சாந்தோக்ய உபநிஷதம்சத்தியகாம ஜாபாலன்
சாந்தோக்ய உபநிஷதத்திலிருந்து. சத்தியகாமன் என்ற சிறுவன் வேதம் கற்க விரும்பினான். தாய் ஜபாலையிடம், “நம் கோத்திரம் எது?” என்று கேட்டான். அவள் சொன்னாள்: “மகனே, அது எனக்குத் தெரியாது. இளமையில் நான் பல இடங்களில் பணிப்பெண்ணாக இருந்தபோது உன்னைப் பெற்றேன். நான் ஜபாலை; நீ சத்தியகாமன். ‘நான் சத்தியகாம ஜாபாலன்’ என்று சொல்.”
சிறுவன் ஹாரித்ருமத கௌதம முனிவரிடம் சென்றான். முனிவர் அவன் கோத்திரத்தைக் கேட்டார். சத்தியகாமன் தாய் சொன்னதை ஒரு சொல்லும் மாற்றாமல் அப்படியே சொன்னான்.
முனிவர் மகிழ்ந்தார்: “இவ்வளவு உண்மையாகப் பேசுபவன் உண்மையிலிருந்து விலகாதவன். அன்பனே, சமித்து கொண்டு வா; உனக்கு உபநயனம் செய்விக்கிறேன்.” அவனை மாணவனாக ஏற்றார். பின்னாளில் சத்தியகாமன் பெரும் ஞானியாகி, தானே பலருக்கு ஆசிரியரானான்.
குலம் தெரியாத சிறுவனுக்குக் கதவு திறந்தது அவன் பிறப்பால் அல்ல; அவன் உண்மையால்.
Chandogya UpanishadSatyakama Jabala, the Truthful Boy
From the Chandogya Upanishad. A boy named Satyakama wished to study the Vedas. He asked his mother Jabala, 'What is our lineage?' She replied, 'My son, I do not know. I had you when I was young and working as a servant in many places. I am Jabala and you are Satyakama. Say, I am Satyakama Jabala.'
The boy went to the sage Haridrumata Gautama, who asked his lineage. Satyakama repeated exactly what his mother had said, without changing a word.
The sage was delighted: 'One who speaks so truthfully will not stray from the truth. Bring firewood, dear boy; I will initiate you.' He accepted him as a student. In time Satyakama became a great sage and a teacher of many.
The door opened for a boy of unknown lineage not because of his birth but because of his truthfulness.
