மகாபாரதம், சபா பர்வம்திரௌபதியின் முடிவில்லா ஆடை
மகாபாரதத்திலிருந்து. சூதாட்டத்தில் யுதிஷ்டிரன் தன் நாட்டையும் சகோதரர்களையும் தன்னையும் இழந்து, இறுதியில் திரௌபதியையும் பணயம் வைத்து இழந்தான். துரியோதனனின் ஆணைப்படி துச்சாதனன் திரௌபதியை அவைக்கு இழுத்து வந்து, அவளுடைய ஆடையைப் பற்றி இழுக்கத் தொடங்கினான்.
பீஷ்மரும் துரோணரும் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்தனர். கணவர்கள் கட்டுண்டு நின்றனர். திரௌபதி முதலில் தன் கைகளால் ஆடையைப் பற்றிக்கொண்டாள். பின்னர் யாரும் உதவ மாட்டார்கள் என்று உணர்ந்து, இரு கைகளையும் தலைமேல் உயர்த்தி, "கோவிந்தா! துவாரகாவாசா! கிருஷ்ணா!" என்று முழு மனதோடு கதறினாள்.
அந்த நொடியிலிருந்து துச்சாதனன் இழுக்க இழுக்க, புதிய புதிய ஆடைகள் தோன்றிக்கொண்டே இருந்தன. அவையில் ஆடைகள் மலையாகக் குவிந்தன. களைத்துப்போன துச்சாதனன் வீழ்ந்தான். திரௌபதியின் மானம் காக்கப்பட்டது. உலகம் கிழிக்க முயன்ற ஆடையை இறைவன் முடிவில்லாததாக்கினான்; நம்மைச் சுற்றியுள்ள மாயத் திரையையோ அவன் அருள் கிழித்து எறிகிறது என்கிறார் கம்பர்.
Mahabharata, Sabha ParvaDraupadi's Endless Garment
From the Mahabharata. At the game of dice Yudhishthira lost his kingdom, his brothers and himself, and at last staked and lost Draupadi too. On Duryodhana's order, Dushasana dragged Draupadi into the assembly and began to pull at her garment.
Bhishma and Drona sat with their heads bowed. Her husbands stood bound by their defeat. At first Draupadi clutched her garment with her hands. Then, knowing no one would help, she raised both hands above her head and cried out with her whole heart: 'Govinda! Dweller in Dwaraka! Krishna!'
From that moment, however much Dushasana pulled, new garments kept appearing. Cloth piled up like a mountain in the hall, until Dushasana collapsed, exhausted. Draupadi's honour was saved. The garment the world tried to tear away, God made endless; but the veil of maya around us, Kambar says, his grace tears away.
