பண்டரிபுர மரபிலிருந்து (பாண்டுரங்க மகாத்மியம்)செங்கல்லில் நின்ற விட்டலன்
பண்டரிபுர மரபிலிருந்து. புண்டலீகன் இளமையில் தன் வயதான பெற்றோரைப் புறக்கணித்து மனைவியின் சொல்லுக்கே செவிசாய்த்தவன். காசி யாத்திரையில் குக்குட முனிவரின் ஆசிரமத்தில் தங்கியபோது, அந்த முனிவர் தம் பெற்றோருக்குச் செய்த சேவையின் பெருமையைக் கண்டு அவன் மனம் மாறியது. அன்று முதல் அவன் தன் பெற்றோரின் சேவையையே தன் வழிபாடாக்கிக் கொண்டான்.
ஒருநாள் அவன் பக்தியில் மகிழ்ந்த கிருஷ்ணர் அவன் குடிலின் வாயிலுக்கு வந்தார். அப்போது புண்டலீகன் தன் பெற்றோரின் கால்களைப் பிடித்துவிட்டுக் கொண்டிருந்தான். இறைவன் வந்திருப்பதை அறிந்தும் அவன் சேவையை நிறுத்தவில்லை. அருகே இருந்த ஒரு செங்கல்லை வெளியே எறிந்து, "இறைவா, இதன் மேல் சற்று நில்லுங்கள்; என் பெற்றோரின் சேவை முடிந்ததும் வருகிறேன்" என்றான்.
இறைவன் கோபப்படவில்லை. இடுப்பில் கைகளை வைத்தபடி அந்தச் செங்கல்லின் மேல் நின்று காத்திருந்தார். பெற்றோர் உறங்கிய பிறகு புண்டலீகன் வந்து இறைவனை வணங்கினான். "என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று கேட்ட இறைவனிடம், "இதே வடிவில் இங்கேயே நின்று அடியார்களுக்கு அருள் புரியுங்கள்" என்று வேண்டினான்.
அன்று முதல் பண்டரிபுரத்தில் விட்டலன் செங்கல்லின் மேல் இடுப்பில் கைவைத்து நிற்கிறான் என்பது மரபு. 'விட்டல்' என்ற பெயரே 'செங்கல்லில் நிற்பவன்' என்று விளக்கப்படுகிறது.
பெற்றோரைக் காலையில் கண்டு எழுவது இனிது; அவர்களுக்குச் சேவை செய்யும் இடத்துக்கு இறைவனே தேடி வருகிறான்.
From the Pandharpur tradition (Panduranga Mahatmya)Vitthala Standing on the Brick
From the Pandharpur tradition. In his youth Pundalika neglected his aged parents and listened only to his wife. On a pilgrimage to Kashi he stayed at the hermitage of the sage Kukkuta, and seeing the greatness of the sage's service to his own parents, his heart changed. From then on he made the service of his parents his worship.
One day, pleased by his devotion, Krishna came to the door of his hut. Pundalika was massaging his parents' feet. Though he knew the Lord had come, he did not stop. He tossed out a brick lying nearby and said, "Lord, please stand on this for a while. I will come when I have finished serving my parents."
The Lord was not angry. He stood on the brick with his hands on his hips and waited. When his parents had fallen asleep, Pundalika came and bowed to Him. Asked what boon he wanted, he prayed, "Stay here in this very form and bless your devotees."
From that day, the tradition says, Vitthala stands at Pandharpur on a brick with his hands on his hips. The name Vitthala itself is explained as 'the one who stands on the brick'.
To rise and see one's parents in the morning is sweet; and where parents are served, God Himself comes seeking.
