Kural 411 · செல்வத்துட் செல்வஞ் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்

கருவில் கேட்ட பிரகலாதன்

பாகவத புராணத்தின் ஏழாம் ஸ்கந்தம் பிரகலாதனின் கதையைக் கூறுகிறது. இரண்யகசிபு என்னும் அசுர அரசன் பிரம்மாவிடமிருந்து வரம் பெற தவம் செய்யச் சென்றிருந்தான். அந்தச் சமயத்தில் தேவர்கள் அசுரர் நகரைத் தாக்கினர். இந்திரன் இரண்யகசிபுவின் கர்ப்பிணி மனைவி கயாதுவைச் சிறைப்பிடித்துச் சென்றான்.

வழியில் நாரத முனிவர் இந்திரனைத் தடுத்தார். 'இவள் வயிற்றில் ஒரு பெரிய பக்தன் வளர்கிறான். இவளை விட்டுவிடு' என்றார். இந்திரன் அவளை விடுவித்தான். நாரதர் கயாதுவைத் தம் ஆசிரமத்தில் தங்க வைத்தார். இரண்யகசிபு திரும்பி வரும்வரை அவள் அங்கே பாதுகாப்பாக இருந்தாள்.

அந்த நாட்களில் நாரதர் கயாதுவுக்கு ஞானத்தையும் பக்தியையும் பற்றி உபதேசித்தார். கயாது தூக்கக் களைப்பால் சில நேரம் கேட்டாள்; ஆனால் அவள் வயிற்றிலிருந்த குழந்தை முழு கவனத்தோடு ஒவ்வொரு சொல்லையும் கேட்டது. கருவிலிருந்தே அவன் பகவான் பற்றிய உண்மைகளைக் கற்றான். பிறந்த பின் அவன் பிரகலாதன் என்று அழைக்கப்பட்டான்.

பிரகலாதன் வளர்ந்தபோது அவன் தந்தை இரண்யகசிபு தன்னையே கடவுள் என்று அறிவித்து எல்லோரும் தன்னை வணங்கவேண்டும் என்று கட்டளையிட்டான். ஆனால் சிறுவன் திருமாலை மட்டுமே வணங்கினான். குருகுலத்தில் ஆசிரியர்கள் தந்தையைப் புகழும் பாடங்கள் சொல்ல, பிரகலாதன் அவற்றை ஏற்கவில்லை. 'எனக்குக் கருவிலேயே கிடைத்த உண்மையே நிலையானது' என்றான்.

இரண்யகசிபு கோபத்தால் அவனை யானையின் கீழ் இடச் செய்தான், மலையிலிருந்து தள்ளினான், நஞ்சு ஊட்டினான். ஆனால் எதுவும் அவனை அழிக்கவில்லை. பிரகலாதனின் மனத்தில் இருந்த செவிச்செல்வம் அச்சத்தை அழித்தது. இறுதியில் திருமால் நரசிம்ம வடிவில் தோன்றி, இரண்யகசிபுவை அழித்தார்.

கேட்ட சில நாள் உபதேசமே பிரகலாதனுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் துணையாயிற்று. செல்வங்கள் அனைத்தும் இரண்யகசிபுவிடம் இருந்தன; ஆனால் பிரகலாதனிடம் இருந்த கேள்விச் செல்வம் அவற்றைவிடப் பெரிதாயிற்று.

பிரகலாதனின் கதையில் கேள்வியின் இன்னொரு பண்பும் தெரிகிறது. கேட்ட உபதேசம் அவனுக்கு உள்ளார்ந்த உறுதியைத் தந்ததால், அவன் தந்தையின் அதிகாரத்துக்கும் அஞ்சவில்லை. கேள்வியால் வந்த தெளிவு வெளியிலிருந்து வரும் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும் வலிமையைத் தருகிறது. சிறுவயதில் நாம் கேட்கும் நல்ல சொற்கள் வாழ்நாள் முழுதும் நம் மனத்தின் அடித்தளமாக அமைகின்றன. அதனால் குழந்தைகள் முன்னிலையில் நல்லவற்றைப் பேசுவதும் படிப்பதும் பெற்றோரின் முதற்கடமையாகும்.

Prahlada Who Heard in the Womb

The seventh canto of the Bhagavata Purana tells the story of Prahlada. The asura king Hiranyakashipu had gone to perform austerity to win a boon from Brahma. At that time the gods attacked the city of the asuras. Indra took captive Hiranyakashipu's pregnant wife Kayadhu.

On the way the sage Narada stopped Indra. 'A great devotee is growing in her womb. Let her go,' he said. Indra released her. Narada kept Kayadhu in his hermitage, where she stayed safe until Hiranyakashipu returned.

In those days Narada taught Kayadhu about wisdom and devotion. Tired and sleepy, Kayadhu listened only at times, but the child in her womb heard every word with full attention. From the womb itself he learned the truths about the Lord. After birth he was called Prahlada.

When Prahlada grew up, his father Hiranyakashipu declared himself god and commanded that all worship him. But the boy worshipped Vishnu alone. In the gurukula the teachers recited lessons that praised his father, and Prahlada did not accept them. 'The truth I received in the womb is the lasting truth,' he said.

In anger Hiranyakashipu had him thrown under an elephant, hurled from a mountain, and fed poison. But nothing destroyed him. The wealth of the ear in Prahlada's mind destroyed fear. In the end Vishnu appeared in the form of Narasimha and destroyed Hiranyakashipu.

The few days of teaching that Prahlada heard stood by him all his life. All riches were with Hiranyakashipu, but the wealth of hearing in Prahlada proved greater than them.