'மணம் வீசும் மலராலான மெல்லிய படுக்கையும், மெய்காப்புச் செய்யும் பரிவாரமும், பள்ளியறையும் — அரசே! நான் இங்கு ஒன்றையும் காணேன்; எனக்கு என்ன ஆகும்?' என்று கண் பனிக்கக் கலங்கினாள்; பூண் பொருந்திய முலையுடையாள் வாடிப் போனாள்.
Meaning
'The soft bed of fragrant flowers, the retinue that kept watch over me, the bedchamber — O king, I see none of these here; what is to become of me?' she said, bewildered with brimming eyes, and the one of ornamented breasts withered.
சொற்பொருள் Word by word
விரை மலர்
fragrant flower
மெல்லணை
soft bed
மெய்காவல்
body-guard, attendance
பரிசனம்
retinue
பள்ளியறை
bedchamber
காணேன்
I do not see
கலங்கினாள்
she was bewildered
கண் பனிக்க
eyes brimming
பூண்
ornament
விளக்கம்
இப்பாடல் பழைய வாழ்வின் ஞாபகத்தைக் காட்டுகிறது. மலர் அணை, பரிவாரம், பள்ளியறை — இன்ப வாழ்வின் மூன்று அடையாளங்கள். அவை இல்லாதது மட்டுமல்ல; அவற்றை நினைத்து வாடுவதே துன்பம்.
சுவையான நுட்பம்: 'அரசே' என்ற அழைப்பு இப்போது ஒரு விண்ணப்பமாகிறது. அரசன் இன்னும் அங்கே இருக்கிறான்; அரசாட்சி இல்லை. பெயர் மிஞ்சியது, பொருள் போயிற்று.
Explanation
The verse shows the memory of former life. A flower bed, a retinue, a bedchamber: three marks of pleasure, and the pain is not merely their absence but the remembering of them.
Subtly, the address 'O king' has now become an appeal. The king is still there; the kingship is not. The name remains, the substance has gone.
