அடலருணைத் திருக் கோபுரத் தேயந்த வாயிலுக்குவட வருகிற் சென்று கண்டுகொண்டேன்வருவார் தலையில்தடபடெனப்படு குட்டுடன் சர்க்கரை மொக்கியகைக்கடதட கும்பக களிற்றுக் கிளைய களிற்றினையே.
Atalarunaith thiruk koapurath thaeyantha vaayilukku / Vata varukir senru kantukontaenvaruvaar thalaiyil / Thatapatenappatu kuttutan sarkkarai mokkiyakaik / Katathata kumpaka kalirruk kilaiya kalirrinaiyae.
வலிமை மிக்க திருவண்ணாமலைக் கோபுரத்தின் அந்த வாயிலுக்கு வடப்பக்கம் சென்று, வருபவர்கள் தலையில் "தடபட" என்று குட்டிக்கொள்ளும், சர்க்கரை மோதகம் ஏந்திய கையுடைய, மதம் பொழியும் மத்தகமுடைய யானைமுகனுக்கு இளைய யானையை (முருகனை) நான் கண்டுகொண்டேன்.
I went to the north side of that gateway beneath the mighty tower of Arunai, where those who come knock their heads with a 'tada-pada', and there I found the young elephant, the younger brother of the great elephant with the sweet modaka in his hand and the broad, rut-streaming brow.
திருவண்ணாமலைக் கோயிலில் பிள்ளையார் முன் தலையில் குட்டிக்கொள்வது வழக்கம். அந்த ஒலியையே "தடபட" என்று புலவர் கேட்க வைக்கிறார். அண்ணனை வணங்கும் இடத்திலேயே தம்பியைக் கண்டேன் என்பது நூலுக்கு அழகிய தொடக்கம்.
At Thiruvannamalai devotees knock their temples lightly as they bow to Ganesha, and the poet lets us hear the sound: 'tada-pada'. Ganesha is the great elephant with a modaka in his hand; Murugan is called 'the younger elephant'. The poet came to bow to the elder brother, and found the younger one there too. It is a warm, playful start to a book of ornaments for Murugan.
காவிரி மரபிலிருந்து. அகத்தியர் தம் கமண்டலத்தில் காவிரியை அடக்கி வைத்திருந்தார். நாட்டுக்கு நீர் வேண்டும் என்று விநாயகர் ஒரு காகமாக வந்து கமண்டலத்தைக் கவிழ்த்தார்; காவிரி பெருகி ஓடியது. கோபமடைந்த அகத்தியர் ஒரு சிறுவனாக ஓடிய விநாயகரைப் பிடித்துத் தலையில் குட்டப் போனார். சிறுவன் தன் உண்மை வடிவைக் காட்டினான். வருந்திய அகத்தியர் தம் தலையிலேயே குட்டிக்கொண்டார். பிள்ளையார் முன் குட்டிக்கொள்ளும் வழக்கம் அப்படித் தொடங்கியது என்பர்.
From the Kaveri tradition. The sage Agastya kept the river Kaveri held inside his water-pot. Knowing that the land needed water, Ganesha came as a crow and tipped the pot over, and the Kaveri came rushing out. Angry, Agastya chased Ganesha, who ran off as a small boy, and raised his hand to knock him on the head. The boy revealed his true form. Ashamed, Agastya knocked his own temples instead. Devotees say this is how the custom of knocking one's head before Ganesha began.
பிறரைக் குற்றம் சொல்ல எழுந்த கையைத் தன்னிடமே திருப்பிய அனுபவம் உண்டா?
Have you ever raised a finger to blame someone, then realised the fault was your own?