சிவபுராணம்; பிரதோஷ வழிபாட்டு மரபுஆலகாலம் உண்டபின் ஆடிய ஆட்டம்
சிவபுராண மரபிலிருந்து. தேவர்களும் அசுரர்களும் அமுதம் பெறப் பாற்கடலைக் கடைந்தனர். அமுதத்திற்கு முன் ஆலகாலம் என்ற கொடிய நஞ்சு பொங்கி எழுந்தது. அதன் வெப்பத்தில் உலகமே கருகத் தொடங்கியது. தேவர்கள் அனைவரும் அஞ்சிக் கயிலைக்கு ஓடிச் சிவபெருமானைச் சரணடைந்தனர்.
உலகைக் காக்கச் சிவபெருமான் அந்த நஞ்சை அள்ளி உண்டார். அது உள்ளே இறங்காமல் உமாதேவி கழுத்தைப் பற்றினாள்; நஞ்சு கண்டத்தில் நின்று நீலநிறமாகியது. அதனால் இறைவன் நீலகண்டன் ஆனார். உலகம் காப்பாற்றப்பட்ட மகிழ்ச்சியில், அன்று மாலை, நந்தியின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையே நின்று இறைவன் ஆனந்த நடனம் ஆடினார். தேவர்கள் எல்லாரும் சுற்றி நின்று போற்றினர்.
அந்த மாலை நேரமே பிரதோஷம். இன்றும் பிரதோஷ நாளில் சிவன் கோயில்களில் முதலில் நந்திக்கு அபிஷேகம் செய்து, நந்தியின் கொம்புகளுக்கு இடையே இறைவனைத் தரிசிக்கிறார்கள். "நந்திவாகனமாட" என்று பாடல் சொல்வது இந்த ஆனந்த மாலையை நினைவூட்டுகிறது: உலகின் துன்பத்தைத் தானே ஏற்றுக்கொண்ட இறைவன் ஆடும்போது, எல்லாரின் வினையும் ஓடுகிறது.
Shiva Purana; the tradition of Pradosha worshipThe Dance After the Poison
From the Shiva Purana tradition. The gods and asuras churned the ocean of milk to win the nectar of immortality. Before the nectar, a deadly poison called Halahala rose up. Its heat began to scorch the whole world. The gods fled in terror to Kailash and took refuge in Shiva.
To save the world, Shiva gathered up the poison and drank it. Uma held His throat so it would not go down; the poison stayed in His throat and turned it blue. So the Lord became Neelakantha, the blue-throated one. In joy that the world was saved, that evening the Lord danced in bliss standing between the two horns of Nandi, while all the gods stood around Him in praise.
That evening hour is Pradosha. Even today on Pradosha days, Shiva temples first bathe Nandi and devotees view the Lord between Nandi's horns. When the song says 'Nandi dances', it recalls this evening of bliss: when the Lord who took the world's pain upon Himself dances, everyone's karma runs away.
