தமிழ்த்தாய்

தன் மக்களைப் புதிய சாத்திரம் வேண்டுதல்(தாயுமானவர் ஆனந்தக் களிப்புச் சந்தம்)ஆதி சிவன் பெற்று விட்டான் - என்னைஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தே - நிறைமேவும் இலக்கணஞ் செய்து கொடுத்தான்.மூன்று குலத் தமிழ் மன்னர் - என்னைமூண்ட நல்லன்போடு நித்தம் வளர்த்தார்,ஆன்ற மொழிகளினுள்ளே - உயர்ஆரியத்திற்கு நிகரென வாழ்ந்தேன்.கள்ளையும் தீயையும் சேர்த்து - நல்லகாற்றையும் வான வெளியையும் சேர்த்துத்தெள்ளு தமிழ்ப்புலவோர்கள் - பலதீஞ்சுவைக் காவியம் செய்து கொடுத்தார்.சாத்திரங்கள் பல தந்தார் - இந்தத்தாரணி யெங்கும் புகழ்ந்திட வாழ்ந்தேன்நேத்திரங்கெட்டவன் காலன் - தன்முன்நேர்ந்ததனைத்தும் துடைத்து முடிப்பான்.நன்றென்றும் தீதென்றும் பாரான் - முன்நாடும் பொருள்கள் அனைத்தையும் வாரிச்சென்றிடும் காட்டுவெள்ளம்போல் - வையச்சேர்க்கையனைத்தையும் கொன்று நடப்பான்.கன்னிப் பருவத்தில் அந்நாள் - என்றன்காதில் விழுந்த திசைமொழி - எல்லாம்என்னென்னவோ பெயருண்டு - பின்னர்யாவும் அழிவுற்றிருந்தன கண்டீர்!தந்தை அருள்வலியாலும் - முன்புசான்ற புலவர் தவ வலியாலும்இந்தக் கணமட்டும் காலன் என்னைஏறிட்டுப் பார்க்கவும் அஞ்சியிருந்தான்.இன்றொரு சொல்லினைக் கேட்டேன் - இனிஏது செய்வேன்? என தாருயிர் மக்காள்!கொன்றிடல் போலொரு வார்த்தை - இங்குகூறத் தகாதவன் கூறினன் கண்டீர்!புத்தம் புதிய கலைகள் - பஞ்சபூதச் செயல்களின் நுட்பங்கள் கூறும்,மெத்த வளருது மேற்கே - அந்தமேன்மைக் கலைகள் தமிழினில் இல்லை.சொல்லவும் கூடுவதில்லை - அவைசொல்லுந் திறமை தமிழ்மொழிக்கில்லைமெல்லத் தமிழ் இனிச் சாகும் - அந்தமேற்கு மொழிகள் புவிமிசை யோங்கும்என்று அந்தப் பேதை உரைத்தான் - ஆ!இந்த வசை எனக்கு எய்திடலாமோ?சென்றிடுவீர் எட்டுத் திக்கும் - கலைச்செல்வங்கள் யாவும் கொணர்ந்து இங்கு சேர்ப்பீர்!தந்தை அருள்வலியாலும் - இன்றுசார்ந்த புலவர் தவவலியாலும்இந்தப் பெரும்பழி தீரும் புகழ்ஏறிப் புவிமிசை என்றும் இருப்பேன்.

than makkalaip puthiya saaththiram vaentuthal (thaayumaanavar aananthak kalippus santham) aathi sivan perru vittaan - ennai aariya mainthan akaththiyan enroar vaethiyan kantu makizhnthae - nirai maevum ilakkananj seythu kotuththaan. moonru kulath thamizh mannar - ennai moonta nallanpoatu niththam valarththaar, aanra mozhikalinullae - uyar aariyaththirku nikarena vaazhnthaen. kallaiyum theeyaiyum saerththu - nalla kaarraiyum vaana veliyaiyum saerththuth thellu thamizhppulavoarkal - pala theenjsuvaik kaaviyam seythu kotuththaar. saaththirangkal pala thanthaar - inthath thaarani yengkum pukazhnthita vaazhnthaen naeththirangkettavan kaalan - thanmun naernthathanaiththum thutaiththu mutippaan. nanrenrum theethenrum paaraan - mun naatum porulkal anaiththaiyum vaaris senritum kaattuvellampoal - vaiyas saerkkaiyanaiththaiyum konru natappaan. kannip paruvaththil annaal - enran kaathil vizhuntha thisaimozhi - ellaam ennennavoa peyaruntu - pinnar yaavum azhivurrirunthana kanteer! thanthai arulvaliyaalum - munpu saanra pulavar thava valiyaalum inthak kanamattum kaalan ennai aerittup paarkkavum anjsiyirunthaan. inroru sollinaik kaettaen - ini aethu seyvaen? ena thaaruyir makkaal! konrital poaloru vaarththai - ingku koorath thakaathavan koorinan kanteer! puththam puthiya kalaikal - panjsa poothas seyalkalin nutpangkal koorum, meththa valaruthu maerkae - antha maenmaik kalaikal thamizhinil illai. sollavum kootuvathillai - avai sollun thiramai thamizhmozhikkillai mellath thamizh inis saakum - antha maerku mozhikal puvimisai yoangkum enru anthap paethai uraiththaan - aa! intha vasai enakku eythitalaamoa? senrituveer ettuth thikkum - kalais selvangkal yaavum konarnthu ingku saerppeer! thanthai arulvaliyaalum - inru saarntha pulavar thavavaliyaalum inthap perumpazhi theerum pukazh aerip puvimisai enrum iruppaen.