Vinayagar Agaval 2 · அஞ்சு கரமும் அங்குச பாசமும் – Tamilone

பாடல் 2 · விநாயகர் அகவல் · ஔவையார்

அஞ்சு கரமும் அங்குச பாசமும்நெஞ்சிற் குடிகொண்ட நீல மேனியும்நான்ற வாயும் நாலிரு புயமும்மூன்று கண்ணும் மும்மதச் சுவடும்இரண்டு செவியும் இலங்குபொன் முடியும்திரண்டமுப் புரிநூல் திகழொளி மார்பும்சொற்பதங் கடந்த துரியமெய்ஞ் ஞானஅற்புதம் நின்ற கற்பகக் களிறே

Anju karamum angkusa paasamum / Nenjir kutikonta neela maeniyum / Naanra vaayum naaliru puyamum / Moonru kannum mummathas suvatum / Irantu seviyum ilangkupon mutiyum / Thirantamup purinool thikazholi maarpum / Sorpathang katantha thuriyameynj njaana / Arputham ninra karpakak kalirae

பொருள்

ஐந்து கரங்களும், அங்குசமும் பாசமும், என் நெஞ்சில் குடிகொண்ட நீல மேனியும், தொங்கும் துதிக்கை வாயும், எட்டுத் தோள்களும், மூன்று கண்களும், மும்மதத்தின் சுவடுகளும், இரண்டு செவிகளும், ஒளிரும் பொன் முடியும், முப்புரிநூல் விளங்கும் ஒளிமிக்க மார்பும் கொண்டவனே! சொல்லுக்கு எட்டாத துரிய நிலையில், உண்மை ஞானத்தின் அற்புதமாக நிற்கும் கற்பக யானையே!

Meaning

You with five hands, the goad and the noose, the dark blue form that has made its home in my heart, the hanging mouth, the eight shoulders, three eyes and the marks of the three streams of musth, the two ears and the shining golden crown, the radiant chest with the full three-stranded sacred thread! O wish-granting elephant, who stands as the wonder of true knowledge in the turiya state beyond all words!

சொற்பொருள் Word by word

அஞ்சு கரம்: five hands (four arms and the trunk)
அங்குசம்: the elephant goad
பாசம்: the noose
நெஞ்சிற் குடிகொண்ட: dwelling in the heart
நீல மேனி: the dark blue form
நான்ற வாய்: the hanging mouth (the trunk)
நாலிரு புயம்: eight shoulders
மும்மதச் சுவடு: the marks of the three streams of musth
இலங்கு பொன் முடி: the shining golden crown
திரண்ட முப்புரி நூல்: the full three-stranded sacred thread
சொற்பதம் கடந்த: beyond the reach of words
துரியம்: turiya, the fourth state beyond waking, dream and sleep
மெய்ஞ்ஞான அற்புதம்: the wonder of true knowledge
கற்பகக் களிறு: the wish-granting elephant

விளக்கம்

ஐந்து கரம் என்பது நான்கு கைகளும் துதிக்கையும். அங்குசம் யானையை அடக்கும் கருவி; நம் மனமாகிய மதயானையை அடக்குபவர் அவரே என்பதை அது காட்டுகிறது. பாசம் அன்பால் பக்தனைத் தன்னிடம் இழுத்துக் கட்டும் கயிறு. "நாலிரு புயம்" என்ற எட்டுத் தோள்கள் சில தியான உருவங்களைக் குறிக்கின்றன; உருவம் ஒன்றல்ல, பல என்பதைக் காட்டுவதற்காகவே ஔவையார் ஐந்து கரமும் எட்டுப் புயமும் சேர்த்துச் சொல்கிறார் என்று உரையாசிரியர்கள் கூறுவர்.

"நெஞ்சிற் குடிகொண்ட நீல மேனி" என்ற அடி முக்கியமானது. பெரும்பாலும் விநாயகர் சிவந்த அல்லது பொன்னிற மேனியராகவே வணங்கப்படுகிறார். ஆனால் ஔவையார் காணும் உருவம் வெளியே அல்ல, அவர் நெஞ்சின் உள்ளே குடிகொண்டது. அங்கே அவர் தியானத்தில் காணும் வண்ணம் நீலம்.

"சொற்பதம் கடந்த துரியம்" என்பது விழிப்பு, கனவு, உறக்கம் ஆகிய மூன்று நிலைகளையும் கடந்த நான்காம் நிலை. மாண்டூக்ய உபநிடதம் இதைத் துரியம் என்கிறது. விநாயகரின் முழு உருவத்தையும் விவரித்த பின், அந்த உருவமே சொல்லுக்கு எட்டாத அந்த நிலையின் அற்புதம் என்று ஔவையார் முடிக்கிறார். கேட்டதைத் தரும் கற்பக மரம் போல அவர் கற்பகக் களிறு.

Explanation

The five hands are His four arms and His trunk. The goad is the tool that controls an elephant; it shows that He is the one who tames the wild elephant of our mind. The noose is the rope of love with which He draws the devotee to Himself. The eight shoulders belong to some meditation forms of Ganesha; commentators say Avvaiyar names both five hands and eight shoulders to show that His form is not one but many.

The line 'the dark blue form that has made its home in my heart' matters. Ganesha is usually worshipped with a red or golden body. But the form Avvaiyar sees is not outside her; it lives within her heart, and there, in meditation, its colour is blue.

'Turiya beyond words' is the fourth state, beyond waking, dreaming and deep sleep. The Mandukya Upanishad calls it turiya. Having described His whole form, Avvaiyar ends by saying that this very form is the wonder of that state which words cannot reach. Like the Karpaga tree of heaven that grants whatever is asked, He is the Karpaga elephant.

விநாயகர் வழிபாட்டு மரபுக் கதை

குபேரனின் விருந்து

மரபுவழிக் கதை. செல்வத்தின் அதிபதியான குபேரன் தன் பெருஞ்செல்வத்தைக் காட்ட விரும்பினான். கைலாயம் சென்று சிவபெருமானையும் பார்வதியையும் தன் அளகாபுரியில் விருந்துக்கு அழைத்தான். அவன் மனத்தில் இருந்த பெருமையை உணர்ந்த சிவன், "என் மகன் கணபதியை அனுப்புகிறேன்" என்றார்.

சிறுவன் கணபதி விருந்துக்குச் சென்றார். குபேரன் பரிமாறினான். கணபதி உண்டார், உண்டார், உண்டுகொண்டே இருந்தார். சமையலறையில் இருந்த உணவு எல்லாம் தீர்ந்தது. அரண்மனைக் களஞ்சியங்களும் தீர்ந்தன. பின் கணபதி பொன் பாத்திரங்களையும் அரண்மனை அலங்காரங்களையும் உண்ணத் தொடங்கினார். "இன்னும் பசிக்கிறது" என்றார்.

அஞ்சி நடுங்கிய குபேரன் கைலாயம் ஓடிச் சிவனின் திருவடியில் விழுந்தான். சிவன் சிரித்து, ஒரு பிடி வறுத்த அரிசியைக் கொடுத்து, "இதைப் பணிவோடு கொடு" என்றார். குபேரன் தன் பெருமையை விட்டு, அந்த ஒரு பிடி அரிசியை அன்போடு கணபதியிடம் கொடுத்தான். அதை உண்டதும் கணபதியின் பசி அடங்கியது.

உலகம் முழுவதையும் தன்னுள் அடக்கும் பேழை வயிறு செல்வத்தால் நிரம்பாது; அன்பால் மட்டுமே நிறையும். கேட்டதைத் தரும் கற்பகக் களிறு கேட்பது பணிவு மட்டுமே.

Traditional Ganesha story

Kubera's Feast

A traditional story. Kubera, lord of wealth, wanted to show off his riches. He went to Kailash and invited Shiva and Parvati to a feast at his city of Alakapuri. Seeing the pride in his heart, Shiva said, 'I will send my son Ganapati instead.'

Young Ganapati went to the feast. Kubera served Him. Ganapati ate, and ate, and kept on eating. All the food in the kitchens was gone. The palace storehouses were emptied. Then Ganapati began to eat the golden vessels and the palace ornaments. 'I am still hungry,' He said.

Trembling with fear, Kubera ran to Kailash and fell at Shiva's feet. Shiva smiled, gave him a handful of roasted rice and said, 'Offer this, humbly.' Kubera set aside his pride and gave that single handful of rice to Ganapati with love. The moment Ganapati ate it, His hunger was satisfied.

The treasure-chest belly that holds the universe is never filled by wealth, only by love. The wish-granting elephant asks for just one thing in return: humility.

சிந்தனைக்கு

கற்பகக் களிறு எதையும் தர வல்லவர். நீங்கள் அவரிடம் வேண்டுவது எது? அதை விடப் பெரிதாக நீங்கள் அவருக்குக் கொடுக்கக் கூடியது எது?

To reflect on

The wish-granting elephant can give anything. What do you ask of Him? And what could you offer Him that matters more than that?