Kural 374 · இருவேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு

குபேரனின் விருந்தும் கணபதியும்

புராணங்களில் குபேரன் செல்வத்தின் தலைவன். அவன் அளகாபுரியின் மன்னன்; நவநிதிகளுக்கு அதிபதி என்று மரபு சொல்கிறது. அவனுக்குத் தன் செல்வத்தின் மீது நிறையப் பெருமை இருந்தது. ஒருமுறை அவன் கைலாயம் சென்று சிவபெருமானைத் தன் மாளிகைக்கு விருந்துக்கு அழைக்க விரும்பினான். உண்மையில் தன் செல்வச் சிறப்பை அவருக்குக் காட்ட வேண்டும் என்பதே அவன் நோக்கம். சிவன் அதை உணர்ந்தார்.

சிவபெருமான் புன்னகையுடன், 'நான் வர இயலாது; என் மகன் கணபதி உன் விருந்துக்கு வருவான்' என்றார். குபேரன் சிறுவனான கணபதிக்குப் பெரிய விருந்து ஏற்பாடு செய்தான். எண்ணற்ற உணவு வகைகள், பாத்திரங்கள் நிரம்பிய உணவுகள், பணியாளர்கள் எல்லாம் தயாராக இருந்தன.

கணபதி விருந்தில் அமர்ந்தார். ஒவ்வொரு பாத்திரமாக உண்டார். பிறகு அரண்மனையின் உணவுக் கிடங்கை உண்டார். இறுதியில் எல்லா உணவையும் உண்டும் அவர் பசி தீரவில்லை. 'இன்னும் வேண்டும்' என்றார். குபேரன் திகைத்தான். அவன் செல்வம் அவ்வளவும் குறையத் தொடங்கியது. அவன் அஞ்சி, கைலாயம் ஓடி, சிவபெருமான் காலில் விழுந்து காப்பாற்றும்படி வேண்டினான் என்று கதை சொல்கிறது.

பார்வதி தேவி ஒரு பிடி எளிய அவலை அன்போடு கணபதியிடம் கொடுத்தாள் என்றும், அவர் அதை உண்டதும் முழுமையாக நிறைவடைந்தார் என்றும் கதையின் ஒரு வடிவம் சொல்கிறது. எளிய அன்பால் தரப்பட்ட சிறிய உணவு, பெருஞ்செல்வத்தால் தர முடியாத நிறைவை அளித்தது.

குபேரன் தன் தவறை உணர்ந்தான். செல்வம் பெருமைக்கு உரியது அல்ல, பணிவுக்கு உரியது என்பதை அறிந்தான். அவன் நிறைய செல்வம் உடையவன் என்றாலும், விருந்தின் உண்மை நிறைவு எது என்ற தெளிவு அப்போது தான் அவனுக்குப் பிறந்தது.

இந்தக் கதையில் செல்வம் வேறு, தெளிந்த அறிவு வேறு என்ற குறளின் கருத்து தெளிவாகத் தெரிகிறது. குபேரனிடம் செல்வம் நிறைந்திருந்தது; ஆனால் செல்வத்தின் எல்லை பற்றிய தெளிவு அவனிடம் இல்லை. அதைக் கற்பித்தவர் ஒரு சிறுவன் வடிவில் இருந்த இறைவன்.

கணபதியின் இந்த விருந்து நிகழ்ச்சி இன்றும் கணேச சதுர்த்தியின்போது குழந்தைகளுக்குச் சொல்லப்படும் இனிய கதைகளுள் ஒன்று.

இந்தக் கதை சிறுவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாகும். அவர்கள் அதில் விநாயகரின் குறும்பையும் கருணையையும் காண்கிறார்கள். பெரியவர்கள் அதில் செல்வத்தின் எல்லையையும் அன்பின் ஆழத்தையும் காண்கிறார்கள்.

Kubera's Feast and Ganesha

In the Puranas, Kubera is the lord of wealth. He is the king of Alakapuri and master of the nine treasures, tradition says. He was very proud of his riches. Once he went to Kailasa wishing to invite Lord Shiva to a feast at his palace. In truth his aim was to show Shiva the splendour of his wealth. Shiva sensed this.

Shiva said with a smile, 'I cannot come. My son Ganesha will come to your feast.' Kubera arranged a grand feast for the boy Ganesha. Countless dishes, vessels brimming with food and servants were ready.

Ganesha sat down at the feast. He ate vessel after vessel. Then he ate the palace's stores of food. In the end, even after eating everything, his hunger was not appeased. 'I want more,' he said. Kubera was stunned. All his wealth began to shrink. Frightened, he ran to Kailasa, fell at Shiva's feet and begged to be saved, the story says.

One version of the tale says that Goddess Parvati lovingly gave Ganesha a handful of simple flattened rice, and when he ate it he was wholly satisfied. A small portion given with simple love gave a fullness that great wealth could not give.

Kubera understood his error. He learned that wealth is a thing for humility, not for pride. Though he possessed great riches, it was only then that clarity about what true satisfaction in hospitality is was born in him.

In this tale the idea of the verse, that wealth is one thing and clear wisdom another, shows plainly. Kubera had abundant wealth, but not the clarity about wealth's limits. The one who taught it was the Lord in the form of a boy.

This incident of Ganesha's feast is still one of the sweet stories told to children at the festival of Ganesha Chaturthi.