செந்தமிழ் நாடு
செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே - இன்பத்தேன் வந்து பாயுது காதினிலே - எங்கள்தந்தையர் நாடென்ற பேச்சினிலே - ஒருசக்தி பிறக்குது மூச்சினிலே (செந்தமிழ்)வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு - உயர்வீரம் செறிந்த தமிழ்நாடு - நல்லகாதல் புரியும் அரம்பையர் போல் - இளங்கன்னியர் சூழ்ந்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)காவிரி தென்பெண்ணை பாலாறு - தமிழ்கண்டதோர் வையை பொருனை நதி - எனமேவிய யாறு பலவோடத் - திருமேனி செழித்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)முத்தமிழ் மாமுனி நீள்வரையே - நின்றுமொய்ம்புறக் காக்குந் தமிழ்நாடு - செல்வம்எத்தனையுண்டு புவிமீதே - அவையாவும் படைத்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)நீலத் திரைக்கடல் ஓரத்திலே - நின்றுநித்தம் தவஞ்செய் குமரி எல்லை - வடமாலவன் குன்றம் இவற்றிடையே - புகழ்மண்டிக் கிடக்குந் தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு - புகழ்க்கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு - நல்லபல்விதமாயின சாத்திரத்தின் - மணம்பாரெங்கும் வீசுந் தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே - தந்துவான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு - நெஞ்சைஅள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்றோர் - மணியாரம் படைத்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)சிங்களம் புட்பகம் சாவகம் - ஆதியதீவு பலவினும் சென்று ஏறி - அங்குதங்கள் புலிக்கொடி மீன்கொடியும் - நின்றுசால்புறக் கண்டவர் தாய்நாடு (செந்தமிழ்)விண்ணை இடிக்கும் தலை இமயம் - எனும்வெற்பை அடிக்கும் திறனுடையார் - சமர்பண்ணிக் கலிங்கத் திருள் கெடுத்தார் - தமிழ்ப்பார்த்திவர் நின்ற தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)சீனம் மிசிரம் யவனரகம் - இன்னும்தேசம் பலவும் புகழ் வீசிக் - கலைஞானம் படைத்தொழில் வாணிபமும் - மிகநன்று வளர்த்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)
senthamizh naatenum poathinilae - inpath thaen vanthu paayuthu kaathinilae - engkal thanthaiyar naatenra paessinilae - oru sakthi pirakkuthu moossinilae (senthamizh) vaetham niraintha thamizhnaatu - uyar veeram serintha thamizhnaatu - nalla kaathal puriyum arampaiyar poal - ilang kanniyar soozhntha thamizhnaatu (senthamizh) kaaviri thenpennai paalaaru - thamizh kantathoar vaiyai porunai nathi - ena maeviya yaaru palavoatath - thiru maeni sezhiththa thamizhnaatu (senthamizh) muththamizh maamuni neelvaraiyae - ninru moympurak kaakkun thamizhnaatu - selvam eththanaiyuntu puvimeethae - avai yaavum pataiththa thamizhnaatu (senthamizh) neelath thiraikkatal oaraththilae - ninru niththam thavanjsey kumari ellai - vata maalavan kunram ivarritaiyae - pukazh mantik kitakkun thamizhnaatu (senthamizh) kalvi sirantha thamizhnaatu - pukazhk kampan pirantha thamizhnaatu - nalla palvithamaayina saaththiraththin - manam paarengkum veesun thamizhnaatu (senthamizh) valluvan thannai ulakinukkae - thanthu vaanpukazh konta thamizhnaatu - nenjsai allum silappathikaaram enroar - mani yaaram pataiththa thamizhnaatu (senthamizh) singkalam putpakam saavakam - aathiya theevu palavinum senru aeri - angku thangkal pulikkoti meenkotiyum - ninru saalpurak kantavar thaaynaatu (senthamizh) vinnai itikkum thalai imayam - enum verpai atikkum thiranutaiyaar - samar pannik kalingkath thirul ketuththaar - thamizhp paarththivar ninra thamizhnaatu (senthamizh) seenam misiram yavanarakam - innum thaesam palavum pukazh veesik - kalai njaanam pataiththozhil vaanipamum - mika nanru valarththa thamizhnaatu (senthamizh)
பொருள்
'செந்தமிழ் நாடு' எனும் போதினிலே இன்பத் தேன் காதினிலே வந்து பாய்கிறது; 'எங்கள் தந்தையர் நாடு' என்ற பேச்சினிலே ஒரு சக்தி மூச்சினிலே பிறக்கிறது. வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு; உயர் வீரம் செறிந்த தமிழ்நாடு; நல்ல காதல் புரியும் அரம்பையர் போல இளங்கன்னியர் சூழ்ந்த தமிழ்நாடு. காவிரி, தென்பெண்ணை, பாலாறு, தமிழ் கண்ட வையை, பொருனை நதி எனப் பல யாறுகள் ஓட, திருமேனி செழித்த தமிழ்நாடு. முத்தமிழ் மாமுனி நீள்வரையே நின்று மொய்ம்புறக் காக்கும் தமிழ்நாடு; புவிமீதே எத்தனை செல்வம் உண்டோ, அவை யாவும் படைத்த தமிழ்நாடு. நீலத் திரைக் கடல் ஓரத்திலே நின்று நித்தம் தவம் செய்யும் குமரி எல்லை முதல் வட மாலவன் குன்றம் வரை இவற்றிடையே புகழ் மண்டிக் கிடக்கும் தமிழ்நாடு. கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு; புகழ்க் கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு; பல்விதமான சாத்திரங்களின் மணம் பாரெங்கும் வீசும் தமிழ்நாடு. வள்ளுவனை உலகினுக்கே தந்து வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு; நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்றோர் மணியாரம் படைத்த தமிழ்நாடு. சிங்களம், புட்பகம், சாவகம் ஆதிய தீவு பலவினும் சென்று ஏறி, அங்கு தங்கள் புலிக்கொடியும் மீன்கொடியும் நின்று சால்புறக் கண்டவர் தாய்நாடு. விண்ணை இடிக்கும் தலையையுடைய இமயம் எனும் வெற்பை அடிக்கும் திறனுடையார், சமர் பண்ணிக் கலிங்கத் திருளைக் கெடுத்தார்; அந்தத் தமிழ்ப் பார்த்திவர் நின்ற தமிழ்நாடு. சீனம், மிசிரம், யவனர் அகம் இன்னும் பல தேசங்களில் புகழ் வீசிக் கலையும் ஞானமும் படைத்து, தொழிலும் வாணிபமும் மிக நன்று வளர்த்த தமிழ்நாடு.
Meaning
When the words 'the sweet Tamil land' are spoken, honey of joy pours into the ear; at the saying 'the land of our fathers' a power rises in the breath. The Tamil land that is full of the Vedas, the Tamil land steeped in high valour, the Tamil land ringed by young maidens who give good love like the celestial dancers. With the Kaveri, the southern Pennai, the Palar, the Vaigai that Tamil has seen, and the Porunai flowing - many rivers - the Tamil land whose holy body is fertile. The Tamil land that the great sage of the threefold Tamil guards standing along its long ranges. Whatever wealth there is upon the earth, the Tamil land created all of it. From the Kumari's boundary, where one stands by the blue-curtained sea and does penance daily, to the northern hill of the great one, praise lies heaped between them: the Tamil land. The Tamil land that excels in learning, the Tamil land where the famous Kamban was born, the Tamil land whose fragrance of many and varied scriptures blows through the whole world. The Tamil land that gave Valluvan himself to the whole world and won the praise of heaven, that made a jewelled necklace called the Silappadikaram which sweeps the heart away. The motherland of those who sailed to Lanka, Pushpaka, Java and many other islands besides and stood there with their tiger flag and their fish flag, and were seen in their worth. The land of the Tamil kings, whose strength could strike the Himalaya that knocks against the sky, who waged war and cleared the darkness of Kalinga. The Tamil land that carried fame into China, Egypt, the lands of the Greeks and many another country, and raised letters, wisdom, craft and trade to great excellence.
சொற்பொருள் Word by word
- அரம்பையர்
- celestial nymphs
- தென்பெண்ணை
- the southern Pennai river
- பொருனை
- the Porunai (Thamirabarani)
- மொய்ம்பு
- strength, power
- குமரி
- Kanyakumari
- மாலவன் குன்றம்
- the hill of the great one (the Himalaya, also Venkata hill)
- புட்பகம்
- Pushpaka, a legendary island
- சாவகம்
- Java
- யவனர்
- the Greeks, Yavanas
- பார்த்திவர்
- kings
விளக்கம்
இந்தப் பாட்டின் திறவுகோல் முதல் இரு வரிகள்: 'செந்தமிழ் நாடு' என்ற சொல் காதில் தேனாக ஊற்றப்படுகிறது; 'தந்தையர் நாடு' என்ற சொல் மூச்சில் சக்தியாகிறது. அதாவது இது நிலப்பரப்புப் பற்றிய பாட்டு அன்று, சொல்லின் விசை பற்றிய பாட்டு.
பிறகு பன்னிரண்டு சரணங்கள் வந்து எண்ணிக்கையின் மூலம் ஒரு பட்டியலை உருவாக்குகின்றன: ஆறுகள், எல்லைகள், கல்வி, கம்பன், வள்ளுவன், சிலப்பதிகாரம், கடல் கடந்த வாணிபம். எல்லாவற்றையும் ஒரே வரியில் குவிக்கிறார்: புவியில் உள்ள செல்வம் யாவும் இந்நாடே படைத்தது.
பாடல் முடிவில் காலனிய ஆட்சியின் நேரடி பதிலாகிறது: கலை, ஞானம், தொழில், வாணிபம் - நான்கும் சேர்ந்த தேசம் தான் பாரதியாரின் தமிழ்நாடு. அரசியல் கூற்று வரலாறாக மாறி நிற்கிறது.
Explanation
The key to the poem is in its first two lines: the words 'the sweet Tamil land' pour honey into the ear; the words 'the land of our fathers' turn into power in the breath. This is not a poem about a territory but about the force of a name.
Then the verses build an inventory by counting - rivers, boundaries, learning, Kamban, Valluvan, the Silappadikaram, trade across the seas. Everything is then gathered into one line: whatever wealth exists on earth, this land made it.
At the end the poem answers colonial rule directly: letters, wisdom, craft and trade together are Bharathiyar's Tamil land. Political claim has been turned into history.
சிந்தனைக்கு
ஒரு நாட்டின் பெருமையை ஆறுகளால் அளக்கலாமா, அல்லது கலைகளால் அளக்கலாமா? பாரதியார் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்?
To reflect on
Should a land's greatness be measured by its rivers or by its arts - which does Bharathiyar choose?