திருவாய்மொழி 10.9 (சூழ்விசும்பணிமுகில்)ஆழ்வாருக்கு வைகுந்தம் தந்த வரவேற்பு
திருவாய்மொழியிலிருந்து. திருவாய்மொழியின் இறுதிப் பகுதியில் நம்மாழ்வார் தாமே பரமபதத்துக்குச் செல்லும் பயணத்தை வர்ணிக்கிறார். அது ஒரு கனவுக் காட்சி போல இருக்கிறது.
"சூழ்ந்த வானில் அழகிய மேகங்கள் முரசு அதிர்ந்தன. கடல்கள் அலைக்கைகளை உயர்த்தி ஆடின. ஏழு உலகங்களும் காணிக்கைகள் கொண்டு வந்தன. வழிநெடுகத் தேவர்கள் மலர் தூவி, 'வருக' என்று வரவேற்றனர். வைகுந்த வாசலில் நித்யசூரிகள் 'இவர் எங்கள் செல்வம்' என்று எதிர்கொண்டு அழைத்தனர். திருமகளோடு வீற்றிருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை அடைந்தேன்."
ஆனால் அதைத் தொடர்ந்த பதிகங்களில், "உன்னை விட்டு ஒரு கணமும் இருக்க முடியாது" என்று ஆழ்வார் உருகுகிறார். இறுதிப் பாடலில் "அவா அறச் சூழ்ந்தாயே" - என் ஆசை தீரும்படி என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டாய் - என்று நிறைவடைகிறார். வீடுபேறு தொலைவில் இல்லை; இறைவன் அருகிலேயே சூழ்ந்து நிற்கிறான். கம்பர் "குருகூர் நிலத்தைப் பிரியாமலே வீடு தந்தாய்" என்பதும் இதையே.
Thiruvaimozhi 10.9 ('Soozh visumbu ani mugil')Vaikuntha Welcomes the Alvar
From the Thiruvaimozhi. In the closing part of the Thiruvaimozhi, Nammalvar describes his own journey to the Supreme abode. It reads like a vision.
'In the encircling sky the lovely clouds beat their drums. The oceans raised their hands of waves and danced. The seven worlds brought offerings. All along the way the gods scattered flowers and called out, 'Welcome!' At the gate of Vaikuntha the eternal ones came forward, saying, 'He is our treasure.' I reached the feet of the Lord who sits with Sri.'
Yet in the decads that follow, the Alvar melts, saying he cannot live a moment apart from God. In the last verse he ends: 'You have surrounded me, so that my longing is fulfilled.' Liberation is not far away; God stands close, surrounding us. That is what Kambar means when he says, 'You gave me liberation without parting me from Kurugur.'
