வால்மீகி இராமாயணம், பால காண்டம்அன்றில் பறவையின் துயரும் முதல் கவிதையும்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. நாரத முனிவர் வால்மீகிக்கு இராமனின் கதையைச் சுருக்கமாகச் சொல்லிச் சென்றார். பின்னர் வால்மீகி தமஸா நதிக்கரையில் நீராடச் சென்றார். அங்கே ஒரு மரத்தில் இரண்டு அன்றில் பறவைகள் அன்போடு இருந்தன. ஒரு வேடன் அம்பெய்து ஆண் பறவையை வீழ்த்தினான். பெண் பறவை கதறியது.
அதைக் கண்ட வால்மீகியின் துயரம் தானாகவே ஒரு செய்யுளாக வெளிப்பட்டது: "மா நிஷாத..." வேடனே, நீ நிலைபெறாதே. அந்தச் சொற்கள் ஓர் ஒழுங்கான அளவில் அமைந்திருந்ததைக் கண்டு அவரே வியந்தார். அதுவே உலகின் முதல் "ஸ்லோகம்"; சோகத்திலிருந்து பிறந்தது.
அப்போது பிரம்மதேவனே வால்மீகி முன் தோன்றி, "என் அருளாலேயே இந்தச் சொற்கள் பிறந்தன. இதே அளவில் இராமனின் முழுக் கதையையும் பாடு. மலைகளும் ஆறுகளும் உள்ளவரை இந்தக் கதை உலகில் நிலைக்கும்" என்றார். ஒரு பெருநூல் பிறந்தபோது மண்ணும் விண்ணும் அருள் பெற்றன. கம்பர் நம்மாழ்வாரின் பாடல் பிறந்த காலத்தைப் பற்றிச் சொல்வதும் அதுவே.
Valmiki Ramayana, Bala KandaThe Krauncha Bird's Grief and the First Poem
From the Valmiki Ramayana. The sage Narada told Valmiki the story of Rama in brief and went away. Valmiki then went to bathe in the river Tamasa. In a tree there sat two krauncha birds, happy together. A hunter shot the male with an arrow, and the female cried out in grief.
At that sight Valmiki's sorrow poured out by itself as a verse: 'Ma nishada...', hunter, may you find no rest. He was himself amazed to find the words had come in a perfect metre. That was the world's first shloka, born of shoka, sorrow.
Then Brahma himself appeared before Valmiki and said: 'These words came by my grace. Sing the whole story of Rama in this same metre. As long as mountains and rivers stand, this story will live in the world.' When a great work was born, earth and sky were blessed. Kambar says the same of the time when Nammalvar's songs were born.
