மகாபாரதம், பீஷ்ம பர்வம் (பகவத் கீதை)குருக்ஷேத்திரத்தில் அர்ஜுனனின் குழப்பம்
மகாபாரதம், பீஷ்ம பர்வத்திலிருந்து. குருக்ஷேத்திரப் போர் தொடங்கும் முன், அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனிடம் தேரை இரு படைகளுக்கும் நடுவே நிறுத்தச் சொன்னான். எதிரே பாட்டனார் பீஷ்மர், குரு துரோணர், உறவினர்கள், நண்பர்கள் நிற்பதைக் கண்டான்.
அவன் கைகள் நடுங்கின; காண்டீவம் நழுவியது. “இவர்களைக் கொன்று பெறும் அரசு எனக்கு வேண்டாம்” என்று சொல்லித் தேரில் அமர்ந்து அழுதான். தன் கடமை எது என்று தெரியாத பேதைமையில் மூழ்கினான். “நான் உங்கள் சீடன்; எனக்கு வழிகாட்டுங்கள்” என்று கிருஷ்ணனிடம் சரணடைந்தான்.
கிருஷ்ணன் அழியாத ஆன்மா, கடமை, பற்றற்ற செயல், பக்தி என்று பகவத் கீதையை உபதேசித்தான். இறுதியில் அர்ஜுனன், “என் மயக்கம் அழிந்தது; நினைவு திரும்பியது; உங்கள் சொல்படி செய்வேன்” என்றான். பேதைமை அகன்ற இடத்தில் தெளிவும் வலிமையும் பிறந்தன.
Mahabharata, Bhishma Parva (Bhagavad Gita)Arjuna's Despair at Kurukshetra
From the Mahabharata, Bhishma Parva. Before the Kurukshetra war began, Arjuna asked Krishna to halt the chariot between the two armies. Facing him he saw his grandsire Bhishma, his teacher Drona, his kinsmen and friends.
His hands trembled and the Gandiva slipped from his grasp. Saying, "I do not want a kingdom won by killing these," he sat down in the chariot and wept. He was sunk in the delusion of not knowing his duty. He surrendered to Krishna: "I am your disciple; guide me."
Krishna taught him the Bhagavad Gita: the undying self, duty, action without attachment, and devotion. At last Arjuna said, "My delusion is destroyed; my memory has returned. I will do as you say." Where ignorance was dispelled, clarity and strength were born.
