மகாபாரதத்திலிருந்து (துரோண பர்வம்)சக்கர வியூகத்தில் அபிமன்யு
மகாபாரதத்திலிருந்து. குருக்ஷேத்திரப் போரின் பதின்மூன்றாம் நாள் காலை, துரோணர் சக்கர வியூகம் என்ற சுழல் படை அமைப்பை வகுத்தார். அதை உடைக்கத் தெரிந்தவர்கள் அர்ஜுனனும் கண்ணனும் மட்டுமே; அன்று அர்ஜுனன் வேறு திசையில் சம்சப்தகர்களோடு போரிடச் சென்றிருந்தான்.
அர்ஜுனனின் பதினாறு வயது மகன் அபிமன்யு, "வியூகத்துக்குள் நுழையத் தெரியும்; வெளியே வரத் தெரியாது" என்று சொல்லியும், யுதிஷ்டிரனின் வேண்டுகோளை ஏற்றுத் தானே முன்சென்றான். "நாங்கள் உன்னைப் பின்தொடர்வோம்" என்றனர் பாண்டவர்கள். ஆனால் ஜயத்ரதன் வாயிலை அடைத்து அவர்களைத் தடுத்துவிட்டான்.
தனியே உள்ளே சிக்கிய அபிமன்யு காலை முதல் மாலை வரை போரிட்டான். பல வீரர்களை வீழ்த்தினான்; துரோணரே அவன் வீரத்தைப் போற்றினார். இறுதியில் துரோணர், கர்ணன், கிருபர், அஸ்வத்தாமா உள்ளிட்ட பலர் ஒரே நேரத்தில் சூழ்ந்து, அவன் வில்லையும் தேரையும் உடைத்தனர். தேர்ச் சக்கரத்தையே கேடயமாக ஏந்திப் போராடிய அபிமன்யு, இறுதியில் வீழ்ந்தான். போர் விதிகளை மீறிய அந்தச் செயல் பாண்டவர் மனத்தில் ஆறாத காயமானது.
காலையில் தொடங்கி மாலையில் முடிந்த அந்த ஒரு நாள், வீரமும் அநீதியும் துயரமும் ஒருசேர நிறைந்த நாளாக மகாபாரதத்தில் நிற்கிறது; களவழியின் முதல் பாடல் சொல்லும் ஒரு போர்நாளின் உருவம் அது.
From the Mahabharata (Drona Parva)Abhimanyu in the Chakravyuha
From the Mahabharata. On the morning of the thirteenth day of the Kurukshetra war, Drona arranged the army in the chakravyuha, a spiralling formation. Only Arjuna and Krishna knew how to break it, and that day Arjuna had been drawn away to fight the Samshaptakas in another quarter.
Arjuna's sixteen-year-old son Abhimanyu said, "I know how to enter the formation, but not how to come out," yet at Yudhishthira's request he led the way. "We will follow you," said the Pandavas. But Jayadratha held the breach and kept them out.
Trapped alone inside, Abhimanyu fought from morning to evening. He brought down many warriors, and Drona himself praised his valour. At last Drona, Karna, Kripa, Ashvatthama and others surrounded him at once and broke his bow and chariot. Abhimanyu fought on holding a chariot wheel as his shield, and finally fell. That breach of the rules of war became a wound in the Pandavas' hearts that never healed.
That one day, from morning to evening, stands in the Mahabharata as a day filled with valour, injustice and grief together: the very shape of the battle-day this first verse describes.
