Vinayagar Agaval 7 · மூன்றுமண் டலத்தின் முட்டிய தூணின் – Tamilone

பாடல் 7 · விநாயகர் அகவல் · ஔவையார்

மூன்றுமண் டலத்தின் முட்டிய தூணின்நான்றெழு பாம்பின் நாவில் உணர்த்திக்குண்டலி யதனிற் கூடிய அசபைவிண்டெழு மந்திரம் வெளிப்பட உரைத்துமூலா தாரத்தின் மூண்டெழு கனலைக்காலால் எழுப்பும் கருத்தறி வித்தே

Moonruman talaththin muttiya thoonin / Naanrezhu paampin naavil unarththik / Kuntali yathanir kootiya asapai / Vintezhu manthiram velippata uraiththu / Moolaa thaaraththin moontezhu kanalaik / Kaalaal ezhuppum karuththari viththae

பொருள்

மூன்று மண்டலங்களையும் ஊடுருவி நிற்கும் தூணில், சுருண்டு எழும் பாம்பின் நாவில் உணர்த்தினாய். அந்தக் குண்டலினியில் கூடிய அசபை என்ற மந்திரம் வெடித்து எழுவதை வெளிப்படையாகச் சொன்னாய். மூலாதாரத்தில் மூண்டு எழும் நெருப்பை மூச்சுக் காற்றால் எழுப்பும் வழியை அறிவித்தாய்.

Meaning

In the pillar that runs through the three regions, You made it known to me at the tongue of the coiled serpent that rises. You told me openly of the ajapa mantra that is joined with that kundalini and bursts forth. You taught me how the fire that blazes in the muladhara is raised by the breath.

சொற்பொருள் Word by word

மூன்று மண்டலம்: the three regions: of fire, sun and moon
முட்டிய தூண்: the pillar that reaches through them (the spine)
நான்றெழு பாம்பு: the coiled serpent that rises (kundalini)
நாவில் உணர்த்தி: making it known at its tongue, at its very tip
குண்டலி: kundalini, the coiled power
அசபை: ajapa, the unspoken mantra of the breath
விண்டெழு மந்திரம்: the mantra that bursts forth
வெளிப்பட உரைத்து: telling it openly
மூலாதாரம்: the root centre at the base of the spine
மூண்டெழு கனல்: the fire that blazes up
காலால் எழுப்பும்: raising it by the breath (கால் = air, breath)

விளக்கம்

"மூன்று மண்டலம்" என்பது அக்னி மண்டலம், சூரிய மண்டலம், சந்திர மண்டலம் என்று யோக நூல்கள் சொல்லும் மூன்று பகுதிகள். அவற்றை ஊடுருவும் "தூண்" முதுகுத் தண்டு. அதன் அடியில் சுருண்டு உறங்கும் பாம்பு குண்டலினி சக்தி. அது விழித்து மேலே எழுவதை "நான்றெழு பாம்பு" என்கிறார் ஔவையார்.

"அசபை" என்பது வாயால் சொல்லாமலே மூச்சோடு இயல்பாக நடக்கும் மந்திரம். மூச்சு உள்ளே போகும்போதும் வெளியே வரும்போதும் "ஹம்ஸ" என்ற ஒலி இயல்பாக நிகழ்கிறது என்பது யோக மரபு. ஒவ்வொரு உயிரும் அறியாமலே நாள்தோறும் இதைச் சொல்கிறது. குரு அதை உணர்த்தும்போது அது "விண்டெழு மந்திரம்", வெடித்து எழும் மந்திரம் ஆகிறது.

கணபதி அதர்வசீர்ஷம் "நீ என்றும் மூலாதாரத்தில் நிலைத்திருக்கிறாய்" என்று விநாயகரைப் போற்றுகிறது. மூலாதாரத்தில் உள்ள நெருப்பைக் "காலால்", அதாவது மூச்சுக் காற்றால் எழுப்புவது பிராணாயாமத்தின் நோக்கம். "கால்" என்ற சொல்லுக்குக் காற்று என்ற பொருள் தமிழில் உண்டு; தென்றலைத் "தென்கால்" என்பர்.

Explanation

The 'three regions' are the regions of fire, sun and moon described in the yoga texts. The 'pillar' running through them is the spine. At its base, coiled and asleep, lies the serpent power, kundalini. Avvaiyar's 'serpent that rises' is that power waking and rising upward.

'Ajapa' is the mantra that happens naturally with the breath, without being spoken. Yoga tradition holds that as the breath goes in and out, the sound 'hamsa' arises of itself. Every living being repeats it all day without knowing. When the guru makes it known, it becomes 'the mantra that bursts forth'.

The Ganapati Atharvashirsha praises Ganesha with the words 'You dwell eternally in the muladhara.' Raising the fire of the muladhara 'by kaal', by the breath, is the aim of pranayama. In Tamil 'kaal' can mean wind or air; the southern breeze is called 'thenkaal'.

கணேச புராண மரபு

அனலாசுரனும் அருகம்புல்லும்

கணேச புராண மரபிலிருந்து. அனலாசுரன் என்ற அசுரன் நெருப்பின் வடிவானவன். அவன் கண்களிலிருந்து தீ பொழிந்தது. அவன் நடந்த இடமெல்லாம் எரிந்து சாம்பலானது. தேவர்களும் முனிவர்களும் அவனைத் தாங்க முடியாமல் விநாயகரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.

விநாயகர் பெரிய உருவம் எடுத்து அனலாசுரனை முன் நின்றார். அசுரன் தன் தீயை முழுவதும் அவர் மேல் வீசினான். விநாயகர் அஞ்சவில்லை. அந்த நெருப்பு அசுரனையே முழுதாகத் தன் வாயில் விழுங்கினார். உலகம் காப்பாற்றப்பட்டது.

ஆனால் விழுங்கிய நெருப்பு விநாயகரின் வயிற்றுக்குள் எரிந்துகொண்டே இருந்தது. சந்திரன் குளிர்ந்த ஒளி தந்தான்; வருணன் நீர் பொழிந்தான்; எதுவும் அந்த வெப்பத்தைத் தணிக்கவில்லை. அப்போது சில முனிவர்கள் இருபத்தொரு அருகம்புல் கொத்துகளை அன்போடு அவர் தலையில் வைத்தனர். உடனே அந்தக் கொடிய வெப்பம் தணிந்தது.

அன்று முதல் விநாயகருக்கு மிக விருப்பமானது எளிய அருகம்புல். மூலாதாரத்தில் எழும் கனலை ஆளும் தெய்வம் அவர்; அந்த நெருப்பைத் தணிப்பதோ பெரிய பொருள் அல்ல, எளிய அன்பு.

Ganesha Purana tradition

The Fire Demon and the Arugu Grass

From the Ganesha Purana tradition. The demon Analasura was made of fire. Flames poured from his eyes. Wherever he walked, everything burned to ash. Unable to bear him, the gods and sages took refuge in Ganesha.

Ganesha took on a huge form and stood before Analasura. The demon hurled all his fire at Him. Ganesha was not afraid. He swallowed that fire demon whole. The world was saved.

But the fire He had swallowed went on burning inside His belly. The moon gave its cool light; Varuna poured down water; nothing eased the heat. Then some sages lovingly placed twenty-one bunches of arugu grass on His head. At once the terrible heat was soothed.

From that day the plain arugu grass has been Ganesha's favourite offering. He is the Lord who rules the fire that rises in the muladhara, and what cools that fire is not a great gift but simple love.

சிந்தனைக்கு

உங்களுக்குள் எரியும் கோபம் அல்லது கவலை என்ற நெருப்பைத் தணிக்கும் எளிய "அருகம்புல்" எது: ஒரு மூச்சு, ஒரு நாமம், ஒரு நண்பர்?

To reflect on

What is the simple 'arugu grass' that cools the fire of anger or worry inside you: a deep breath, a holy name, a friend?