Aayiram Karangal Neetti 1 · ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி அணைக்கின்ற தாயே போற்றி!

Verse 1 · Aayiram Karangal Neetti · Kaviyarasar Kannadhasan

ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி அணைக்கின்ற தாயே போற்றி!அருள் பொங்கும் முகத்தைக் காட்டி இருள் நீக்கும் தந்தாய் போற்றி!

Aayiram karangkal neetti anaikkinra thaayae poatri! / Arul pongkum mukaththaik kaatti irul neekkum thanthaay poatri!

பொருள்

ஆயிரம் கைகளை நீட்டி உலகை அணைத்துக்கொள்ளும் தாயே, போற்றி! அருள் பொங்கும் திருமுகத்தைக் காட்டி இருளை நீக்கும் தந்தையே, போற்றி!

Meaning

Praise to you, O Mother, who reach out with a thousand hands to embrace the world! Praise to you, O Father, who show a face overflowing with grace and drive away the darkness!

சொற்பொருள் Word by word

ஆயிரம்: a thousand
கரங்கள்: hands; also rays of light
நீட்டி: stretching out
அணைக்கின்ற: embracing
தாயே: O Mother
போற்றி: praise to you
அருள் பொங்கும்: overflowing with grace
முகம்: face
இருள் நீக்கும்: that drives away darkness
தந்தாய்: O Father

விளக்கம்

"கரம்" என்ற சொல்லுக்குக் கை என்றும் கதிர் என்றும் இரண்டு பொருள் உண்டு. வடமொழியிலும் சூரியனை "சகஸ்ரகிரணன்", ஆயிரம் கதிர்களை உடையவன் என்று அழைக்கிறார்கள். கண்ணதாசன் இந்த இரட்டைப் பொருளை அழகாகப் பயன்படுத்துகிறார்: கதிரவன் தன் ஆயிரம் கதிர்களை நீட்டுவது, ஒரு தாய் தன் கைகளை நீட்டிக் குழந்தையை அணைப்பது போல இருக்கிறது. உதயத்தில் கதிர் முதலில் தொடுவது ஏழை வீட்டுக் கூரையா, அரண்மனைக் கோபுரமா என்று அது பார்ப்பதில்லை. தாயின் அன்பும் அப்படியே.

முதல் அடியில் "தாயே" என்று அழைத்த கவிஞர், இரண்டாம் அடியில் "தந்தாய்" என்று அழைக்கிறார். தாய் அணைத்து அன்பு தருகிறாள்; தந்தை இருளையும் அச்சத்தையும் நீக்கி வழி காட்டுகிறார். கதிரவன் இரண்டுமாக இருக்கிறான். இருளை நீக்குவது வெளி உலகில் நடப்பது; ஆனால் காயத்ரி மந்திரம் வேண்டுவது போல, அதே ஒளி நம் அறிவைத் தூண்டி உள்ளே இருக்கும் அறியாமை இருளையும் நீக்கட்டும் என்பதே பக்தனின் வேண்டுதல். ஒவ்வோர் அடியும் "போற்றி" என்று முடிகிறது. கோயிலில் இறைவனின் திருநாமங்களை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லி "போற்றி" என்று மலர் தூவி அர்ச்சனை செய்வது போல, கவிஞர் கதிரவனின் ஒவ்வொரு குணத்தையும் சொல்லிப் போற்றுகிறார்.

Explanation

The Tamil word karam means both "hand" and "ray of light". In Sanskrit too the Sun is called Sahasrakirana, "the one with a thousand rays". Kannadhasan uses this double meaning beautifully: when the Sun stretches out his thousand rays, it is like a mother stretching out her arms to gather up her child. At sunrise the light does not stop to ask whether it is touching a poor man's thatched roof or a palace tower. A mother's love is the same.

In the first line the poet calls the Sun "thaaye", "O Mother"; in the second, "thandhaai", "O Father". A mother embraces and gives love; a father takes away darkness and fear and shows the way. The Sun is both. Driving away the darkness of night happens in the world outside, but as the Gayatri mantra prays, the devotee asks that the same light should also awaken our minds and remove the darkness of ignorance within. Every line ends with "potri", "praise to you". Just as a temple archana offers flowers with each of the Lord's names followed by "potri", the poet names each quality of the Sun and praises it.

மார்க்கண்டேய புராணம்

அதிதியின் மகன் மார்த்தாண்டன்

மார்க்கண்டேய புராணத்திலிருந்து. ஒரு காலத்தில் அசுரர்கள் தேவர்களை வென்று அவர்களுடைய உலகங்களைப் பறித்துக்கொண்டனர். தேவர்களின் தாயான அதிதி மிகவும் வருந்தினாள். தன் பிள்ளைகளைக் காக்கச் சூரிய பகவானை நோக்கி நீண்ட காலம் கடுந்தவம் செய்தாள்.

அவள் தவத்தில் மகிழ்ந்த சூரியன் அவள் முன் தோன்றி, "நானே உன் மகனாகப் பிறந்து உன் பிள்ளைகளின் பகைவரை அழிப்பேன்" என்று வாக்களித்தான். அவனுடைய ஒளியின் ஒரு கூறு அதிதியின் கருவில் புகுந்தது.

கருவுற்ற பின்னும் அதிதி விரதத்தை விடவில்லை. அதைக் கண்ட கணவர் காசியப முனிவர், "இப்படி உண்ணாமல் இருந்து கருவில் உள்ள பிள்ளையைக் கொல்லப் போகிறாயா?" என்று சினந்தார். "இது இறக்காது; இதுவே பகைவரை அழிக்கும்" என்று சொல்லி, அதிதி கருவை ஒரு முட்டை வடிவில் அவர் முன் வைத்தாள். அந்த முட்டையிலிருந்து கண் கூசும் ஒளியோடு ஒரு பிள்ளை தோன்றினான்.

"இறந்ததோ என்று கேட்கப்பட்ட முட்டையிலிருந்து" பிறந்ததால் அவனுக்கு "மார்த்தாண்டன்" என்று பெயர் வந்தது. அவன் பார்வையின் வெப்பத்தைத் தாங்க முடியாமல் அசுரர்கள் ஓடினர்; தேவர்கள் தங்கள் உலகங்களைத் திரும்பப் பெற்றனர். ஒரு தாயின் தவத்தால் பிறந்தவன் ஆதலால், கதிரவனின் அன்பில் தாய்மை இருக்கிறது என்று பக்தர்கள் சொல்வர்.

Markandeya Purana

Martanda, the Son of Aditi

From the Markandeya Purana. Once the asuras defeated the devas and took away their worlds. Aditi, the mother of the devas, was full of sorrow. To save her children she worshipped Lord Surya with long and hard tapas.

Pleased, Surya appeared before her and promised, "I myself will be born as your son and destroy your children's enemies." A portion of his light entered Aditi's womb.

Even after she conceived, Aditi kept up her fasts. Her husband, the sage Kashyapa, grew angry and said, "Will you kill the child in your womb by starving like this?" Aditi answered, "It will not die. It is the one who will destroy the enemy," and she set the embryo before him in the form of an egg. From that egg a child came forth, so bright that no eye could bear it.

Because he was born from the egg that was thought to be dead (marta, anda), he was named Martanda. The asuras could not bear the heat of his gaze and fled, and the devas won back their worlds. Because he was born of a mother's tapas, devotees say there is a mother's love in the Sun's light.

சிந்தனைக்கு

நாளை காலை கதிரவன் உதிக்கும்போது ஒரு நிமிடம் வெளியே நின்று, அதன் ஒளியை உங்கள் முகத்தில் உணர்ந்து, "போற்றி" என்று மனதார வணங்கிப் பாருங்கள்.

To reflect on

Tomorrow at sunrise, step outside for one minute, feel the light on your face, and greet it with your whole heart: "Potri."