Saraswathi Andhadhi Kaappu 2 · படிக நிறமும் பவளச்செவ் வாயும் – Tamilone

Kaappu 2 · Saraswathi Andhadhi · Kambar

படிக நிறமும் பவளச்செவ் வாயும்கடிகமழ்பூந் தாமரைபோற் கையுந் - துடியிடையும்அல்லும் பகலும் அனவரத முந்துதித்தால்கல்லுஞ்சொல் லாதோ கவி.

Patika niramum pavalassev vaayum / Katikamazhpoon thaamaraipoar kaiyun - thutiyitaiyum / Allum pakalum anavaratha munthuthiththaal / Kallunjol laathoa kavi.

பொருள்

பளிங்கு போன்ற வெண்ணிறமும், பவளம் போன்ற சிவந்த வாயும், மணம் கமழும் தாமரைப் பூப் போன்ற கைகளும், உடுக்கை போன்ற சிற்றிடையும் உடைய கலைமகளை இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் துதித்தால், கல்லும் கவி சொல்லாதோ?

Meaning

Her crystal-white colour, her coral-red lips, her hands like fragrant lotus flowers, her waist slender as a little hand-drum: if one praises these night and day without a break, will not even a stone speak poetry?

சொற்பொருள் Word by word

படிக நிறம்: crystal-white colour
பவளச் செவ்வாய்: coral-red mouth
கடி கமழ்: spreading fragrance
பூந்தாமரை போல் கை: hands like lotus flowers
துடி இடை: waist like the tudi, a small hour-glass drum
அல்லும் பகலும்: night and day
அனவரதம்: always, without ceasing
துதித்தால்: if one praises
கல்லும் சொல்லாதோ கவி: will not even a stone speak poetry?

விளக்கம்

முதல் காப்பு கலைமகளின் அருளைச் சொன்னது; இரண்டாம் காப்பு அவளை எப்படி வழிபடுவது என்று சொல்கிறது. கவிஞர் அவளுடைய உருவத்தை ஒவ்வொன்றாக நினைவூட்டுகிறார்: பளிங்கு நிறம், பவள வாய், தாமரைக் கை, உடுக்கை இடை. இவற்றை மனத்தில் கொண்டு "அல்லும் பகலும் அனவரதமும்" துதிக்க வேண்டும். ஒருநாள் வழிபாடு அல்ல; நாள்தோறும், இடைவிடாமல்.

அப்படித் துதித்தால் என்ன ஆகும்? "கல்லும் சொல்லாதோ கவி!" கல் உணர்வில்லாதது, பேசாதது. அதுவே கவி பாடும் என்றால், மனிதன் பாடுவதில் என்ன வியப்பு? கல்வியில் பின்தங்கியவர்களுக்கும், பேச்சில் தயக்கம் உள்ளவர்களுக்கும் இந்த வரி பெரும் நம்பிக்கை தருகிறது. முயற்சியும் பக்தியும் சேர்ந்தால் இயலாதது இல்லை.

Explanation

The first invocation spoke of the Goddess's grace; the second tells us how to worship her. The poet recalls her form piece by piece: crystal colour, coral lips, lotus hands, a waist like the little tudi drum. Holding these in the mind, one must praise her 'allum pagalum anavaradhamum', night and day, without ceasing. Not one day of worship, but every day, without a break.

And if one does? 'Kallum sollaadho kavi!' A stone has no feeling and no voice. If even a stone would sing verse, what wonder if a human being sings? For anyone who feels slow at learning or shy of speaking, this line gives great hope. Where effort and devotion come together, nothing is impossible.

குமரகுருபரர் வரலாறு, காசி மரபு

சகலகலாவல்லி மாலையும் காசி அரசவையும்

குமரகுருபரர் வரலாற்று மரபிலிருந்து. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் திருவைகுண்டத்தில் பிறந்த குமரகுருபரர் ஐந்து வயது வரை பேசாத குழந்தையாக இருந்தார். திருச்செந்தூர் முருகன் அருளால் பேச்சுப் பெற்று, பெரும் புலவரானார். பின்னர் சைவ சமயத்தைப் பரப்பக் காசிக்குச் சென்றார்.

காசியில் ஒரு மடம் அமைக்க இடம் வேண்டி, அந்நாட்டை ஆண்ட மன்னனின் அரசவைக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அங்கே பேசப்பட்ட இந்துஸ்தானி மொழி அவருக்குத் தெரியாது. அவர் கலைமகளை நோக்கிப் பத்துப் பாடல்கள் பாடினார்: "வெண்டாமரைக்கன்றி நின்பதம் தாங்க என் வெள்ளை உள்ளத் தண்டாமரைக்குத் தகாது கொலோ" என்று தொடங்கும் சகலகலாவல்லி மாலை அது.

மரபு சொல்கிறது: கலைமகள் அருளால் அவர் அந்த மொழியில் சரளமாகப் பேசினார். மன்னன் வியந்து மடத்துக்கு இடம் தந்தான். பேசாமல் இருந்த குழந்தை, கலைமகள் அருளால் புதிய மொழியிலும் பேசியது. "கல்லும் சொல்லாதோ கவி" என்ற கம்பரின் வரிக்கு இதைவிடச் சிறந்த சான்று வேண்டுமா?

Life of Kumaraguruparar, Kashi tradition

Sakalakalavalli Malai and the Court at Kashi

From the traditional life of Kumaraguruparar. Kumaraguruparar was born at Thiruvaikuntam in the seventeenth century and did not speak until he was five. By the grace of Murugan of Thiruchendur he found his voice and became a great poet. Later he travelled to Kashi to spread the Shaiva faith.

To found a monastery at Kashi he had to go before the ruler's court, but he did not know the Hindustani spoken there. So he sang ten verses to Kalaimagal, the Sakalakalavalli Malai, which begins: 'Is the cool lotus of my white heart not fit to bear your feet, as the white lotus does?'

Tradition says that by the Goddess's grace he then spoke that language fluently. The ruler was amazed and gave land for the monastery. A child who once could not speak at all now spoke even in a new tongue by Kalaimagal's grace. Could there be a better witness to Kambar's line, 'Will not even a stone speak poetry?'

சிந்தனைக்கு

எதையாவது "எனக்கு வராது" என்று விட்டுவிட்டீர்களா? நாள்தோறும் சிறிது நேரம் அதற்குத் தந்தால் என்ன ஆகும்?

To reflect on

Is there something you gave up on, saying 'it is not for me'? What might happen if you gave it a little time every day?