குருபரம்பரை மரபு (நம்பிள்ளை வரலாறு)அரங்கனே எழுந்து பார்த்த கூட்டம்
வைணவ மரபிலிருந்து. இராமானுசருக்குப் பிறகு வந்த ஆசாரியர்களுள் நம்பிள்ளை திருவாய்மொழி விரிவுரைக்குப் புகழ்பெற்றவர். திருவரங்கத்தில் அவர் சொற்பொழிவு செய்யத் தொடங்கினால், கோயில் முற்றம் முழுதும் மக்கள் நிறைந்துவிடுவார்கள். அறிஞர்கள், எளியவர்கள், ஆண்கள், பெண்கள் என்று எல்லோரும் வருவார்கள்.
ஒருநாள் அர்ச்சகர்கள் பெருமாளுக்கு வழிபாடு செய்துகொண்டிருந்தபோது, வெளியே பெரும் ஆரவாரம் கேட்டது. நம்பிள்ளையின் விரிவுரையைக் கேட்டு மக்கள் ஆனந்தத்தில் ஆர்ப்பரித்தனர். அப்போது அரங்கநாதனே தம் சயனத்திலிருந்து சற்று எழுந்து, அந்தக் கூட்டத்தைப் பார்க்க விரும்பியதாக மரபு சொல்கிறது.
நம்பிள்ளையின் விரிவுரைகளைக் கேட்ட அவருடைய சீடர் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அவற்றை எழுதி வைத்தார். அதுவே "ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி" என்ற திருவாய்மொழிப் பேருரை. ஒரு பாசுரத்தை எந்தப் பக்கம் தொட்டாலும் புதிய பொருள் சுரந்தது. கம்பர் சொல்லும் "மிகை" இதுவே.
Guruparampara tradition (Life of Nampillai)The Crowd the Lord Rose to See
From Vaishnava tradition. Among the teachers after Ramanuja, Nampillai was famous for his lectures on the Thiruvaimozhi. When he began to speak at Srirangam, the whole temple courtyard filled with people: scholars and simple folk, men and women alike.
One day, while the priests were worshipping the Lord, a great roar of joy rose outside: the people listening to Nampillai were cheering in delight. Tradition says that Ranganatha himself rose a little from his reclining posture, wishing to see that crowd.
Nampillai's disciple Vadakku Thiruveedhi Pillai wrote down those lectures. They became the 'Eedu Thirty-six Thousand', the great commentary on the Thiruvaimozhi. Wherever a verse was touched, new meaning flowed. That is the 'abundance' Kambar speaks of.