Sadagopar Andhadhi 53 · அன்றாத அன்றிலையும் அன்று வித்து என்னை அன்னையுடன்

Verse 53 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

அன்றாத அன்றிலையும் அன்று வித்து என்னை அன்னையுடன்பின்றாத வண்ணம் எல்லாம் பின்றுவத்துப் பிறைக்கொழுந்தைஒன்றாத வண்ணம் உபாயம் இயற்றியது ஊழ்வினையைவென்றான் குருகைப்பிரான் மகிழேயன்றி வேறில்லையே.

Anraatha anrilaiyum anru viththu ennai annaiyutan / Pinraatha vannam ellaam pinruvaththup piraikkozhunthai / Onraatha vannam upaayam iyarriyathu oozhvinaiyai / Venraan kurukaippiraan makizhaeyanri vaerillaiyae.

பொருள்

ஓயாமல் கூவும் அன்றில் பறவையையும் என்னை வருத்தச் செய்து, என் தாயுடன் கூட நான் பொருந்தாதபடி எல்லாவற்றையும் பின்வாங்கச் செய்து, பிறை நிலவின் ஒளியும் என்னைத் தொடாதபடி ஒரு வழி செய்தது எது? ஊழ்வினையை வென்ற குருகைப்பிரானின் மகிழ மாலையே அன்றி வேறு ஒன்றும் இல்லை.

Meaning

The andril bird calls without ceasing and torments me; everything has turned against me, so that I cannot even be at ease with my mother; and the light of the crescent moon burns me. What found a way to make all this unable to touch me? Nothing but the magizh garland of the Lord of Kurugai, who conquered fate.

சொற்பொருள் Word by word

அன்றில்: the andril bird (calls for its mate)
அன்னையுடன்: with my mother
பின்றாத: not turning back
பிறைக்கொழுந்து: the young crescent moon
உபாயம்: means, remedy
ஊழ்வினை: fate, destined karma
மகிழ்: magizh garland

விளக்கம்

பிரிவின் துயரத்தில் இரவு மிக நீளமாகத் தோன்றும். இணையைப் பிரிந்த அன்றில் பறவை இரவு முழுதும் கூவுகிறது; அந்தக் குரல் பிரிந்திருப்பவர் துயரத்தை அதிகரிக்கிறது. நிலவின் குளிர்ந்த ஒளியும் சுடுவது போல இருக்கிறது.

இந்த எல்லாத் துயரத்துக்கும் ஒரே மருந்து: ஆழ்வாரின் மகிழ மாலை. அன்புக்குரியவரின் ஒரு அடையாளம் கிடைத்தால், பிரிவின் துயரமே தாங்கக்கூடியதாகிறது.

Explanation

In the pain of separation, the night seems endless. The andril bird, parted from its mate, calls all night, and its cry deepens the grief of those apart. Even the cool moonlight seems to burn.

There is one remedy for all this sorrow: the Alvar's magizh garland. When a token of the beloved arrives, even the pain of separation becomes bearable.

வால்மீகி இராமாயணம், சுந்தர காண்டம்

அசோகவனத்தில் இராமனின் கணையாழி

வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. இலங்கையில் அசோகவனத்தில் சீதை பல மாதங்கள் சிறையிருந்தாள். அரக்கியர் அவளைச் சூழ்ந்து அச்சுறுத்தினர். இராவணன் வந்து மிரட்டிச் சென்றான். இரவுகள் நீண்டன. ஒருநாள் இனி வாழ்வதில் பொருளில்லை என்று எண்ணி, தன் நீண்ட சடையாலேயே உயிர் விட நினைத்தாள்.

அப்போது மரத்தின் மேலிருந்து ஒரு மெல்லிய குரல் இராமனின் கதையைச் சொல்லத் தொடங்கியது. அயோத்தியில் பிறந்தது முதல், காட்டில் அவளைத் தேடியது வரை. சீதை மேலே பார்த்தாள்; ஒரு சிறிய வானரம். அனுமன் கீழே இறங்கி வணங்கி, இராமன் அடையாளமாகக் கொடுத்தனுப்பிய கணையாழியை அவள் கையில் கொடுத்தான்.

அந்த மோதிரத்தைக் கண்டதும், இராமனையே கண்டது போல சீதை மகிழ்ந்தாள்; அதைத் தன் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டாள். அவள் துயரம் மாறவில்லை; ஆனால் நம்பிக்கை பிறந்தது. எல்லாத் துயரத்தையும் தாங்கச் செய்த அந்தக் கணையாழி போல, ஆழ்வாரின் மகிழ மாலையே இந்தத் தலைவிக்கு மருந்து.

Valmiki Ramayana, Sundara Kanda

Rama's Ring in the Ashoka Grove

From the Valmiki Ramayana. In the Ashoka grove in Lanka, Sita was held captive for months. Demon women surrounded and threatened her; Ravana came, menaced her and left. The nights were long. One day, thinking there was no longer any point in living, she thought to end her life with her own long braid.

Then, from up in the tree, a soft voice began telling Rama's story, from his birth in Ayodhya to his search for her in the forest. Sita looked up: a small vanara. Hanuman came down, bowed, and placed in her hand the ring Rama had sent as a token.

Seeing the ring, Sita rejoiced as if she had seen Rama himself, and pressed it to her eyes. Her sorrow had not ended, but hope was born. Like that ring, which made every sorrow bearable, the Alvar's magizh garland is this heroine's remedy.

சிந்தனைக்கு

பிரிவின் நேரத்தில் உங்களுக்கு ஆறுதல் தந்த ஒரு சிறிய அடையாளம் அல்லது செய்தி எது?

To reflect on

What small token or message comforted you at a time of separation?