தEN
Read the Kural
Poigaiyar · 41 verses

Kalavazhi Narpathu

களவழி நாற்பது

களவழி நாற்பது என்றால் 'போர்க்களத்தைப் பற்றிய நாற்பது பாடல்கள்'. கழுமலத்தில் சோழன் செங்கணான் சேரன் கணைக்கால் இரும்பொறையை வென்ற போரைப் பொய்கையார் நாற்பத்தொரு வெண்பாக்களில் உவமை நயத்தோடு பாடுகிறார்.

Kalavazhi Narpathu means 'Forty on the field of battle'. In forty-one venbas rich in simile, Poigaiyar sings of the battle at Kazhumalam where the Chola Senganan defeated the Chera Kanaikkal Irumporai.

அறிமுகம்

பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் புறப்பொருள் (போர்) பற்றிய ஒரே நூல் களவழி நாற்பது. 'களவழி' என்பது போர்க்களத்தின் காட்சிகளைப் பாடும் புறத்துறை. இதை இயற்றிய பொய்கையார் சேர மன்னன் கணைக்கால் இரும்பொறையின் அவைப் புலவர். கழுமலம் என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் சோழன் செங்கணான் சேரனை வென்று சிறைப்பிடித்தான். பொய்கையார் சோழனின் வெற்றியை இந்த நூலில் பாடி, அதற்குப் பரிசாகத் தம் அரசனின் விடுதலையைப் பெற்றார் என்பது மரபு.

ஒவ்வொரு பாடலும் 'அட்ட களத்து' (வென்ற களம்) என்று முடிகிறது. கவிஞர் போரின் கொடுமையை மறைக்கவில்லை: குருதி, வீழ்ந்த யானைகள், அழுகின்ற உறவினர் எல்லாம் இங்கே உள்ளன. ஆனால் அவற்றை அவர் மழைக்காலக் குளம், கார்த்திகை விளக்கு, மயில் கூட்டம், வேதம் கேட்கும் நிலம் என்று அன்றாட வாழ்வின் உவமைகளால் சொல்கிறார். அதனால் இந்நூல் போர்ப்பாடல் மட்டுமல்ல, தமிழ் உவமைக் கலையின் களஞ்சியமும் ஆகிறது.

வென்ற சோழன் செங்கணானே பின்னர் 'கோச்செங்கட் சோழ நாயனார்' என்று அறுபத்து மூவருள் ஒருவராகப் போற்றப்படுகிறான்; அவன் சிவனுக்கு எழுபது மாடக் கோயில்களைக் கட்டினான் என்று தேவாரமும் பெரிய புராணமும் சொல்கின்றன. ஆகவே இந்நூலைப் படிக்கும்போது, போர் வீரனும் பக்தனுமான ஒரு மன்னனின் வாழ்வின் ஒரு பக்கத்தைப் பார்க்கிறோம். இங்கே ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் இணைத்துள்ள கதைகள் இராமாயணம், மகாபாரதம், புராணங்களின் போர்க்களங்களிலிருந்து வருகின்றன; அவை வீரம், தர்ம யுத்தம், போரின் விலை ஆகியவற்றைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

Introduction

Kalavazhi Narpathu is the only work among the Eighteen Minor Works (Patinenkilkanakku) devoted to puram, the poetry of war. 'Kalavazhi' is the theme of singing the scenes of the battlefield. Its author Poigaiyar was the court poet of the Chera king Kanaikkal Irumporai. At a place called Kazhumalam the Chola king Senganan defeated the Chera and took him captive. Tradition says Poigaiyar sang of the Chola's victory in this book and won his own king's release as his reward.

Every verse ends with 'atta kalaththu', the field where he triumphed. The poet does not hide the horror of war: the blood, the fallen elephants and the wailing kin are all here. But he tells them through images from everyday life, a tank in the monsoon, the lamps of Karthigai, a flock of peacocks, the Earth reciting the Vedas. So the book is not only a war poem but a treasury of the Tamil art of simile.

The victor, Senganan, is later revered as Kochengat Chola Nayanar, one of the sixty-three Nayanmars; the Thevaram and the Periya Puranam say he built seventy elevated temples for Shiva. Reading this book, we see one side of the life of a king who was both warrior and devotee. The stories paired with each verse here come from the battlefields of the Ramayana, the Mahabharata and the Puranas, and they invite reflection on valour, righteous war (dharma yuddha) and the price of war.

பெரிய புராணத்திலிருந்து (கோச்செங்கட் சோழ நாயனார் புராணம்)

சிலந்தியும் யானையும்: கோச்செங்கட் சோழர்

பெரிய புராணத்திலிருந்து. காவிரிக் கரையில் திருவானைக்காவில், ஒரு வெண்ணாவல் மரத்தின் கீழ் சிவலிங்கம் ஒன்று இருந்தது. ஒரு வெள்ளை யானை நாள்தோறும் காவிரியிலிருந்து துதிக்கையில் நீர் கொண்டு வந்து அதை நீராட்டி, மலர் சூட்டி வழிபட்டது. ஒரு சிலந்தியும் அதே இறைவனை வழிபட்டது: மரத்திலிருந்து சருகுகள் இலிங்கத்தின் மேல் விழாமல் இருக்க, தன் வலையால் மேலே ஒரு பந்தல் பின்னியது.

மறுநாள் வந்த யானை, அந்த வலையை அழுக்கு என்று எண்ணி அறுத்து எறிந்தது. சிலந்தி மீண்டும் பின்னியது; யானை மீண்டும் அறுத்தது. இரண்டுமே அன்பால் வழிபட்டன; ஆனால் ஒன்றின் வழிபாட்டை மற்றது புரிந்துகொள்ளவில்லை. சினம் கொண்ட சிலந்தி யானையின் துதிக்கைக்குள் புகுந்து கடித்தது. வலி தாங்காத யானை துதிக்கையை நிலத்தில் அடித்தது; இரண்டும் இறந்தன.

சிவபெருமான் யானைக்கு முக்தி அளித்தார். சிலந்தியைச் சோழர் குலத்தில் சுபதேவன், கமலவதி தம்பதியரின் மகனாகப் பிறக்கச் செய்தார். மகன் நல்ல நேரத்தில் பிறக்க வேண்டும் என்று அரசி பிரசவத்தைத் தாமதிக்க, தன்னைத் தலைகீழாகக் கட்டித் தொங்கவிடச் சொன்னாள் என்று புராணம் சொல்கிறது. அவ்வாறு பிறந்த குழந்தையின் கண்கள் சிவந்திருந்தன; 'என் கோச் செங்கணானோ' என்று அன்னை அழைத்தாள்; அவனே கோச்செங்கணான்.

முற்பிறவி நினைவோடு வளர்ந்த செங்கணான் அரசனானதும், யானைகள் ஏற முடியாத உயரமான மாடக் கோயில்களைச் சிவனுக்குக் கட்டினான்; திருவானைக்காவிலும் அவனே கோயில் எழுப்பினான். திருஞானசம்பந்தரும் திருமங்கை ஆழ்வாரும் அவனைப் பாடியுள்ளனர். போர்க்களத்தில் வென்ற அதே மன்னன், இறைவன் திருமுன் பணிந்த அடியவனும் ஆனான்.

களவழி நாற்பது அவனுடைய போர் வெற்றியைப் பாடுகிறது; பெரிய புராணம் அவனுடைய பக்தியைப் பாடுகிறது. இரண்டையும் சேர்த்துப் படிக்கும்போதுதான் அந்த மன்னன் முழுமையாகத் தெரிகிறான்.

From the Periya Puranam (the life of Kochengat Chola Nayanar)

The Spider and the Elephant: Kochengat Chola

From the Periya Puranam. At Thiruvanaikaval on the banks of the Kaveri, a Shiva linga stood beneath a white jambu tree. Every day a white elephant brought water from the Kaveri in its trunk, bathed the linga, and worshipped with flowers. A spider worshipped the same Lord: to keep falling leaves off the linga, it wove a canopy of web above it.

The next day the elephant came, took the web for dirt, and tore it away. The spider wove it again, and the elephant tore it again. Both worshipped with love, but neither understood the other's worship. In anger the spider crept into the elephant's trunk and bit it. Maddened by the pain, the elephant beat its trunk on the ground, and both died.

Lord Shiva granted the elephant liberation. The spider He caused to be born in the Chola line, as the son of Subhadeva and Kamalavati. The Purana says the queen, wishing her son to be born at an auspicious hour, delayed the birth by having herself hung upside down. The child was born with reddened eyes, and his mother called him 'my red-eyed king': he was Kochenganan.

Growing up with the memory of his past life, Senganan became king and built elevated temples for Shiva that no elephant could climb, raising the temple at Thiruvanaikaval itself. Thirugnanasambandar and Thirumangai Alvar both sang of him. The same king who won on the battlefield became a devotee bowing before the Lord.

Kalavazhi Narpathu sings of his victory in war; the Periya Puranam sings of his devotion. Only when we read both together do we see the whole king.

முக்கியப் பாடங்கள்

  • போரின் வெற்றியோடு அதன் விலையையும் காண வேண்டும்: குருதி, இழப்பு, அழுகை.
  • கொடிய காட்சிகளையும் அழகிய உவமைகளால் சொல்லும் தமிழ்க் கவிதைக் கலை.
  • தர்ம யுத்தம்: போரிலும் அறம் உண்டு.
  • வீரமும் பக்தியும் ஒரே மனிதரில் இணைய முடியும்.
  • கவிஞனின் சொல் ஒரு அரசனின் விடுதலையையே பெற்றுத் தந்தது.

Key lessons

  • See not only the victory of war but its price: blood, loss and grief.
  • The Tamil poetic art of telling even terrible scenes through beautiful similes.
  • Dharma yuddha: even war has its dharma.
  • Valour and devotion can meet in one person.
  • A poet's words won a king his freedom.

The verses

  1. 1நாண்ஞாயி றுற்ற செருவிற்கு வீழ்ந்தவர்In the battle that began with the morning sun, the blood of the fallen, trampled by elephants, became mire by forenoon and by afternoon rose as dust like powdered coral: such was the field where the lord of the river land slew those who wronged him.
  2. 2ஞாட்பினு ளெஞ்சிய ஞாலஞ்சேர் யானைக்கீழ்ப்Blood pouring through the war-drums that lay beneath fallen elephants looked like water gushing from the sluice beneath a tank's bund after the monsoon rains.
  3. 3ஒழுக்குங் குருதி யுழக்கித் தளர்வார்Warriors faltering and slipping in the flowing blood rose by leaning on the tusks of fallen elephants: the field where the king of the well-watered land, whose drums roar like thunder, slew those who erred.
  4. 4உருவக் கடுந்தேர் முருக்கிமற் றத்தேர்ப்An elephant that crushed a swift chariot and rose bearing its wheel looked like a mountain holding the setting sun.
  5. 5தெரிகணை யெஃகந் திறந்தவா யெல்லாம்Crows that fed on blood in the wounds opened by arrows and spears lost their colour and looked like red-billed crow-pheasants.
  6. 6நானாற் றிசையும் பிணம்பிறங்க யானைWith corpses heaped in all four directions, the elephants lying in piles looked like great mountains shattered by thunderbolts from the sky: the field where the jewelled Chola king slew the enemy kings.
  7. 7அஞ்சனக் குன்றேய்க்கும் யானை யமருழக்கிElephants dark as hills of collyrium, steeped in blood in battle, looked like hills of red cinnabar: the field where the king of the Kaveri land, where varal fish leap, slew his foes.
  8. 8யானைமேல் யானை நெரிதர வானாதுElephants fell crushing one upon another, their bodies bristling with arrows, and looked like flocks of sparrows perched on countless hills.
  9. 9மேலோரைக் கீழோர் குறுகிக் குறைத்திட்டFoot soldiers closed in on the warriors mounted above them and cut them down, and the severed legs with their warrior anklets looked like blue sharks leaping in a dark sea.
  10. 10பல்கணை யெவ்வாயும் பாய்தலிற் செல்கலாElephants pierced on every side by many arrows, unable to move and drooping in pain, looked like hills overgrown with red lilies.
  11. 11கழுமிய ஞாட்பினுண் மைந்திகந்தா ரிட்டDrums abandoned by those who lost their strength in the battle lay soaked in blood, and blinded elephants kicked them, so that they boomed like thundering clouds.
  12. 12ஓவாக் கணைபாய வொல்கி யெழில்வேழந்Fine elephants weakened by ceaseless arrows, with blood running from fiery wounds, looked like hills covered in red flowers after rain: the field where the Kaveri king drove his elephant swiftly and slew his foes.
  13. 13நிரைகதிர் நீளெஃக நீட்டி வயவர்Warriors thrust long gleaming spears and cut the trunks of mountainous elephants, which writhed like serpents struck by lightning on a hilltop.
  14. 14கவளங்கொள் யானையின் கைதுணிக்கப் பட்டுப்The trunk of an elephant that took its food in mouthfuls, once severed, poured out bright red blood like a bag spilling coral: the field where the river-land king slew the Kongars.
  15. 15கொல்யானை பாயக் குடைமுருக்கி யெவ்வாயும்Killing elephants charged and smashed the royal umbrellas, and the corpses heaped everywhere made the field look like a carpenter's workshop strewn with pieces.
  16. 16பரும வினமாக் கடவித் தெரிமறவர்Warriors riding armoured horses, unafraid of the din, leapt upon the foreheads of elephants like great tigers springing from the hills.
  17. 17ஆர்ப்பெழுந்த ஞாட்பினு ளாளா ளெதிர்த்தோடித்In the roaring battle, as warrior ran at warrior and struck, the bright blood that fell looked like the rows of lamps at the Karthigai festival.
  18. 18நளிந்த கடலுட் டிமிறிசை போலெங்கும்The noise everywhere was like the sound of fishing boats on the vast sea, and the blood swept along the corpses of the dead: the field where the garlanded hero drew his gleaming sword and slew his foes.
  19. 19இடைமருப்பின் விட்டெறிந்த வெஃகங்கான் மூழ்கிக்Spears flung between the tusks sank deep, only their butts showing, so that the staggering elephants looked as if they had three tusks.
  20. 20இரிசிறக ரீர்க்குப் பரப்பி யெருவைVultures spreading their wings and dragging corpses through the blood looked like a drummer keeping perfect time on his drum.
  21. 21இணைவே லெழின்மருமத் திங்கப்புண் கூர்ந்துElephants with twin spears in their chests, tormented by arrows and alone, their old strength spent, sank slowly like mountains whose footing gives way.
  22. 22இருநிலஞ் சேர்ந்த குடைக்கீழ் வரிநுதல்Beneath the umbrellas fallen to the ground, the trunks of elephants severed by unflinching warriors lay against them like a serpent licking the bright moon.
  23. 23ஏற்றி வயவ ரெறிய நுதல்பிளந்துThe bodies of elephants with foreheads split by warriors' spears, lying in floods of blood, looked like dark clouds in a red sunset sky.
  24. 24திண்டோண் மறவ ரெறியத் திசைதோறும்Heads cut down by strong-shouldered warriors and rolling on the ground in every direction looked like palmyra fruit fallen in a grove struck by a gale.
  25. 25மலைகலங்கப் பாயு மலைபோ னிலைகொள்ளாக்Mountainous elephants charged restlessly, enough to shake the hills, and the banners rising above them seemed to sweep the sky.
  26. 26எவ்வாயு மோடி வயவர் துணித்திட்டA red-eared cock that rose holding in its beak a hand cut off by warriors looked like red-beaked Garuda flying up into the sky with a five-hooded serpent.
  27. 27செஞ்சேற்றுட் செல்யானை சீறி மிதித்தலால்The bright blood that pooled in the footprints of elephants stamping angrily through the red mire looked like great jars filled with flower-scented water.
  28. 28ஓடா மறவ ருருத்து மதஞ்செருக்கிப்On the field where unyielding warriors fought in fury, a jackal running off with a severed arm still holding its shield looked, to those who saw it, like someone gazing into a mirror.
  29. 29கடிகாவிற் காற்றுற் றெறிய வெடிபாட்டிLike a flock of peacocks scattering in fright when the wind shakes a guarded grove, those who had lost their kin ran wailing in all four directions: the field where the red-eyed, wrathful king fought.
  30. 30மடங்க வெறிந்து மலையுருட்டு நீர்போல்Like a flood rolling stones down a mountain, elephants dragged along the pooled, gleaming blood: the field where the wrathful king of unbending might slew those who would not submit.
  31. 31ஓடா மறவ ரெறிய நுதல்பிளந்தOn the split foreheads of tusked killer elephants, struck by unyielding warriors, the golden forehead plates flashed like streaks of lightning.
  32. 32மையின்மா மேனி நிலமென்னு நல்லவள்The Earth, a fair lady of dark body, turned red as if she had wrapped herself in a crimson cloth: the field where the river-land king, whose drums are garlanded with flowers, slew his foes.
  33. 33பொய்கை யுடைந்து புனல்பாய்ந்த வாயெல்லாம்As valai fish leap among neythal flowers wherever a breached pond has flooded, so gleaming swords flashed in the blood: the field where the Chola king of strong bannered chariots and fine horses slew his foes.
  34. 34இணரிய ஞாட்பினு ளேற்றெழுந்த மைந்தர்When warriors who rose to fight fell to gleaming spears, the jackals tugging at the spilled entrails looked like hunting dogs tied by chains to posts.
  35. 35செவ்வரைச் சென்னி யரிமானோ டவ்வரைAs if a red mountain had collapsed under a thunderbolt along with the lion on its peak, the king fell together with his royal elephant, a famed spear sunk deep: the field of the king of the Kaveri, which bursts its banks in flood.
  36. 36ஓஓ உவம னுறழ்வின்றி யொத்ததேOh, no simile can match it! On the day the Kaveri king took Kazhumalam, the enemies' umbrellas, kicked over by horses, lay upside down like mushrooms kicked over by cattle.
  37. 37அரசர் பிணங்கான்ற நெய்த்தோர் முரசொடுIn the blood that flowed from the bodies of kings, elephants with pearl-filled tusks were dragged along with the drums, like boats drifting everywhere on the sea.
  38. 38பருமப் பணையெருத்திற் பல்யானை புண்கூர்ந்துMany armoured, thick-necked elephants, badly wounded, writhed like serpents struck by lightning: the field where the Chola king with golden chain on his chest and warrior anklets on his feet slew his foes.
  39. 39மைந்துகால் யாத்து மயங்கிட ஞாட்பினுட்In the chaotic battle, white umbrellas torn from their shafts and lying heaped with flesh looked like plates filled with cotton: the field where the river-land king defeated the king of Vanji.
  40. 40வெள்ளிவெண் ணாஞ்சிலான் ஞால முழுவனபோல்As if Balarama of the silver-white plough had furrowed the earth, every elephant lay fallen to the ground: the field where the red-eyed wrathful king, whose many-speared army roared with drums, rained down arrows.
  41. 41வேனிறத் திங்க வயவரா லேறுண்டுElephants with spears lodged in their chests, struck down by warriors, unable to stand, their ears drooping, looked as though they were listening to the great Earth reciting the Vedas.