ஸ்ரீமத் பாகவதம், ஏழாம் ஸ்கந்தம்பிரகலாதனைக் காத்த இறைவன்
ஸ்ரீமத் பாகவதம், ஏழாம் ஸ்கந்தத்திலிருந்து. அசுர மன்னன் இரணியகசிபு தன்னையே கடவுள் என்று அறிவித்தான். அவன் மகன் பிரகலாதனோ இடைவிடாமல் நாராயணனையே நினைத்தான். சினமுற்ற தந்தை மகனைக் கொல்ல முடிவு செய்தான்.
ஆயுதங்களால் குத்தச் சொன்னான்; அவை பயனற்றுப் போயின. மதயானைகளால் மிதிக்கச் செய்தான்; நச்சுப் பாம்புகளைக் கடிக்க விட்டான்; நஞ்சு கொடுத்தான்; மலையிலிருந்து தள்ளினான்; தீயிலும் இட்டான். எதுவும் அந்தச் சிறுவனைத் தொடவில்லை.
இறுதியில் “உன் இறைவன் எங்கே? இந்தத் தூணில் இருக்கிறானா?” என்று இரணியன் தூணை அறைந்தான். அந்தத் தூணிலிருந்து நரசிம்மர் வெளிப்பட்டு அவனை அழித்தார். பின் பிரகலாதனை அன்போடு அணைத்தார்.
வாழ வேண்டிய பிரகலாதனை ஒரு பேரரசனின் முழு வலிமையாலும் அழிக்க முடியவில்லை. அழிய வேண்டிய இரணியனை அவன் பெற்ற வரங்களும் காக்கவில்லை.
Srimad Bhagavatam, Book 7The Lord Who Protected Prahlada
From the Srimad Bhagavatam, Book 7. The demon king Hiranyakashipu declared himself God. His son Prahlada, though, thought of Narayana without ceasing. Enraged, the father resolved to kill his own son.
He had soldiers strike him with weapons, but they were useless. He had him trampled by wild elephants, bitten by venomous snakes, fed poison, thrown from a cliff and cast into fire. Nothing touched the boy.
At last Hiranyakashipu demanded, 'Where is your God? Is he in this pillar?' and struck it. From that pillar Narasimha burst forth and destroyed him, then took Prahlada lovingly into his arms.
All the might of an emperor could not destroy Prahlada, who was meant to live. And all his boons could not save Hiranyakashipu, who was meant to fall.
