மகாபாரதத்திலிருந்து (கர்ண பர்வம்)திரிபுர சம்ஹாரம்
மகாபாரதத்திலிருந்து. கர்ணனுக்குத் தேரோட்ட சல்லியனை வேண்டிய துரியோதனன் இந்தப் பழங்கதையைச் சொன்னான். தாரகாசுரனின் மூன்று மைந்தர்கள் கடுந்தவம் செய்து பிரமனிடம் வரம் பெற்றனர்: பொன், வெள்ளி, இரும்பு ஆகியவற்றால் ஆன மூன்று பறக்கும் நகரங்கள்; ஆயிரம் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை அவை ஒரே நேர்க்கோட்டில் வரும்போது, ஒரே அம்பால் மட்டுமே அழிக்க முடியும்.
அந்த நகரங்களிலிருந்து அசுரர்கள் உலகங்களைத் துன்புறுத்தினர். தேவர்கள் சிவனைச் சரணடைந்தனர். தேவர்களே போர்க்கருவிகளானார்கள்: பூமி தேராக, சூரிய சந்திரர் சக்கரங்களாக, பிரமன் தேரோட்டியாக, மேரு மலை வில்லாக, வாசுகி நாண் ஆக, திருமால் அம்பாக, அக்னி அதன் முனையாக ஆனார்கள்.
மூன்று நகரங்களும் ஒரே கோட்டில் வந்த அந்தக் கணத்தில், சிவபெருமான் அம்பைத் தொடுத்தார். மரபுப்படி அவர் ஒரு புன்னகையாலேயே மூன்றையும் எரித்தார் என்றும் சொல்வர். மூன்று நகரங்களும் தீப்பிழம்பாக எரிந்து வீழ்ந்தன; வானம் முழுவதும் ஒளி பரவியது.
தமிழ் மரபில் கார்த்திகைத் திருநாள் சிவனின் ஒளிவடிவோடு இணைந்தது. தீமையின் நகரங்கள் எரிந்த அந்த ஒளி, களவழி சொல்லும் கார்த்திகை விளக்குகளின் புராணப் பின்னணி போல அமைகிறது.
From the Mahabharata (Karna Parva)Shiva Destroys the Three Cities
From the Mahabharata. Duryodhana told this ancient story when he asked Shalya to drive Karna's chariot. The three sons of the demon Taraka did fierce penance and won a boon from Brahma: three flying cities of gold, silver and iron, which could be destroyed only by a single arrow at the moment, once in a thousand years, when they came into one line.
From those cities the demons tormented the worlds, and the gods sought refuge in Shiva. The gods themselves became the weapons of war: the Earth became the chariot, the sun and moon its wheels, Brahma the charioteer, Mount Meru the bow, Vasuki the bowstring, Vishnu the arrow and Agni its tip.
At the moment the three cities came into one line, Lord Shiva loosed the arrow; some traditions say He burned all three with a mere smile. The three cities blazed and fell in flames, and light spread across the whole sky.
In Tamil tradition the Karthigai festival is linked to Shiva as a form of light. The light of those burning cities of evil forms a kind of Puranic background to the Karthigai lamps of this verse.
