தEN
Read the Kural
Kural 87 · Hospitality · விருந்தோம்பல்

Kural 87 · இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்

இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்துணைத்துணை வேள்விப் பயன்.

Inaiththunaith Thenpadhon Rillai Virundhin / Thunaiththunai Velvip Payan

We cannot say of any hospitable act by itself, So much is the merit of this act: it is the worth of the guest that is the measure of the sacrifice.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

விருந்தோம்பலால் வரும் பயன் இவ்வளவு என்று வரையறுக்கும் அளவு எதுவும் இல்லை; விருந்தினரின் தகுதிக்கேற்ப அந்த வேள்விப் பயன் அமையும்.

Meaning

There is no fixed measure that says the fruit of hospitality is so much; the fruit of this sacrifice is proportionate to the worth of the guest.

சொற்பொருள் Word by word

இனைத்துணைத்து
of such measure
என்பது ஒன்று இல்லை
there is no such thing
விருந்தின்
of hospitality
துணைத்துணை
proportionate to
வேள்விப்பயன்
the fruit of the sacrifice

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் வள்ளுவர் விருந்தோம்பலை ஒரு வேள்வியாகக் காண்கிறார். வேள்வி என்பது வேதகால யாகம். அதன் பயன் செய்பவரின் பக்தி, செய்யப்படும் பொருள், பெறுபவரின் தகுதி ஆகியவற்றால் அமையும். விருந்தோம்பல் என்னும் வேள்வியின் பயனும் அப்படியே.

'இனைத்துணைத்து என்பது ஒன்று இல்லை' என்றால் இத்தனை அளவு என்று கூற முடியாது. அதாவது விருந்தின் பயனுக்கு ஒரு வரையறை இல்லை. சிறிய உதவிகூட ஒரு பெரிய விருந்தினரிடம் சென்றால் பெரும் பயன் தரும்; அதே போல் எளிய விருந்தினரிடம் சென்றால் சிறிய பயனே என்பதல்ல பொருள்.

'விருந்தின் துணைத்துணை' என்பது விருந்தினரின் தன்மைக்கு ஏற்ப என்று பொருள் தருகிறது. பரிமேலழகர் 'விருந்தினராய் வந்தவர் தகுதி எவ்வளவோ அவ்வளவு பயன்' என்று பொருள் காண்கிறார். இதன்படி அறிவிலும் தவத்திலும் உயர்ந்த விருந்தினரை உபசரிப்பதன் பயன் பெரிது.

இக்குறளை கவனமாகப் படிக்க வேண்டும். இது விருந்தினரில் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர் என்று பாகுபாடு காட்டுவதற்காகச் சொல்லப்பட்டதல்ல. வாசலில் வரும் எவரையும் மதிப்பதே அறம். ஆனால் அவர் தகுதி உயர்ந்தவராயின் அவருக்குச் செய்யும் சேவையின் பயன் பெருகும் என்பதைக் குறள் உணர்த்துகிறது.

இன்னொரு விளக்கமும் உண்டு: விருந்தினர் எவ்வளவு தேவையுடையவரோ, எவ்வளவு உண்மையான பசியுடையவரோ, அந்த அளவுக்கு விருந்தின் பயன் உயரும் என்பது. உணவு வீணாகாமல் உண்மையான பசியைத் தீர்க்கும்போது அது முழு வேள்வியாகிறது.

நாம் வாழ்க்கையில் செய்யும் உதவிகளிலும் இதைக் காணலாம். சரியான நேரத்தில் சரியான நபருக்குச் செய்யும் உதவி அதிகப் பயன் தரும்.

அனைவருக்கும் மேலாக இறைவனே விருந்தினராக வந்தால் அதன் பயன் எவ்வளவு உயர்ந்தது! மகாபலி வாமனனை வரவேற்ற கதை அதன் காட்சி.

இதுவே குறளின் நுட்பம்.

தகுதியை மதிப்பது என்பது வாசலில் வருபவரின் தேவையையும் பண்பையும் அறிந்துகொள்வதையும் குறிக்கிறது.

Explanation

In this verse Valluvar sees hospitality as a sacrifice (velvi). A velvi is a Vedic yajna. Its fruit depends on the devotion of the doer, the offerings and the worth of the recipient. The same is true of the fruit of the sacrifice of hospitality.

'Inaiththunaiththu enbadhu ondru illai' means one cannot say it is so much. That is, the fruit of hospitality has no fixed limit. It does not mean that even a small help gives great fruit if it goes to a great guest, and small fruit if it goes to a humble one.

'Virundhin thunaiththunai' means in proportion to the guest's nature. Parimelazhagar takes it as: the fruit is as great as the worth of the guest who came. By this, the fruit of serving a guest high in knowledge and austerity is great.

This verse must be read with care. It is not said to make distinctions between high and low guests. To honour anyone who comes to the door is virtue. But the verse shows that if the guest is of high worth, the fruit of service to him grows.

Another reading is also given: the more in need the guest is, the more truly hungry, the higher the fruit of the feast. When food does not go waste but answers real hunger, it becomes a full sacrifice.

We see this in the help we give in life too. Help given at the right time to the right person bears more fruit.

Above all, if God himself comes as the guest, how high is the fruit! The story of Mahabali welcoming Vamana is the picture of it.

கதை

மகாபலியும் வாமனனும்

பாகவத புராணத்தின் எட்டாம் ஸ்கந்தம் மகாபலியின் கதையைச் சொல்கிறது. மகாபலி அசுர குலத்தில் பிறந்தாலும் பிரகலாதனின் பேரன்; நல்ல பண்புடையவன். தன் ஆற்றலால் மூன்று உலகங்களையும் வென்று இந்திரனிடமிருந்து விண்ணுலகத்தைக் கைப்பற்றினான். அவன் ஒரு பெரிய வேள்வி செய்து தன் ஆட்சியை நிலைநாட்ட முயன்றான்.

இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் திருமாலிடம் முறையிட்டனர். திருமால் வாமனன் என்ற குள்ள அந்தண சிறுவனாக அவதரித்தார். அவர் மகாபலியின் வேள்வி நடக்கும் இடத்துக்கு வந்தார். குடை, கமண்டலம், மான்தோல் ஆகியவற்றுடன் வந்த அவரைக் கண்டதும் மகாபலி எழுந்து வரவேற்றான். வாமனனின் பாதங்களைக் கழுவி அந்த நீரைத் தன் தலையில் தெளித்துக்கொண்டான்.

"உனக்கு என்ன வேண்டும்? பொன்னா, ஊரா, யானைகளா?" என்று மகாபலி கேட்டான். வாமனன் புன்னகையுடன், "என் காலடியால் அளக்கும் மூன்றடி நிலம் தந்தால் போதும்" என்றான். மகாபலி சிரித்தான்; இவ்வளவு சிறிய கோரிக்கையா என்று வியந்தான்.

அப்போது அசுரர்களின் குரு சுக்ராச்சாரியார் தடுத்தார். "மகாபலி, இவன் சாதாரணச் சிறுவன் அல்லன். இவன் திருமால். இவன் உன் சகல செல்வத்தையும் பறிக்க வந்தவன். வாக்கு கொடுக்காதே" என்று எச்சரித்தார். மகாபலி சிந்தித்தான். "குருவே, இறைவனே என்னிடம் யாசிக்க வந்திருக்கிறார் என்றால் அதைவிட என் பெரும் பேறு எது? கொடுத்த வாக்கை மீறமாட்டேன்" என்றான்.

நீர் வார்த்து தானம் செய்ய வந்தபோது சுக்ராச்சாரியார் நீர்ப்பாத்திரத்தின் வாயில் வண்டாக நுழைந்து தடுக்க முயன்றார். வாமனன் தர்ப்பைப் புல்லால் அதைக் குத்த, குரு ஒரு கண்ணை இழந்தார் என்று கதை கூறுகிறது. மகாபலி தானத்தை முடித்தான்.

அந்த நொடியே வாமனன் விசுவரூபம் எடுத்தார். ஒரு அடியால் பூமியையும் மறு அடியால் விண்ணையும் அளந்தார். "மூன்றாம் அடிக்கு இடம் எங்கே?" என்று கேட்டபோது, மகாபலி "என் தலையில் வையுங்கள்" என்று தலைவணங்கினான். வாமனன் அவன் தலையில் காலை வைத்து அவனை சுதல உலகத்துக்கு அனுப்பினார். அவனுக்கு இந்திரபதவியையும் பின்னர் வழங்குவதாக வரம் அளித்தார் என்று பாகவதம் கூறுகிறது.

கேரள மரபில் ஆண்டுதோறும் ஓணம் திருநாளில் மகாபலி தன் மக்களைக் காண வருவதாக நம்பிக்கை உண்டு. விருந்தினராக வந்த இறைவனுக்கு எல்லாவற்றையும் தந்த மகாபலியின் வாழ்க்கை விருந்தோம்பல் வேள்வியின் மிக உயர்ந்த பயனாகிறது.

A story

Mahabali and Vamana

The eighth book of the Bhagavata Purana tells the story of Mahabali. Though born in the asura line, Mahabali was a grandson of Prahlada and of good character. By his strength he conquered all three worlds and took heaven from Indra. He performed a great sacrifice to establish his rule.

Indra and the other gods appealed to Vishnu. Vishnu took birth as Vamana, a dwarf brahmin boy. He came to the place where Mahabali's sacrifice was being held. Seeing him come with an umbrella, a water-pot and a deerskin, Mahabali rose and welcomed him.

"What do you want? Gold, a town, elephants?" asked Mahabali. Vamana smiled and said, "Three paces of land measured by my own feet are enough."

Then the guru of the asuras, Shukracharya, stopped him. "Mahabali, this is no ordinary boy. This is Vishnu. He has come to take all your wealth. Do not give your word," he warned. Mahabali reflected. "Master, if the Lord himself has come to beg of me, what greater good fortune can I have? I shall not break my word once given," he said.

When he came to pour the water of gift, Shukracharya entered the mouth of the water vessel as a bee to try to block it. Vamana poked it with a blade of darbha grass and the guru lost an eye, the tale says. Mahabali completed the gift.

At that instant Vamana took the cosmic form. With one step he measured the earth and with another the heavens. When he asked, "Where is room for the third step?", Mahabali bowed and said, "Place it on my head." Vamana placed his foot on his head and sent him to the world of Sutala.

The life of Mahabali, who gave everything to the Lord who came as a guest, is the highest fruit of the sacrifice of hospitality.

சிந்தனைக்கு

மிகுந்த தேவையுடைய அல்லது உயர்ந்த ஒருவர் விருந்தினராக வந்தால், மற்ற எவரையும்போல் நான் மகிழ்வுடன் எழுந்து வரவேற்பேனா?

To reflect on

If a guest came with great need or great worth, would I rise as willingly as for any other?