Kural 449 · முதலிலார்க ஊதிய மில்லை மதலையாஞ்

பிருகஸ்பதியை இழந்த இந்திரன்

பாகவத புராணத்தின் ஆறாம் ஸ்கந்தத்தில் இந்த நிகழ்ச்சி சொல்லப்படுகிறது. ஒருமுறை இந்திரன் தேவர்களின் அவையில் தன் அரியணையில் அமர்ந்திருந்தான். செல்வம், அதிகாரம், புகழ் எல்லாம் அவனிடம் நிறைந்திருந்தன. அவன் தேவர்களால் போற்றப்பட்டு, தன்னைப் பற்றி மிகுந்த பெருமிதம் கொண்டிருந்தான்.

அப்போது தேவர்களின் குருவான பிருகஸ்பதி அந்த அவைக்கு வந்தார். அவரை மதித்து எழுந்து வரவேற்க வேண்டியது முறை. ஆனால் இந்திரன் தன் செருக்கால் அரியணையிலிருந்து எழவில்லை; அவருக்கு உரிய மரியாதையும் தரவில்லை. பிருகஸ்பதி எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக அவையை விட்டுச் சென்றார்.

சிறிது நேரத்தில் இந்திரன் தன் தவறை உணர்ந்தான். 'நான் குருவை அவமதித்துவிட்டேன்' என்று வருந்தினான். குருவைத் தேடிச் சென்றான். ஆனால் பிருகஸ்பதி மறைந்துவிட்டார்; அவரைக் காண இயலவில்லை.

இச்செய்தி அசுரர்களுக்குத் தெரிய வந்தது. குருவின் துணை இல்லாத தேவர்கள் வலிமை குன்றியவர்கள் என்று அவர்கள் எண்ணினர். அசுரர்கள் தேவலோகத்தைத் தாக்கினர். குருவின் அறிவுரையும் காவலும் இல்லாத தேவர்கள் தோற்றனர். இந்திரன் தன் அரியணையை இழந்தான்.

தேவர்கள் பிரம்மனிடம் சென்று வேண்டினர். பிரம்மன் அவர்களை, துவஷ்டாவின் மகனான விசுவரூபனைத் தம் புரோகிதராகக் கொள்ளும்படி கூறினார். அவ்வாறு ஒரு புதிய வழிகாட்டியைப் பெற்ற பின்னரே தேவர்கள் மீண்டும் வலிமை பெற்றனர் என்று கதை தொடர்கிறது.

இங்கு குறள் சொல்வது போலவே, சார்பு இல்லாதவனுக்கு நிலைப்பு இல்லை. இந்திரனிடம் செல்வமும் படையும் இருந்தன; ஆனால் குருவை இழந்தவுடன் அவன் நிலை சாய்ந்தது. தூணை அகற்றிய கூரை போல.

செருக்கு ஒருவரின் சார்பையே உடைத்துவிடும் என்பதும் இதில் தெரிகிறது.

இந்திரனின் கதையில் ஒரு நுட்பமான உண்மை இருக்கிறது: துணையை இழப்பது ஒரு கணத்தில் நடந்த செயலால் நிகழ்ந்தது. பிருகஸ்பதி எழுந்து நின்று வரவேற்கப்படாததை ஒரு சிறு அவமதிப்பாகவே இந்திரன் கருதினான். ஆனால் அந்தச் சிறு செயல் தேவர்களின் பெரும் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது. இதிலிருந்து தெரிவது, பெரியாரின் துணை சில நேரங்களில் நமது நடத்தையால் மெல்லிய இழையில் தொங்குகிறது என்பதே. அவர் ஒருமுறை விலகினால் மீண்டும் வரச் செய்வது எளிதன்று. அசுரர்கள் இந்தப் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தினர். தேவர்கள் பின்னர் புதிய குருவைத் தேடி அடைந்தபோது மீண்டும் வலிமை பெற்றனர். ஆகவே பெரியாரின் மதிப்பை எப்போதும் காக்க வேண்டும்; சார்பை இழந்த பின் அதன் பெருமை தெரிகிறது.

Indra Who Lost Brihaspati

This incident is told in the sixth Skandha of the Bhagavata Purana. Once Indra sat on his throne in the assembly of the gods. Wealth, power and fame were all full in him. Praised by the gods, he had great pride in himself.

Then Brihaspati, the preceptor of the gods, came to that assembly. It was proper to rise and welcome him with respect. But in his pride Indra did not rise from the throne, and gave him no fitting honour. Brihaspati said nothing and quietly left the assembly.

After a while Indra realised his fault. 'I have insulted my preceptor,' he grieved. He went in search of the teacher. But Brihaspati had vanished; he could not be found.

The asuras came to know this. They thought the gods without the support of their preceptor were weak. The asuras attacked the world of the gods. Without the counsel and protection of the preceptor, the gods were defeated. Indra lost his throne.

The gods went to Brahma and pleaded. Brahma told them to take Vishvarupa, the son of Tvashtri, as their priest. The story goes on that only after obtaining a new guide in this way did the gods regain their strength.

As the verse says, one without support has no standing. Indra had wealth and an army, but once he lost his preceptor his position tilted, like a roof from which the pillar is removed.

It also shows that pride can break a man's very support.