மகாபாரதத்திலிருந்து (சல்லிய பர்வம்)துரியோதனனின் வீழ்ச்சி
மகாபாரதத்திலிருந்து. பதினெட்டாம் நாள் கௌரவப் படை முழுவதும் அழிந்தது. தனியே எஞ்சிய துரியோதனன் ஒரு குளத்தின் நீருக்குள் மறைந்தான். பாண்டவர்கள் அவனைக் கண்டுபிடித்து அறைகூவினர். யுதிஷ்டிரன் சொன்னான்: "எங்களில் யாரோடாவது ஒருவனோடு போரிட்டு வென்றால், அரசு உனதே."
துரியோதனன் கதையோடு எழுந்து பீமனோடு போரிடத் தேர்ந்தான். பலராமன் தீர்த்தயாத்திரை முடிந்து அந்த நேரத்தில் வந்து சேர்ந்தான்; இருவரும் அவனிடம் கதைப்போர் கற்றவர்கள். இரு மலைகள் மோதுவது போல் அந்தப் போர் நடந்தது; துரியோதனனின் திறமை அதிகமாக இருந்தது.
அப்போது கண்ணன் அர்ஜுனனுக்குச் சைகை காட்டினான்; அர்ஜுனன் தன் தொடையைத் தட்டி பீமனுக்கு நினைவூட்டினான். சூதாட்ட அவையில் துரியோதனன் திரௌபதியைத் தன் தொடையில் அமரச் சொன்னபோது, 'அந்தத் தொடையை முறிப்பேன்' என்று பீமன் செய்த சபதம் அது. பீமனின் கதை துரியோதனனின் தொடையை முறித்தது; மன்னன் வீழ்ந்தான்.
விதிமீறலைக் கண்ட பலராமன் சினந்தான்; கண்ணன் அவனைச் சமாதானப்படுத்தினான். வீழ்ந்து கிடந்த துரியோதனன் மேல் தேவர்கள் மலர் தூவினர் என்றும் பாரதம் சொல்கிறது: தன் நிலையில் அசையாது நின்ற அவன் வீரத்துக்கு அது மரியாதை.
அரசன் வீழ்ந்த களம் என்ற களவழியின் உச்சக் காட்சி, குருக்ஷேத்திரத்தின் இறுதியில் நிஜமானது: ஆணவத்தின் மலை சரிந்தது; ஆனால் வீழ்ந்த வீரனுக்கும் மரியாதை உண்டு.
From the Mahabharata (Shalya Parva)The Fall of Duryodhana
From the Mahabharata. On the eighteenth day the whole Kaurava army was destroyed. Left alone, Duryodhana hid beneath the waters of a lake. The Pandavas found him and challenged him. Yudhishthira said, "Fight any one of us and win, and the kingdom is yours."
Duryodhana rose with his mace and chose to fight Bhima. Balarama, returning from his pilgrimage, arrived just then; both had learned mace-fighting from him. The duel was like two mountains clashing, and Duryodhana's skill was the greater.
Then Krishna signalled to Arjuna, who struck his own thigh to remind Bhima: in the dice hall, when Duryodhana had told Draupadi to sit on his thigh, Bhima had sworn to break that thigh. Bhima's mace shattered Duryodhana's thigh, and the king fell.
Seeing the rule broken, Balarama grew angry, and Krishna calmed him. The epic also says that the gods showered flowers on the fallen Duryodhana, honouring the valour of one who never wavered from his stand.
The climactic scene of this book, the field where a king fell, became real at the end of Kurukshetra: the mountain of pride collapsed, yet even a fallen warrior is owed respect.
