Kural 740 · ஆங்கமை வெய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே – Tamilone

Kural 740 · The Land · நாடு

ஆங்கமை வெய்தியக் கண்ணும் பயமின்றேவேந்தமை வில்லாத நாடு.

Aangamai Veydhiyak Kannum Payamindre / Vendhamai Villaadha Naatu

Even if a country hath all these blessings it is worth nothing if it is not blessed in its ruler.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

இத்தகைய எல்லா நலன்களும் அமைந்திருந்தாலும், நல்ல அரசன் அமையாத நாடு பயன் தராது.

Meaning

Even when a land has attained all these qualities, if it lacks a fit ruler it is of no benefit.

சொற்பொருள் Word by word

ஆங்கு அமைவு எய்தியக் கண்ணும்: even when all such qualities are attained
பயம் இன்றே: is of no benefit
வேந்து அமைவு: the ruler's fitness
இல்லாத: that lacks
நாடு: land

விளக்கம்

அதிகாரத்தின் இறுதிக் குறள் இது. முந்தைய ஒன்பது குறள்கள் நாட்டின் பல நலன்களைக் கூறின: விளைவு, அறிஞர், செல்வர், நீர், மலை, அரண், நோயின்மை எனப் பலவும். இக்குறள் அவை எல்லாம் இருந்தாலும் ஒன்று குறைந்தால் அனைத்தும் பயனற்றவை என்கிறது: நல்ல அரசன்.

இங்கே 'வேந்தமைவில்லாத' என்பதற்கு அரசன் இல்லாத என்று பொருளன்று; அரசனின் தகுதி இல்லாத அல்லது அவன் அமைவு இல்லாத என்று பொருள். தகுதியற்ற அரசன் இருந்தால் வளம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும், அறிஞர் மதிக்கப்படமாட்டார், செல்வம் சுரண்டப்படும், அரண் பயனற்றதாகும். எனவே இயற்கை வளமும் மனித வளமும் நல்லாட்சியின் கீழ்தான் பயன் தருகின்றன.

உரையாசிரியர்கள் இதை ஆட்சியின் முதன்மையை வலியுறுத்தும் குறள் என்று கொள்கின்றனர். நாட்டின் எல்லா நலன்களும் ஒரு நூலில் கோர்க்கப்பட்ட மணிகள் போன்றவை; நல்ல ஆட்சி அந்த நூல். நூல் இல்லையேல் மணிகள் சிதறிப் போகும்.

இன்றைய ஜனநாயக நாடுகளில் ஆட்சியாளர்கள் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள். எனவே இந்தக் குறள் ஆட்சியாளருக்கு மட்டுமன்றி வாக்காளருக்கும் ஒரு பொறுப்பைச் சொல்கிறது: தகுதியுடையவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதே நாட்டின் எல்லா வளங்களையும் பயனுள்ளதாக்கும். 'பயமின்றே' என்ற சொல் பயன் இல்லை என்ற பொருளுடையது. இது கடுமையான முடிவுரை; ஆனால் வரலாறு பல நாடுகளின் வீழ்ச்சியை இதற்குச் சான்றாகக் காட்டுகிறது. செல்வமும் இயற்கை வளமும் இருந்த நாடுகள் தீய ஆட்சியால் வீழ்ந்தன. அதனால் நல்ல அரசைத் தேர்ந்தெடுப்பதும், அரசு நல்லவழியில் நடக்க மக்கள் விழிப்புடன் இருப்பதும் அவசியம். எனவே நல்ல நாட்டின் அடிப்படை நல்ல தலைமைதான் என்பதைக் கூறி அதிகாரத்தை முடிப்பதில் வள்ளுவரின் தெளிவு தெரிகிறது; இதுவே அவர் அமைச்சியலிலும் அரணியலிலும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தும் கருத்து. கடினமான தேர்வு எழுதும்போது வெளிவரும் அறிவைப்போல, ஆட்சிக்காலமே ஒரு நாட்டின் உண்மையான வளத்தைச் சோதிக்கிறது.

Explanation

This is the closing couplet of the chapter. The previous nine couplets named the many good qualities of a land: harvest, sages, rich men, water, hills, fortresses, freedom from disease and more. This one says that even when all of these are present, if one thing is lacking, all become useless: a good ruler.

Here 'vendhamaivillaadha' does not mean without a king, but without a king's fitness. Under an unfit king, wealth is misused, scholars go unhonoured, riches are plundered and fortresses become useless. So natural and human wealth bear fruit only under good governance.

Commentators take this as a couplet stressing the primacy of rule. All the good qualities of a land are like beads strung on a thread, and good governance is the thread. Without the thread the beads scatter.

In today's democracies rulers are chosen by the people. So this couplet gives a responsibility not only to rulers but to voters: choosing the fit person is what makes all the land's riches useful.

The word 'payamindre' means 'of no benefit'. It is a severe conclusion, yet history offers the downfall of many lands as proof. Lands rich in wealth and nature fell through bad rule. So choosing a good government, and the people staying vigilant that it walks the right path, is essential, because every other good the land has depends on this one.

கதை

வேனனும் பிருதுவும்

பாகவத புராணம் வேனன் என்ற மன்னனின் கதையைக் கூறுகிறது. வேனன் அங்க மன்னனின் மகன். அவன் அரியணை ஏறியதும், 'யாருக்கும் வேள்வியும் தானமும் செய்ய உரிமையில்லை; நானே வணங்கப்பட வேண்டியவன்' என்று ஆணையிட்டான் என்று புராணம் சொல்கிறது. அவன் அறநெறியை விட்டு அகங்காரத்துடன் ஆட்சி செய்தான்.

முனிவர்கள் பணிவுடன் வேனனுக்கு அறிவுரை சொன்னார்கள். 'அரசே, அறத்தை மீறாதீர்கள். வேள்வியும் தானமும் நாட்டுக்கு நலம் தருபவை' என்றனர். வேனன் அவர்களை ஏளனம் செய்து அறிவுரையை ஏற்கவில்லை. முனிவர்கள் வருந்தினர்.

வேனனின் ஆட்சியில் அறம் வீழ்ந்தது. வேள்விகள் நின்றன; மக்கள் துன்பப்பட்டனர். நாட்டில் இயற்கை வளம் இருந்தாலும் அறம் இல்லாததால் குடிகள் வாடினர். தீய ஆட்சியில் செல்வம் இருந்தும் பயன் இல்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டது.

பொறுக்க முடியாத முனிவர்கள் வேனனை நீக்கினர். பின்னர் நாட்டுக்கு அரசர் இல்லாமல் பாதுகாப்பு இல்லாத நிலை ஏற்பட்டது என்று புராணம் சொல்கிறது. முனிவர்கள் வேனனின் உடலைக் கடைந்து பிருதுவை வெளிப்படுத்தினர்; அவரே நல்லாட்சி செய்து பூமியை வளப்படுத்தினார்.

இந்தக் கதை புராணக் குறியீடாகும். நிலம் வளமாக இருந்தாலும் தகுதியற்ற மன்னன் இருந்தால் நாடு துன்புறும்; அதே நாடு தகுதியுள்ள மன்னன் வந்தவுடன் மீண்டும் செழிக்கும். 'வேந்தமைவில்லாத நாடு பயமின்றே' என்ற குறளின் இருபுறமும் இக்கதையில் வருகின்றன. அரசனின் தகுதியே நாட்டின் வளத்தைப் பொருளுடையதாக்குகிறது.

வேனனின் கதை பல புராணங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களில் வருகிறது. எல்லாவற்றிலும் ஒரே செய்தி: ஆட்சியாளரின் குணமே நாட்டின் நிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. நல்ல ஆட்சியாளர் பிருதுவைப் போல பூமியை வளம்படுத்துகிறார்; தீய ஆட்சியாளர் வேனனைப் போல வளத்தையும் வீணடிக்கிறார். இது அரசுக்கும் குடிகளுக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையைப் பற்றிய பாடமுமாகும்.

இந்தப் புராணக் கதையை நாம் அன்றாட வாழ்க்கைக்குப் பொருத்திப் பார்க்கலாம். ஒரு குடும்பம், ஒரு பள்ளி, ஒரு நிறுவனம் என எங்கும் தலைமையின் பண்பு அங்குள்ள எல்லா வளங்களையும் பயனுள்ளதாகவோ வீணாகவோ மாற்றுகிறது. தலைமையின் செருக்கு கேளாமையை வளர்க்கிறது; பணிவும் கேட்கும் பண்பும் நலத்தை வளர்க்கின்றன. வேனனின் கதை செருக்கின் விளைவையும், பிருதுவின் கதை பணிவின் விளைவையும் காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு தலைவரும் இந்தக் கதையை நினைத்துத் தம் செருக்கைத் தவிர்த்துப் பணிவுடன் பிறர் சொல்லைக் கேட்க வேண்டும் என்பதே புராணம் நமக்கு விடுக்கும் அழைப்பு.

A story

King Vena and the Land's Ruin

The Bhagavata Purana tells the story of King Vena. Vena was the son of King Anga. When he ascended the throne, the Purana says, he decreed that none had the right to perform sacrifices or give gifts, and that he alone was to be worshipped. He ruled with arrogance, abandoning the path of righteousness.

The sages humbly counselled Vena. 'O king, do not transgress dharma. Sacrifice and gifts bring welfare to the land,' they said. Vena mocked them and refused their counsel. The sages grieved.

In Vena's reign dharma fell. Sacrifices stopped and the people suffered. Though the land had natural wealth, the subjects languished for want of righteousness. Under an evil rule wealth existed but gave no benefit.

Unable to bear it, the sages removed Vena. The Purana says that the land was then without a king and unprotected. The sages churned Vena's body and brought forth Prithu, who ruled well and enriched the earth.

This story is a puranic symbol. Though the land is fertile, a land with an unfit king suffers; the same land flourishes again when a fit king comes. Both sides of the couplet 'a land without a fit king is of no benefit' appear in this tale. It is the ruler's fitness that makes the land's wealth meaningful. Such is the lesson. It teaches the same lesson for every leader.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் ஊரிலோ நாட்டிலோ தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது எந்தத் தகுதிகளை நீங்கள் முதலில் பார்ப்பீர்கள்?

To reflect on

When choosing leaders in your town or country, which qualities would you look at first?