மகாபாரதம், ஆதி பர்வம்சூரியனின் மகன் கர்ணன்
மகாபாரதத்திலிருந்து. குந்திபோஜ மன்னனின் வளர்ப்பு மகளான இளம் குந்தி, அரண்மனைக்கு வந்த துர்வாச முனிவருக்கு ஓராண்டு முழுவதும் பொறுமையோடு பணிவிடை செய்தாள். மகிழ்ந்த முனிவர், எந்தத் தேவனை நினைத்தாலும் அவன் வந்து அவளுக்கு ஒரு மகனைத் தரும் மந்திரத்தை அவளுக்கு அருளினார்.
ஒரு காலை, உதித்துக்கொண்டிருந்த கதிரவனைக் கண்ட குந்தி, மந்திரம் உண்மைதானா என்று பார்க்க விளையாட்டாக அதை ஓதினாள். உடனே சூரிய பகவான் ஒளிவடிவில் அவள் முன் தோன்றினான். அச்சமுற்ற குந்தி, "நான் அறியாமல் அழைத்துவிட்டேன், திரும்பிச் செல்லுங்கள்" என்று வேண்டினாள். "மந்திரம் வீண் போகாது. ஆனால் உன் கன்னித்தன்மை கெடாது" என்று சூரியன் வாக்களித்தான்.
பிறந்த குழந்தை பிறப்பிலேயே பொன் கவசமும் குண்டலங்களும் அணிந்து, தந்தையைப் போலவே ஒளிர்ந்தது. ஊருக்கு அஞ்சிய குந்தி, கண்ணீரோடு அவனை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றில் விட்டாள். அதிரதன் என்ற தேரோட்டியும் அவன் மனைவி ராதையும் அவனை எடுத்து வளர்த்தனர். அவனே கர்ணன்.
கர்ணன் வாழ்நாள் முழுவதும் நாள்தோறும் காலையில் நீரில் நின்று சூரியனை வணங்கினான். வழிபாடு முடிந்த அந்த நேரத்தில் யார் எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று சொன்னதில்லை. இந்திரன் அந்தணனாக வந்து அவன் உயிர் காக்கும் கவச குண்டலங்களைக் கேட்டபோதும், அவற்றைத் தன் உடலிலிருந்து அறுத்துக் கொடுத்தான். எதையும் எதிர்பார்க்காமல் எல்லோருக்கும் ஒளி தரும் தந்தையைப் போலவே, மகனும் வாரி வழங்கினான். அதனால்தான் "கொடை என்றால் கர்ணன்" என்கிறோம்.
Mahabharata, Adi ParvaKarna, Son of the Sun
From the Mahabharata. Young Kunti, the adopted daughter of King Kuntibhoja, served the sage Durvasa with patience for a whole year when he stayed at the palace. Pleased, the sage gave her a mantra: whichever god she called with it would come and give her a son.
One morning, seeing the Sun rising, Kunti chanted the mantra half in play, to see whether it was true. At once Lord Surya stood before her in a form of light. Frightened, she begged him, "I called you without knowing what I did. Please go back." Surya answered, "A mantra cannot go in vain. But no harm will come to your maidenhood."
The child was born already wearing golden armour and earrings, shining like his father. Afraid of what the world would say, Kunti in tears placed him in a basket and set it on the river. The charioteer Adhiratha and his wife Radha found him and raised him. He was Karna.
All his life Karna stood in the water every morning and worshipped the Sun, and at that hour he never refused anyone who asked him for anything. Even when Indra came disguised as a Brahmin and asked for the armour and earrings that protected his life, Karna cut them from his own body and gave them. Like his father, who gives light to all and asks nothing back, the son gave freely. That is why Tamil people say, "If it is giving, it is Karna."
