Naladiyar 17 · பனிபடு சோலைப் பயன்மர மெல்லாம்
பனிபடு சோலைப் பயன்மர மெல்லாம்கனியுதிர்ந்து வீழ்ந்தற் றிளமை - நனிபெரிதும்வேல்கண்ணள் என்றிவளை வெஃகன்மின் மற்றிவளும்கோல்கண்ண ளாகும் குனிந்து.
Panipatu soalaip payanmara mellaam / Kaniyuthirnthu veezhnthar rilamai - naniperithum / Vaelkannal enrivalai vehkanmin marrivalum / Koalkanna laakum kuninthu.
பொருள்
பனி படர்ந்த சோலையில் பயன்தரும் மரங்கள் எல்லாம் கனிகளை உதிர்த்துவிட்டுப் பட்டுப்போயின — இளமையும் அப்படியே. 'வேல்போன்ற கண்ணள்' என்று இவளை மிகவும் விரும்பாதீர்; இவளும் குனிந்து கோலூன்றும் நிலைக்கு வருவாள்.
Meaning
In the dew-laden grove every fruitful tree has dropped its fruit and stands stripped bare — so it is with youth. Do not crave her overmuch, saying her eyes are like spears; she too will stoop and come to lean on a staff.
சொற்பொருள் Word by word
- பனிபடு சோலை
- the dew-covered grove
- பயன்மரம்
- fruit-bearing trees
- கனி உதிர்ந்து
- dropping their fruit
- வீழ்ந்து
- fallen
- அற்று
- gone, stripped
- இளமை
- youth
- வேல்கண்ணள்
- she of spear-like eyes
- வெஃகன்மின்
- do not crave
- கோல்கண்ணள்
- she whose eyes need a staff
- குனிந்து
- stooping
விளக்கம்
முதல் இரண்டு அடிகள் இயற்கைக் காட்சி: பனி படர்ந்த சோலையில் மரங்கள் கனியை உதிர்த்துவிட்டு வெறுமையாக நிற்கின்றன. அதே காட்சியில் இளமையின் நிலையையும் காட்டுகிறார் — கொடுத்துக்கொண்டிருந்த ஒன்று கொடுப்பதை நிறுத்தியபின் எஞ்சுவது வெறுமையே.
'கோல்கண்ணள்' என்பது கண்பார்வை மங்கி ஊன்றுகோலை நாடும் நிலை. வேல்போன்ற கண்கள் ஒரு நாள் கோலையே நாடும் என்பது பாடலின் மையம்.
Explanation
The first two lines are landscape: in the misty grove the trees have shed their fruit and stand empty. In that same picture he shows the state of youth — when a thing that kept giving stops giving, what remains is bareness.
The staff-eyed woman is one whose sight has dimmed and who must feel her way with a stick. Eyes like spears will one day look for a staff: that is the heart of the verse.
சிந்தனைக்கு
கொடுத்துக்கொண்டிருந்த மரம் ஒரு நாள் வெறுமையாக நிற்கும்.
To reflect on
The tree that kept giving will one day stand empty.