Kural 442 · உற்றநோய் நீக்கி உறாஅமை முற்காக்கும்

அரக்கு மாளிகையும் விதுரரும்

மகாபாரதத்தின் ஆதி பர்வத்தில் அரக்கு மாளிகை நிகழ்ச்சி சொல்லப்படுகிறது. பாண்டவர் ஹஸ்தினாபுரத்தில் வளர்ந்து வந்தபோது துரியோதனன் அவர்களை அழிக்க வஞ்சகத் திட்டம் வகுத்தான். வாரணாவதம் என்னும் நகரில் ஒரு விழா நடக்கிறது என்று கூறி, அவர்களை அங்கு அனுப்பினான். அங்கு அவர்கள் தங்க ஒரு புதிய மாளிகை கட்டப்பட்டது. அது அரக்கு, நெய், எளிதில் தீப்பற்றும் பொருள்களால் ஆனது.

அவர்கள் புறப்படும்போது அவர்களின் சிறிய தந்தை விதுரர் யுதிஷ்டிரனிடம் மொழியின் புதிர் வடிவில் ஒரு செய்தியைச் சொன்னார். 'காட்டில் புகும் தீ குளிரைப் போக்குவதில்லை; ஆனால் தீ எல்லாவற்றையும் எரிக்கிறது. வலை வெட்டும் ஆயுதம் ஒன்று உண்டு. அறிவுடையவன் தீயிலிருந்து தப்புவான்' என்ற பொருள்படும் சொற்களைக் கூறினார். புரிந்துகொள்ளும் யுதிஷ்டிரன் அதன் மறைபொருளை உணர்ந்தான்.

வாரணாவதத்தில் அரக்கு மாளிகையின் உண்மையை அறிந்தபின் பாண்டவர் அங்கு எச்சரிக்கையுடன் வாழ்ந்தனர். விதுரர் அனுப்பிய சுரங்கத் தொழிலாளி ஒருவர் அந்த மாளிகையிலிருந்து தப்ப ரகசியச் சுரங்கம் தோண்டினார். ஒருநாள் இரவு அவர்களே மாளிகைக்குத் தீ வைத்தனர்; அந்தத் தீயில் வேறு ஒரு பெண்ணும் அவளுடைய ஐந்து மகன்களும் இருந்ததாக மரபு கூறுகிறது. பாண்டவர் சுரங்கம் வழியாக வெளியேறி, காட்டில் நெடுந்தொலைவு சென்று உயிர் பிழைத்தனர்.

இங்கு விதுரர் செய்தது குறள் சொல்வது போலவே: வருமுன் காத்தல். துரியோதனன் தீங்கு செய்வதற்கு முன்பே அவர் அதனை உணர்ந்தார். அதைப் பாண்டவர் உணரச் செய்தார். வந்த துன்பத்தில் தப்புவதற்கான வழியையும் முன்பே ஏற்பாடு செய்தார்.

பாண்டவர் பிழைத்ததற்குக் காரணம் அவர்கள் விதுரரைப் பேணித் துணையாகக் கொண்டிருந்ததே. அவரது சொல்லைப் புறக்கணித்திருந்தால் அவர்கள் அங்கேயே அழிந்திருக்கக்கூடும்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் விதுரரின் திறமை இரு வகையில் தெரிகிறது. முதலாவது, அவர் தம் கருத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல் புதிர் வடிவில் சொன்னார்; ஏனெனில் வெளிப்படையாகச் சொன்னால் துரியோதனனின் ஒற்றர்கள் அறிந்துவிடுவர். இரண்டாவது, எச்சரிக்கையுடன் நிறுத்திக்கொள்ளாமல் தப்பிக்கும் வழியையும் ஏற்பாடு செய்தார். அதாவது வருமுன் காப்பதும் வந்தபின் நீக்குவதும் ஒருவரிடமே அமைந்தன. இதுவே குறள் எதிர்பார்க்கும் பெரியாரின் இலக்கணம். பாண்டவர் அந்த எச்சரிக்கையை ஏற்றுச் செயல்பட்டதாலேயே பிழைத்தனர். எச்சரிக்கையைப் புறக்கணித்திருந்தால் அவர்கள் மாண்டிருப்பர். ஆகவே துணை இருந்தால் மட்டும் போதாது; அவர் சொல்லைக் கேட்கும் பணிவும் வேண்டும்.

Vidura and the House of Lac

The incident of the house of lac is told in the Adi Parva of the Mahabharata. While the Pandavas were growing up in Hastinapura, Duryodhana made a treacherous plan to destroy them. Saying that a festival was being held in a city called Varanavata, he sent them there. A new palace was built there for them to stay in. It was made of lac, ghee and other things that catch fire easily.

As they set out, their uncle Vidura gave Yudhishthira a message in a riddle form, in a language only the two of them would understand. He said words meaning: 'A fire that enters the forest does not remove the cold, yet fire burns everything. There is a weapon that cuts through a net. The wise man escapes the fire.' Yudhishthira understood its hidden meaning.

After learning the truth about the house of lac at Varanavata, the Pandavas lived there on guard. A miner sent by Vidura dug a secret tunnel through which they could escape the house. One night they themselves set fire to the house; tradition says that in that fire there was another woman with her five sons. The Pandavas left through the tunnel, went a long way into the forest and saved their lives.

What Vidura did here is just what the verse says: guarding before it comes. He perceived Duryodhana's harm before it was done. He made the Pandavas perceive it. And he arranged beforehand a way to escape the trouble that would come.

The Pandavas survived because they had cherished Vidura as their support. Had they ignored his word, they might have perished there.