மகாபாரதம், ஆதி பர்வம் (சகுந்தலை உபாக்யானம்)அவையில் மறுக்கப்பட்ட சகுந்தலை
மகாபாரதத்திலிருந்து. கண்வ முனிவரின் ஆசிரமத்தில் வளர்ந்த சகுந்தலையை, வேட்டைக்கு வந்த மன்னன் துஷ்யந்தன் கண்டு காதலித்து, காந்தர்வ முறைப்படி மணந்தான். "விரைவில் உன்னை அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்வேன்" என்று சொல்லிச் சென்றான். ஆனால் அவன் திரும்பி வரவில்லை.
சகுந்தலைக்கு மகன் பிறந்தான்; பரதன் என்று பெயரிட்டாள். ஆண்டுகள் கழிந்தன. இறுதியில் அவள் மகனோடு அரசவைக்குச் சென்றாள். துஷ்யந்தன், மக்கள் என்ன சொல்வார்களோ என்று அஞ்சி, "உன்னை நான் அறியேன்" என்றான். சகுந்தலை கண்ணீரோடும் கோபத்தோடும் உண்மையையும் அறத்தையும் பற்றிப் பேசினாள்: "உண்மையே மிக உயர்ந்த அறம். உண்மையை மறைக்காதே."
அப்போது வானிலிருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது: "இவள் சொல்வது உண்மை. இவன் உன் மகன். இவனை ஏற்றுக்கொள்." துஷ்யந்தன் மகிழ்ந்து, "மக்கள் அறியவே காத்திருந்தேன்" என்று இருவரையும் ஏற்றான். அந்த மகன் பரதனின் பெயராலேயே நம் நாடு "பாரதம்". காதலைத் தூண்டிவிட்டு விலகி நிற்பது தகாது என்ற தாயின் குறை இந்தக் கதையிலும் ஒலிக்கிறது.
Mahabharata, Adi Parva (the story of Shakuntala)Shakuntala Denied in the Royal Court
From the Mahabharata. King Dushyanta, out hunting, saw Shakuntala, who had grown up in the hermitage of the sage Kanva. He fell in love and married her by the gandharva rite. 'Soon I will take you to the palace,' he said, and left. But he did not come back.
Shakuntala bore a son and named him Bharata. Years passed. At last she went to the royal court with her son. Dushyanta, afraid of what people would say, declared, 'I do not know you.' With tears and anger Shakuntala spoke of truth and dharma: 'Truth is the highest dharma. Do not hide the truth.'
Then a voice rang out from the sky: 'She speaks the truth. This is your son. Accept him.' Dushyanta rejoiced, saying, 'I waited so that the people would know,' and accepted them both. Our land is called Bharatam after that son, Bharata. The mother's complaint, that it is wrong to stir up love and then stand apart, echoes in this story too.
