Naladiyar 11 · நரைவரும் என்றெண்ணி நல்லறி வாளர் – Tamilone

பாடல் 11 · நாலடியார் · பல ஆசிரியர்கள் (சமண முனிவர்கள்)

நரைவரும் என்றெண்ணி நல்லறி வாளர்குழவி யிடத்தே துறந்தார் - புரைதீராமன்னா இளமை மகிழ்ந்தாரே கோல்ஊன்றிஇன்னாங் கெழுந்திருப் பார்.

Naraivarum enrenni nallari vaalar / Kuzhavi yitaththae thuranthaar - puraitheeraa / Mannaa ilamai makizhnthaarae koaloonri / Innaang kezhunthirup paar.

பொருள்

நரை வரும் என்று எண்ணியே அறிவாளர் குழந்தைப் பருவத்திலேயே துறந்துவிட்டார். மாசற்ற இளமையில் மகிழ்ந்தவர்களோ, பின்னாளில் ஊன்றுகோலை ஊன்றி வருந்தி எழுந்திருப்பார்கள்.

Meaning

The wise, thinking that grey hairs will come, renounced the world even in infancy. But those who revelled in flawless youth will later rise up groaning, leaning on a staff.

சொற்பொருள் Word by word

நரை: grey hair
நல்லறிவாளர்: the wise
குழவி இடத்தே: even in infancy
துறந்தார்: renounced
புரை தீரா: flawless, without blemish
மன்னா இளமை: abundant youth
மகிழ்ந்தார்: who rejoiced in it
கோல் ஊன்றி: leaning on a staff
இன்னாங்கு: painfully
எழுந்திருப்பார்: will rise up

விளக்கம்

இரண்டு வகையான மனிதர்கள் இங்கே நிற்கிறார்கள். ஒருவர், நரை வருவதை முன்னே அறிந்து அதற்கு முன்பே விலகிக்கொள்கிறார். மற்றவர், இளமை முடியாதது போல நடந்துகொள்கிறார். வசனம் யாரையும் இகழவில்லை; இரண்டாம் வகையினரின் முடிவை மட்டும் அமைதியாகக் காட்டுகிறது.

கோல் ஊன்றி எழுந்திருப்பது ஒரு நாளின் காட்சி மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு காலையின் காட்சி. இளமை நிலையாமை என்பது திடீரென்று வரும் நிகழ்வு அல்ல, தினமும் சிறிது சிறிதாக நடக்கும் நிகழ்வு.

Explanation

Two kinds of people stand here. One, foreseeing grey hair, steps away before it arrives. The other lives as though youth will never end. The verse does not scold anyone; it simply shows, quietly, where the second kind ends up.

Rising with a staff is not the picture of one day; it is the picture of every morning. The instability of youth is not a sudden event but something that happens a little each day.

மகாபாரதம், ஆதிபர்வம்

மகனின் இளமையைக் கடன் வாங்கிய யயாதி

மகாபாரதத்திலிருந்து. சுக்கிர முனிவரின் சாபத்தால் யயாதி மன்னனுக்குக் காலத்துக்கு முன்பே முதுமை வந்தது. அதைத் தாங்க முடியாமல், தன் மகன்களிடம் தன் முதுமையை ஏற்று இளமையைத் தரும்படி வேண்டினான். நால்வர் மறுத்தனர். இளையவன் புரு உடனே ஒப்புக்கொண்டான்.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் இளமையை அனுபவித்த பின் யயாதி சொன்னான்: "நெய் ஊற்றிய நெருப்பைப் போல, அனுபவிக்க அனுபவிக்க ஆசை வளர்கிறதே தவிர அடங்குவதில்லை." இளமையைத் திருப்பிக் கொடுத்து, புருவுக்கு முடிசூட்டி, காட்டுக்குச் சென்றான். கடனோ சொந்தமோ, இளமை நழுவியே போகும்; அதைக் கொண்டு செய்ததே நிற்கும்.

The Mahabharata, Adi Parva

Yayati Borrows His Son's Youth

From the Mahabharata. King Yayati was cursed by the sage Shukra to grow old before his time. Unable to bear it, he begged his sons to take his old age in exchange for their youth. Four refused. The youngest, Puru, agreed at once.

Yayati enjoyed Puru's youth for a thousand years, and at the end he said: "Desire is never quenched by enjoyment. It only grows, like fire fed with ghee." He gave the youth back, crowned Puru, and went to the forest. Youth borrowed or owned slips away all the same; only what we do with it remains.

சிந்தனைக்கு

இளமையைக் கொண்டாடுவது தவறில்லை; அது முடியும் என்பதை மறப்பதே தவறு.

To reflect on

There is nothing wrong with enjoying youth; the mistake is forgetting that it ends.