Kural 112 · செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி – Tamilone

Kural 112 · Impartiality · நடுவு நிலைமை

செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றிஎச்சத்திற் கேமாப்பு உடைத்து.

Seppam Utaiyavan Aakkanj Chidhaivindri / Echchaththir Kemaappu Utaiththu

The prosperity of the just groweth not less: it endureth even unto their remotest posterity.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

நடுவு நிலைமை உடையவனின் செல்வம் அழியாமல், அவன் வழித்தோன்றல்களுக்கும் காவலாக அமையும்.

Meaning

The prosperity of the upright man does not decay; it becomes a protection for his descendants as well.

சொற்பொருள் Word by word

செப்பம் உடையவன்: the man of uprightness
ஆக்கம்: his prosperity
சிதைவின்றி: without ruin
எச்சத்திற்கு: for his descendants
ஏமாப்பு உடைத்து: is a protection

விளக்கம்

'செப்பம்' என்றால் நேர்மை, நடுநிலை. அத்தகையவனின் செல்வம் சிதையாது என்றும், அவன் மக்களுக்கும் காவலாக நிற்கும் என்றும் வள்ளுவர் சொல்கிறார். 'எச்சம்' என்பது எஞ்சியிருப்பது, அதாவது வழித்தோன்றல்கள்.

நேர்மையற்ற வழியில் வந்த செல்வம் பெரும்பாலும் நிலைப்பதில்லை. அதனோடு வழக்குகளும் பகைகளும் வந்து சேரும். நடுநிலையோடு ஈட்டிய செல்வத்துக்குப் பகை இல்லை, அச்சம் இல்லை, ஆகவே அது சிதைவு அடையாது.

இந்தக் குறள் செல்வத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை. நல்ல பெயரும் ஒருவகைச் செல்வம். தந்தை நேர்மையாக வாழ்ந்தால் அவர் மக்களை ஊர் நம்பிக்கையோடு பார்க்கும். 'இவர் அவருடைய மகன்' என்ற சொல்லே பல கதவுகளைத் திறக்கும்.

'ஏமாப்பு' என்ற சொல் பாதுகாப்பு என்று பொருள். அதாவது நேர்மையின் பலன் ஒரு கவசம் போல வழித்தோன்றல்களைக் காக்கிறது. பணம் செலவழிந்து போகலாம், ஆனால் நற்பெயர் காலங்கடந்தும் தொடர்கிறது.

உரையாசிரியர்கள் இதை இம்மைப் பயனாகவே பெரும்பாலும் காண்கின்றனர்; சிலர் மறுமைப் புண்ணியத்தையும் இதில் சேர்ப்பர். இரண்டுமே நடுநிலையின் பலனை ஊக்கப்படுத்துகின்றன.

எனினும் இது ஒரு வாக்குறுதி மட்டுமல்ல, ஒரு நம்பிக்கை. நேர்மையாக வாழ்ந்தும் சில சமயம் துன்பம் வரலாம். ஆனால் நீண்ட கால நோக்கில் நேர்மை நிலைக்கும் என்பதே வள்ளுவரின் கருத்து.

நாம் நம் பிள்ளைகளுக்கு விட்டுச் செல்லக்கூடிய மிகப் பெரிய சொத்து, பணத்தைவிட நேர்மையான பெயரே என்று இந்தக் குறள் நினைவூட்டுகிறது.

தலைமுறைகள் கடந்தும் ஒரு குடும்பத்தை நிலைநிறுத்துவது அதன் முன்னோர் ஈட்டிய நம்பிக்கையே. வங்கிக் கணக்கும் நிலமும் பிரிந்து போகலாம்; ஆனால் 'இவர்கள் நேர்மையான குடும்பம்' என்ற பெயர் ஊர் மக்களின் நினைவில் பிரியாமல் நிற்கிறது. அதனால் நடுநிலை ஒரு பண்பு மட்டுமல்ல, நீண்ட கால முதலீடும் ஆகும்.

ஆகவே நேர்மையான பெயரைக் காப்பது நம் கடமை.

Explanation

'Seppam' is uprightness and fairness. Valluvar says the prosperity of such a man does not decay and stands as a guard to his children too. 'Echcham' is what remains, the descendants.

Wealth that comes by crooked means seldom lasts. Lawsuits and enmities come with it. Wealth earned with fairness has no enemy and no fear, so it does not fall to ruin.

The verse speaks not only of money. A good name is also wealth. If a father lived honestly, the town looks on his children with trust. The words "he is that man's son" open many doors.

'Yemaappu' means protection. The fruit of honesty guards the descendants like armour. Money may be spent, but a name continues beyond time.

Commentators mostly see this as a benefit in this life; some add merit in the next. Both encourage fairness.

Yet this is a faith more than a promise. Even the honest may meet trouble at times. But in the long view Valluvar holds that honesty endures.

The verse reminds us that the greatest inheritance we can leave our children is an honest name rather than money.

Over generations what keeps a family standing is the trust its ancestors earned. Bank accounts and land may be divided, but the name "this is an honest family" stays in the villagers' memory. So impartiality is not only a virtue but a long-term investment.

கதை

நல்லசிவம் பெரியவரின் நேர்மை

இது ஒரு கற்பனைக் கதை. காவிரிக் கரையில் ஒரு சிற்றூரில் நல்லசிவம் என்ற முதியவர் வாழ்ந்தார். அவர் ஊரின் பஞ்சாயத்துப் பெரியவர். நிலப் பிரச்சினை, வரப்புச் சண்டை, குடும்பப் பிணக்கு எதுவானாலும் ஊர் மக்கள் அவரிடமே வந்தனர். அவர் தீர்ப்பு சொல்லும்போது யார் உறவினர், யார் அயலார் என்று பார்த்ததில்லை.

ஒருமுறை அவரது சொந்தத் தம்பிக்கும் ஓர் அயலாருக்கும் நிலத்தகராறு வந்தது. எல்லோரும் அவர் தம்பியின் பக்கம் தீர்ப்பளிப்பார் என்று நினைத்தனர். ஆனால் நல்லசிவம் ஆவணங்களைப் பார்த்து, உண்மையில் நிலம் அயலாருக்கே உரியது என்று தீர்ப்பளித்தார். தம்பி கோபத்தில் சில நாள் பேசாமல் இருந்தான்.

அந்தத் தீர்ப்பால் நல்லசிவத்தின் குடும்பம் பொருளில் சிறிது இழந்தது. ஆனால் ஊரில் அவர் மீதான நம்பிக்கை வளர்ந்தது. அவர் வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் அவரிடம் யாரும் பொய் சொல்லத் துணியவில்லை.

அவர் காலத்துக்குப் பின் அவர் மகன் ஒரு சிறு கடை தொடங்கினான். மூலதனம் குறைவு. ஆனால் ஊர் மக்கள், 'இவர் நல்லசிவம் ஐயாவின் மகன்' என்று சொல்லிக் கடனுக்குப் பொருள் தந்தனர், வியாபாரிகள் நம்பிக் கடன் அளித்தனர். சில ஆண்டுகளில் அந்தக் கடை ஊரின் பெரிய கடையாக வளர்ந்தது.

பேரன் காலத்தில் ஊரில் ஒரு பள்ளி கட்ட வேண்டிய நேரம் வந்தது. நிலம் தேவைப்பட்டது. அந்த அயலாரின் வழித்தோன்றல்கள் முன்வந்து, 'நல்லசிவம் ஐயா எங்கள் தாத்தாவுக்கு நீதி தந்தார்; இந்த நிலம் பள்ளிக்கு இருக்கட்டும்' என்று தானமாகத் தந்தனர்.

இது கற்பனையே என்றாலும் இதன் உண்மையை நாம் அடிக்கடி காண்கிறோம். நேர்மையாக நடந்தவரின் பெயர் அவரது மக்களுக்குக் கவசமாகிறது.

இதுவே 112ஆம் குறள் சொல்வது: செப்பம் உடையவனின் செல்வம் சிதைவின்றி அவன் வழித்தோன்றலுக்கு ஏமாப்பாகிறது. செல்வம் என்பது இங்கே நம்பிக்கையும் நற்பெயருமாக வளர்ந்தது.

நாமும் இன்று நம் முடிவுகளில் உறவுக்காகவோ சலுகைக்காகவோ நீதியை வளைக்கும்போது, நம் மக்களுக்கு நாம் எந்தப் பெயரை விட்டுச் செல்கிறோம் என்று எண்ணிப் பார்க்கலாம்.

நடுநிலையின் பலன் உடனே தெரியாது; தலைமுறைகள் கடந்தே தெரிகிறது என்பதை இந்தக் கதை நினைவூட்டுகிறது.

அதனால் நல்லசிவம் தம் தம்பியின் கோபத்தை ஏற்றுக்கொண்டும் நீதியில் நின்றதன் பயன் அவர் பேரன் காலத்தில் முழுமையாக விளைந்தது.

A story

Elder Nallasivam's Fairness

This is an invented story. In a small village on the bank of the Kaveri lived an old man named Nallasivam. He was the elder of the village panchayat. Whether a land dispute, a quarrel over a field bund or a family rift, people came to him. When he gave judgment he never looked at who was kin and who a stranger.

Once a land dispute arose between his own younger brother and a neighbour. Everyone thought he would judge for his brother. But Nallasivam looked at the documents and ruled that the land truly belonged to the neighbour. His brother stayed angry and silent for some days.

That judgment cost Nallasivam's family a little in property. But trust in him grew in the village. All his life no one dared lie to him.

After his time, his son started a small shop. The capital was small. But villagers said, "He is Nallasivam ayya's son," and gave goods on credit, and merchants trusted him with loans. In a few years the shop became the biggest in the village.

In the grandson's time a school had to be built. Land was needed. The neighbour's descendants came forward: "Nallasivam ayya gave justice to our grandfather. Let this land be for the school," and gave it as a gift.

Though invented, we often see its truth. An honest person's name becomes a shield for his children.

This is what verse 112 says: the prosperity of the upright, without ruin, becomes protection for his descendants. Here the wealth grew as trust and good name.

When we bend justice today for kin or favour, we may ask what name we leave to our children.

சிந்தனைக்கு

என் முடிவுகள் எனக்குப் பின் வருவோருக்கு எந்தப் பெயரை விட்டுச் செல்கின்றன?

To reflect on

What name will my decisions leave for those who come after me?