த இளவரசன். ஒருநாள் சந்தனு யமுனைக் கரையில் மீனவர் தலைவனின் மகள் சத்தியவதியைக் கண்டு அவளை மணக்க விரும்பினான். ஆனால் அவள் தந்தை ஒரு நிபந்தனை வைத்தான்: "என் மகளின் பிள்ளைகளே அரியணை ஏற வேண்டும்." தேவவிரதன் இருக்கும்போது அது நடக்காது என்று சந்தனு வருந்தித் திரும்பினான்.
தந்தையின் துயரை அறிந்த தேவவிரதன் தானே மீனவர் தலைவனிடம் சென்றான். "நான் அரியணையைத் துறக்கிறேன். சத்தியவதியின் மகனே அரசனாவான்" என்றான். "ஆனால் உன் பிள்ளைகள் பின்னர் உரிமை கேட்கலாமே?" என்று தலைவன் கேட்டான். அப்போது தேவவிரதன் தேவர்களும் முனிவர்களும் சாட்சியாக ஒரு கடும் சபதம் செய்தான்: "நான் வாழ்நாள் முழுவதும் திருமணம் செய்ய மாட்டேன்; பிரம்மச்சாரியாகவே இருப்பேன்."
அந்தச் சபதத்தைக் கேட்டு வானிலிருந்து மலர்மாரி பொழிந்தது. 'பீஷ்ம!' (கடும் சபதம் செய்தவன்) என்று தேவர்கள் முழங்கினர். அன்று முதல் அவன் பீஷ்மர் என்று அழைக்கப்பட்டான். மகனின் தியாகத்தில் நெகிழ்ந்த சந்தனு, "நீ விரும்பும்போது மட்டுமே உனக்கு மரணம் வரும்" என்ற வரத்தை அளித்தான்.
வாழ்நாள் முழுவதும் பீஷ்மர் அந்தச் சபதத்தைக் காத்தார். பாண்டவரும் கௌரவரும், நண்பரும் பகைவரும் அவரை ஒருசேர மதித்தனர். மானம் உடையார் மதிப்பு இனிது; சொல்லைக் காத்தவருக்கு உலகமே தலைவணங்கும்.
From the Mahabharata (Adi Parva)The Vow of Bhishma
From the Mahabharata. Devavrata, son of King Shantanu of Hastinapura, was a prince full of wisdom and valour. One day Shantanu saw Satyavati, daughter of the fishermen's chief, on the bank of the Yamuna and wished to marry her. But her father set a condition: "Only my daughter's sons shall sit on the throne." As long as Devavrata lived that could not be, so Shantanu returned home in sorrow.
Learning of his father's grief, Devavrata went to the fishermen's chief himself. "I renounce the throne. Satyavati's son shall be king," he said. "But your own children might later claim it," said the chief. Then, with gods and sages as witnesses, Devavrata took a terrible vow: "I will never marry. I will remain celibate all my life."
At that vow flowers rained from the sky, and the gods cried out 'Bhishma!', 'one of the terrible vow'. From that day he was called Bhishma. Moved by his son's sacrifice, Shantanu granted him a boon: "Death will come to you only when you choose it."
Bhishma kept that vow all his life. Pandavas and Kauravas, friends and foes alike, held him in honour. The esteem given to people of honour is sweet; the whole world bows to one who keeps his word.
