ஔவையார் பற்றிய தமிழ் மரபுக் கதைசுட்ட பழமும் சுடாத பழமும்
ஔவையார் பற்றிய தமிழ் மரபுக் கதை இது. ஒருநாள் வெயிலில் நெடுந்தூரம் நடந்து களைத்த ஔவை, ஒரு நாவல் மரத்தின் நிழலில் அமர்ந்தார். மரக்கிளையில் ஓர் இடைச்சிறுவன் அமர்ந்திருந்தான்.
"பாட்டி, பழம் வேண்டுமா? சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா?" என்று அவன் கேட்டான். பழத்தைச் சுடுவதா என்று வியந்த ஔவை, "சுட்ட பழமே கொடு" என்றார். சிறுவன் கிளையை உலுக்கினான். நாவல் பழங்கள் மணலில் விழுந்தன. ஔவை ஒவ்வொன்றையும் எடுத்து, ஒட்டிய மணலை ஊதி ஊதி உண்டார்.
"பாட்டி, பழம் சுடுகிறதா? ஊதி ஆற்றுகிறீர்களே!" என்று சிறுவன் சிரித்தான். பெரும் புலவியான தம்மை ஒரு சிறுவன் வென்றதை உணர்ந்த ஔவை வியந்தார். அப்போது அச்சிறுவன் முருகப் பெருமானாகக் காட்சி தந்தான் என்று மரபு சொல்கிறது.
கற்றது கைம்மண் அளவு என்ற பணிவையே இக்கதை சொல்கிறது. அந்தப் பணிவுடன்தான் ஔவை குழந்தைகளுக்காக எளிய சொற்களில் ஆத்திசூடியைப் பாடினார் என்று தமிழர் போற்றுகின்றனர்.
From Tamil devotional tradition about AvvaiyarThe Hot Fruit and the Cold Fruit
This story comes from Tamil devotional tradition about Avvaiyar. One hot day, tired from a long walk, Avvaiyar sat down in the shade of a naaval (jamun) tree. A cowherd boy was perched on a branch above.
"Grandmother, would you like some fruit? Do you want hot fruit or cold fruit?" he asked. Puzzled at the idea of hot fruit, she said, "Give me the hot fruit." The boy shook the branch, and the jamun fruits fell into the sand. Avvaiyar picked each one up and blew the sand off before eating it.
"Is the fruit too hot, Grandmother? You are blowing on it to cool it!" the boy laughed. The great poet realised that a child had bested her with a riddle. Tradition says the boy then revealed himself as Lord Murugan.
The story teaches humility: what we have learned is a handful of sand, and what we have not learned is the size of the world. Tamils remember that it was in this spirit that Avvaiyar wrote Aathichoodi in simple words for children.
