Kural 667 · உருவுகண்டு எள்ளாமை வேண்டும் உருள்பெருந்தேர்க்கு

அஷ்டாவக்கிரர் ஜனகன் அவையில்

மகாபாரதத்தின் வன பருவத்தில் அஷ்டாவக்கிரரின் கதை உள்ளது. கஹோட முனிவரின் மகனாகிய அஷ்டாவக்கிரர் பிறக்கும்போதே எட்டு இடங்களில் உடல் வளைந்திருந்தார். அதனால் அவருக்கு அந்தப் பெயர். அவர் தந்தை மிதிலை மன்னன் ஜனகனின் அவையில் பண்டிதர் வந்தி என்பவரிடம் வாதத்தில் தோற்று, நீரில் மூழ்கடிக்கப்பட்டிருந்தார். பன்னிரண்டு வயதில் அஷ்டாவக்கிரர் உண்மையை அறிந்து, தந்தையை மீட்க மிதிலைக்குச் சென்றார்.

அரண்மனை வாசலில் காவலர்கள் 'இது அறிஞர் அவை; சிறுவனுக்கு இடம் இல்லை' என்று தடுத்தனர். அஷ்டாவக்கிரர், 'வயதாலும் முடியாலும் ஒருவர் பெரியவர் ஆவதில்லை; அறிவே பெருமை' என்று கூறி உள்ளே சென்றார். அவையில் அவரது வளைந்த உடலையும் நடையையும் கண்டு பலர் சிரித்தனர். அவரும் பதிலுக்குச் சிரித்தார். ஏன் சிரிக்கிறீர் என்று அரசன் கேட்டபோது, 'தோலை மதிப்பவர்களின் அவையில் உண்மையான அறிவாளி இல்லை என்பதால் சிரித்தேன்' என்றார்.

ஜனகன் அவரது ஆழ்ந்த பேச்சைக் கேட்டு வியந்தான். பின்னர் அஷ்டாவக்கிரர் வந்தியுடன் வாதம் செய்து அவனை வென்றார். தந்தை உட்பட நீரில் முழுகியவர்கள் அனைவரும் வருணனால் விடுவிக்கப்பட்டனர். தந்தையின் சொல்படி சமங்கை ஆற்றில் நீராடியபோது அவர் உடல் நேராகியது என்று கதை கூறுகிறது.

அவையில் அஷ்டாவக்கிரர் தம்மை இகழ்ந்தவர்களை வெறுக்கவில்லை; அவர்களுக்கு உண்மையைத் தெளிவாக உணர்த்தினார். அறிவுடையோர் இகழ்ச்சிக்கு இகழ்ச்சியால் பதில் அளிப்பதில்லை என்பதும் இங்கே புலனாகிறது.

இக்கதையைக் கேட்கும் எவரும் அடுத்த முறை ஒருவரின் தோற்றத்தைப் பார்த்து இகழும் முன் ஒரு கணம் நிறுத்தி எண்ணுவர்; அந்தச் சிறு தயக்கமே இக்குறளின் வெற்றி ஆகும்.

அவையின் நடுவே அஷ்டாவக்கிரர் பேசிய ஒவ்வொரு சொல்லும் ஆழமான அறிவைக் காட்டியது. உடலின் வளைவு அவரது சிந்தனையின் நேர்மையைக் குறைக்கவில்லை. வந்தியின் வாதங்களுக்கு அவர் பொறுமையாகப் பதில் அளித்து இறுதியில் வெற்றி கண்டார். அரசன் ஜனகன் தன் அவையில் தோற்றத்தை வைத்து மதிப்பிட்டதைத் தன் தவறாக ஏற்றுக்கொண்டு அவரைப் பணிந்தான். அவையில் இருந்த அறிஞர்கள் அன்று பெற்ற பாடம் மறக்க முடியாதது. சிறிய அச்சாணியே பெருந்தேரை நடத்துகிறது என்பதை அன்றைய அவை நேரில் கண்டது.

உருவத்தால் இகழப்பட்ட சிறுவன் அவையின் அச்சாணி போல அறிவுச் சுமையைத் தாங்கினான். இதுவே 'உருவுகண்டு எள்ளாமை வேண்டும்' என்பதன் காட்சி.

Ashtavakra in Janaka's Court

The Vana Parva of the Mahabharata contains the story of Ashtavakra. Ashtavakra, son of the sage Kahoda, was born with his body bent in eight places, hence the name. His father had lost a debate to the scholar Vandi in the court of King Janaka of Mithila and had been drowned in water. At twelve, Ashtavakra learned the truth and went to Mithila to rescue his father.

At the palace gate the guards stopped him: 'This is a court of scholars; no place for a boy.' Ashtavakra said, 'One does not become great by age or hair; knowledge is greatness,' and went in. In the court many laughed at his bent body and gait. He laughed in return. When the king asked why, he said, 'I laughed because in a court of those who honour only skin there is no true scholar.'

Janaka was amazed at his deep speech. Then Ashtavakra debated Vandi and defeated him. Those who had been drowned, his father among them, were released by Varuna. The story says that when he bathed in the river Samanga at his father's word, his body became straight.

Janaka accepted that he had judged by appearance in his own court and bowed to the boy; the scholars there learned a lesson they never forgot.

The boy despised for his shape bore the weight of knowledge like the axle-pin of the assembly. This is the picture of 'uruvu kandu ellaamai ventum'.