வானரங்களும் தூக்கணாங்குருவியும்
பஞ்சதந்திரத்தின் முதல் தந்திரத்தில் வரும் புகழ்பெற்ற கதை இது. ஒரு காட்டில் ஒரு மரத்தில் தூக்கணாங்குருவி ஒன்று தன் அழகிய கூட்டில் வசித்தது. ஒருநாள் கடும் மழை பெய்தது. குளிரால் நடுங்கிய சில குரங்குகள் அந்த மரத்தின் கீழ் ஒதுங்கின.
குருவி அவற்றைப் பார்த்துக் கருணையுடன், "நண்பர்களே, நீங்கள் கைகளும் கால்களும் உடைய பெரிய உயிர்கள். எங்களைப் போல் சிறிய உயிர்கள் அலகால் கூடு கட்டிக்கொள்கிறோம். நீங்களும் முயன்றால் ஒரு குடில் அமைத்து மழையிலிருந்து தப்பிக்கலாமே" என்று அறிவுரை சொன்னது.
குரங்குகளுக்குக் கோபம் வந்தது. "இந்தச் சிறு குருவி எங்களுக்கு அறிவுரை சொல்கிறதா? தன் கூட்டின் பாதுகாப்பில் நின்றுகொண்டு எங்களை ஏளனம் செய்கிறது" என்று எண்ணின. அவை மரத்தின் மீது தாவி ஏறி, குருவியின் கூட்டைப் பிய்த்து எறிந்தன.
குருவி வருத்தத்துடன் அவற்றைப் பார்த்தது. அதன் நல்லெண்ணம் அதன் கூட்டையே இழக்கச் செய்தது. பஞ்சதந்திரம் இதன் முடிவில், "அறிவுரை சொல்ல வேண்டாத இடத்தில் சொல்பவன் குருவியைப் போல் துன்பப்படுவான்" என்று கூறுகிறது.
இக்கதை 'காணாதான் காட்டுவான் தான் காணான்' என்ற குறளின் வாழ்க்கை வடிவம். குருவி குரங்குகளுக்கு நன்மை சொன்னது; ஆனால் குரங்குகள் தம் கோணத்தையே சரி என்று எண்ணினதால் அறிவுரையை ஏற்கவில்லை. அவற்றுக்கு அறிவுரை சொல்லியவன் தனக்கே இழப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டான்.
இங்கே குருவியின் தவறு நல்லெண்ணத்தில் அல்ல; யாரிடம், எப்போது சொல்கிறோம் என்ற பகுத்தறிவில் இருந்தது. நல்ல ஆலோசனையும் தகுந்த இடத்திலும் நேரத்திலும் கேட்பவரின் மனநிலை அறிந்து சொல்லப்பட வேண்டும்.
ஆகவே அறிவுரை சொல்லும் ஆவலுடன் அதன் பொருத்தத்தையும் நாம் ஆராய வேண்டும் என்பதே இக்கதையின் அறிவுரை.
குருவிக்கு நேர்ந்தது அநீதிதான்; ஆனால் அதிலிருந்து நாம் கற்கும் பாடம் அறிவுரையின் வடிவம் பற்றியது. அது கருணையுடன் சொல்லியது; ஆனால் குரங்குகளின் தன்மானத்தைக் காயப்படுத்தும் சொற்களில் இருந்ததாலேயே கோபம் எழுந்தது என்று சில மரபுகள் விளக்குகின்றன. உதவ விரும்புவோர் கேட்பவரின் தன்மானத்தை மதிக்கும் வகையில் பேச வேண்டும்; இல்லாவிட்டால் நல்லெண்ணமும் தீமையாக முடியும். ஆகவே குருவியின் கதை அறிவுரையின் சரியான நேரத்தையும் இடத்தையும் ஆராய வேண்டிய அவசியத்தை எப்போதும் நினைவூட்டுகிறது. ஆகவே நல்ல சொல் கூட நாகரிகமாகவும் பொருத்தமாகவும் சொல்லப்பட வேண்டும்.