Sirumanavai Munusamy Mudaliar

Natarajar Paththu

நடராசர் பத்து · 11 verses

தில்லையில் ஆடும் நடராசப் பெருமானிடம் ஒரு பக்தன் உரிமையோடு முறையிடும் பத்துப் பாடல்களும் ஒரு நிறைவுப் பாடலும். ஒவ்வொரு பாடலும் "ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனையீன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே" என்று முடிகிறது.

Ten songs and a closing verse in which a devotee pleads with Nataraja, the Lord who dances at Thillai (Chidambaram), with the freedom of a child talking to a parent. Every song ends with the refrain: 'O Lord, beloved of Sivakami, Nataraja of Thillai who gave me birth.'

Start reading About the book

The verses

அறிமுகம்

நடராசர் பத்து தமிழ்நாட்டு இல்லங்களிலும் கோயில்களிலும் இன்றும் பாடப்படும் எளிய, உருக்கமான பக்திப் பாடல். ஒவ்வொரு பாடலும் நீண்ட சந்த அடிகளால் அமைந்து, ஒரே ஈற்றடியில் நிறைவு பெறுகிறது. முதல் பாடல் இறைவனே மண், விண், சூரியன், சந்திரன், ஆண், பெண், தாய், தந்தை, குரு என எல்லாமும் என்று போற்றுகிறது. இரண்டாம் பாடல் தில்லையின் ஆனந்தத் தாண்டவத்தில் சிவகாமி, பிள்ளையார், முருகன், நந்தி, முனிவர்கள் எல்லாரும் ஆடுவதைக் காட்டுகிறது.

பின் வரும் பாடல்களில் பக்தன் குழந்தையைப் போல் முறையிடுகிறான்: "உன் செவி மந்தமா? இரு பிள்ளைகளைப் பெற்ற நீ என்னைக் காக்க மாட்டாயா? உன் மனம் கல்லா, இரும்பா?" இது குறை சொல்வது அல்ல; தந்தையிடம் மட்டுமே பேசக்கூடிய உரிமைப் பேச்சு. மந்திரம், மாயம், சித்தர் மருந்து எதுவும் வேண்டாம்; என் மனம் உன் திருவடியை விட்டு நீங்காதிருந்தால் போதும் என்பதே நூலின் உயிர்.

நிறைவுப் பாடலில் நவக்கிரகங்களும் இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களும் அடியார்க்குத் தீங்கு செய்யா என்று சொல்லி, "சிறுமணவை முனுசாமி" என்று ஆசிரியர் தம் பெயரைப் பதிக்கிறார். மதுரைத் திட்ட மின்னூல் ஆசிரியர் பெயரை ஐயத்தோடு குறிக்கிறது; பாடலில் உள்ள முத்திரையின்படி இங்கே தரப்பட்டுள்ளது.

Introduction

Natarajar Paththu is a simple, heartfelt devotional poem still sung in Tamil homes and temples. Each song runs in long rhythmic lines and comes to rest on the same refrain. The first song praises the Lord as everything: earth and sky, sun and moon, man and woman, mother, father and guru. The second pictures the Ananda Tandava at Thillai, where Sivakami, Ganesha, Murugan, Nandi and the sages all dance with Him.

In the songs that follow, the devotee pleads like a child: 'Are Your ears dull? You who have two sons, will You not protect me? Is Your heart stone or iron?' This is not complaint but the intimacy one can only have with a father. The heart of the book is that no spell, magic or siddha medicine is wanted; it is enough that the mind never leaves the Lord's feet.

The closing verse declares that the nine planets and twenty-seven stars cannot harm the Lord's servants, and the poet seals it with his name, 'Munusamy of Sirumanavai'. The Project Madurai etext gives the author's name with a question mark; it is given here as the poet names himself in the verse.

கோயிற் புராணம் (உமாபதி சிவாச்சாரியார்)

பதஞ்சலியும் வியாக்கிரபாதரும் கண்ட திருநடனம்

கோயிற் புராணத்திலிருந்து. திருமாலின் படுக்கையான ஆதிசேடன், திருமால் ஒரு நாள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு இருப்பதைக் கண்டு காரணம் கேட்டான். "சிவபெருமானின் ஆனந்தத் தாண்டவத்தை நினைத்தேன்" என்றார் திருமால். அந்த நடனத்தைத் தானும் காண வேண்டும் என்ற ஏக்கம் ஆதிசேடனைப் பற்றியது. அவன் பதஞ்சலி முனிவராகப் பூமியில் பிறந்து தவம் செய்தான்.

தில்லை வனத்தில் ஏற்கனவே வியாக்கிரபாதர் என்ற முனிவர் வாழ்ந்து வந்தார். விடியும் முன்பே மரங்களில் ஏறி, வண்டு தீண்டாத மலர்களைப் பறித்துச் சிவனுக்குச் சூட்ட வேண்டும் என்பதற்காகப் புலியின் கால்களை வரமாகப் பெற்றவர் அவர். இருவரும் சேர்ந்து தில்லையில் இறைவனை வழிபட்டு, நடனத்தைக் காணக் காத்திருந்தனர்.

தைப்பூச நன்னாளில் சிவபெருமான் பொன்னம்பலத்தில் சிவகாமி அம்மை காண ஆனந்தத் தாண்டவம் ஆடினார். உலகம் முழுதும் அந்த ஆட்டத்தின் தாளத்தில் இயங்குவதை முனிவர் இருவரும் கண்டனர். "இந்த நடனம் இங்கேயே என்றும் நிகழட்டும்" என்று அவர்கள் வேண்ட, இறைவன் அதற்கு இசைந்தார். அதனால்தான் தில்லை "கோயில்" என்றே அழைக்கப்படுகிறது; நடராசர் பத்தின் ஈற்றடி வணங்குவது இந்தத் தில்லைவாழ் நடராசனையே.

Koyil Puranam (Umapathi Sivacharya)

The Dance Seen by Patanjali and Vyaghrapada

From the Koyil Puranam. Adisesha, the serpent on whom Vishnu rests, once saw Vishnu filled with joy and asked the reason. 'I was remembering Shiva's dance of bliss,' said Vishnu. Adisesha was seized with longing to see that dance himself. He was born on earth as the sage Patanjali and began a long penance.

In the forest of Thillai there already lived a sage named Vyaghrapada. He had asked Shiva for the feet of a tiger so that he could climb trees before dawn and pick flowers that no bee had touched, to offer to the Lord. The two sages worshipped together at Thillai and waited for the dance.

On the holy day of Thaipusam, Shiva danced the Ananda Tandava in the golden hall, with the goddess Sivakami watching. The two sages saw the whole universe moving to the rhythm of that dance. They prayed, 'Let this dance go on here for ever,' and the Lord agreed. That is why Thillai is called simply 'the Temple', and why the refrain of Natarajar Paththu bows to the Nataraja who dwells in Thillai.

சிந்தனைக்கு

நடராசர் பத்தில் பக்தன் இறைவனிடம் தயக்கமின்றி மனம் திறந்து பேசுகிறான். உங்கள் மனத்தில் இருப்பதை இறைவனிடம் இப்படி வெளிப்படையாகச் சொல்லியிருக்கிறீர்களா?

To reflect on

In Natarajar Paththu the devotee opens his heart to God without hesitation. Have you ever told God what is really on your mind, as openly as this?