Natarajar Paththu 10 · இன்னமுஞ் சொல்லவோ உன்மனங்கல்லோ – Tamilone

Verse 10 · Natarajar Paththu · Sirumanavai Munusamy Mudaliar

இன்னமுஞ் சொல்லவோ உன்மனங்கல்லோஇரும்போ பெரும்பாறையோ,இருசெவியு மந்தமோ கேளாது அந்தமோஇதுவுனக் கழகுதானோ,என்னை மோகமோ இதுவென்ன சோபமோஇதுவேவுன் செய்கைதானோ,இருபிள்ளை தாபமோ யார்மீது கோபமோஆனாலும் நான் விடுவனோ,உன்னைவிட் டெங்கு சென்றாலும் விழலாவனோநான் உனையடுத்துங் கெடுவனோ,ஓகோவிதுன் குற்றமென் குற்ற மொன்றுமிலையுற்றுப்பார் பெற்றவையோ,என்குற்ற மாயினும் உன்குற்ற மாயினும்இனியருளளிக்க வருவாய்,ஈசனே சிவகாமி நேசனே யெனையீன்றதில்லைவாழ் நடராசனே.

Innamunj sollavoa unmanangkalloa / Irumpoa perumpaaraiyoa, / Iruseviyu manthamoa kaelaathu anthamoa / Ithuvunak kazhakuthaanoa, / Ennai moakamoa ithuvenna soapamoa / Ithuvaevun seykaithaanoa, / Irupillai thaapamoa yaarmeethu koapamoa / Aanaalum naan vituvanoa, / Unnaivit tengku senraalum vizhalaavanoa / Naan unaiyatuththung ketuvanoa, / Oakoavithun kurramen kurra monrumilai / Yurruppaar perravaiyoa, / Enkurra maayinum unkurra maayinum / Iniyarulalikka varuvaay, / Eesanae sivakaami naesanae yenaiyeenra / Thillaivaazh nataraasanae.

பொருள்

இன்னும் சொல்ல வேண்டுமா? உன் மனம் கல்லா, இரும்பா, பெரும் பாறையா? இரு செவியும் மந்தமா? இது உனக்கு அழகா? என்ன மோகம், என்ன கோபம், யார் மீது? இரு பிள்ளைகளின் பாசமா? ஆனாலும் நான் விடமாட்டேன். உன்னை விட்டு எங்கு சென்றாலும் வீணாவேன்; உன்னை அடைந்தால் கெடுவேனா? குற்றம் என்னுடையதோ உன்னுடையதோ, இனி அருள வருவாய்.

Meaning

Must I say more? Is Your heart stone, iron, a great rock? Are both Your ears dull? Does this suit You? What passion, what anger, and at whom? Is it love for Your two sons? Even so, I will not let go. Wherever I go apart from You, I am lost; if I come close to You, can I come to harm? Whether the fault is mine or Yours, come now and give Your grace.

சொற்பொருள் Word by word

இன்னமும்: still more
கல்லோ இரும்போ: stone or iron?
பெரும்பாறை: a great rock
அந்தமோ: is it the end?
அழகுதானோ: is it fitting?
மோகம்: infatuation
சோபம்: sorrow, distress
தாபம்: longing, affection
விடுவனோ: will I let go?
விழலாவனோ: will I become worthless?
கெடுவனோ: will I come to ruin?
உற்றுப்பார்: look closely
அருளளிக்க: to grant grace

விளக்கம்

பத்தாம் பாடல் முறையீட்டின் உச்சம். "இன்னும் சொல்ல வேண்டுமா? உன் மனம் கல்லா, இரும்பா, பாறையா? இரு செவியும் மந்தமா? யார் மீது கோபம்? இரு பிள்ளைகளின் பாசத்தில் என்னை மறந்தாயா?" என்று கேள்விகள் வேகமாக அடுக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் நடுவே ஒரு உறுதி ஒலிக்கிறது: "ஆனாலும் நான் விடுவனோ?" உன்னை விட்டு எங்கு போனாலும் வீணாவேன்; உன்னை அடைந்தால் கெடுவேனா? இதுதான் பக்தியின் தர்க்கம்: வேறு புகலிடம் இல்லை, ஆகவே விடுவதற்கும் இல்லை.

"குற்றம் என்னுடையதோ உன்னுடையதோ, இனி அருள வா" என்று முடிகிறது. கணக்குப் பார்ப்பதை விட்டுவிட்டு அருளை மட்டும் வேண்டுவது.

Explanation

The tenth song is the peak of the plea. 'Must I say more? Is Your heart stone, iron, rock? Are both ears dull? With whom are You angry? Have You forgotten me in love for Your two sons?' The questions come thick and fast.

Yet through them all one resolve rings out: 'Even so, will I let go?' Wherever I go apart from You I am lost; can I come to harm by coming close to You? This is the logic of devotion: there is no other refuge, so there is no letting go.

It ends, 'Whether the fault is mine or Yours, come now with grace.' He stops keeping accounts and asks only for grace.

பெரியபுராணம், காரைக்கால் அம்மையார் புராணம்

தலையால் நடந்து கயிலை சென்ற அம்மையார்

பெரியபுராணத்திலிருந்து. காரைக்காலில் புனிதவதி என்ற சிவபக்தை வாழ்ந்தாள். ஒரு நாள் கணவன் அனுப்பிய இரண்டு மாம்பழங்களில் ஒன்றைப் பசியோடு வந்த சிவனடியாருக்குக் கொடுத்தாள். கணவன் இரண்டாவது பழத்தையும் கேட்டபோது, அவள் இறைவனை வேண்ட, கையில் ஒரு புதிய கனி தோன்றியது. இதைக் கண்ட கணவன் அஞ்சி அவளை விட்டு விலகினான்.

புனிதவதி இறைவனிடம் வேண்டி, அழகிய உடலை நீக்கிப் பேய் வடிவம் பெற்றாள். இனி அவள் வாழ்வு முழுதும் இறைவனுக்கே. கயிலை மலைக்குச் சென்றபோது, அந்தப் புனித மலையைக் காலால் மிதிக்கக் கூடாது என்று தலையால் நடந்து ஏறினாள். அதைக் கண்ட உமாதேவி வியந்து கேட்க, சிவபெருமான் "இவள் நம்மைப் பேணும் அம்மை" என்று அவளை "அம்மையே" என்று அழைத்தார்.

"என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று இறைவன் கேட்டபோது அவள் கேட்டது: "இறவாத இன்ப அன்பு வேண்டும்; பிறவாமை வேண்டும்; மீண்டும் பிறந்தால் உன்னை மறவாமை வேண்டும்; நீ ஆடும்போது உன் அடியின் கீழ் இருந்து பாட வேண்டும்." திருவாலங்காட்டில் இறைவனின் நடனத்தின் கீழ் அவள் இன்றும் அமர்ந்திருப்பதாக மரபு. எது நேர்ந்தாலும் "நான் விடமாட்டேன்" என்ற பத்தாம் பாடலின் உறுதிக்கு அவளே எடுத்துக்காட்டு.

Periya Puranam, the life of Karaikkal Ammaiyar

The Mother Who Walked to Kailash on Her Head

From the Periya Puranam. In Karaikkal lived a devotee of Shiva named Punithavathi. One day she gave one of two mangoes her husband had sent home to a hungry devotee of Shiva. When her husband asked for the second mango, she prayed and a new fruit appeared in her hand. Seeing this, her husband grew afraid and left her.

Punithavathi prayed to the Lord to take away her beautiful body, and received the form of a gaunt spirit. From then on her whole life belonged to the Lord. When she went to Mount Kailash, she would not tread on the holy mountain with her feet, so she climbed it walking on her head. Uma was amazed and asked about her, and Shiva said, 'She is the mother who cares for us,' and greeted her as 'Ammai', Mother.

When the Lord asked what boon she wanted, she said: 'Undying, joyful love; freedom from birth; if I am born again, never to forget You; and to sit beneath Your feet and sing while You dance.' Tradition says she sits to this day beneath the Lord's dance at Thiruvalangadu. She is the living example of the tenth song's resolve: whatever happens, 'I will not let You go.'

சிந்தனைக்கு

எதைப் பற்றியாவது நீங்கள் "நான் விடமாட்டேன்" என்று உறுதியாக நிற்க வேண்டிய ஒரு நல்ல செயல் உண்டா?

To reflect on

Is there one good thing in your life you need to hold onto, saying 'I will not let go'?