தொண்டர்கண் டண்டிமொண் டுண்டுருக் குஞ்சுத்த ஞானமெனுந்தண்டயம் புண்டரி கந்தருவாய் சண்ட தண்ட வெஞ்சூர்மண்டலங் கொண்டுபண் டண்டரண்டங்கொண்டு மண்டிமிண்டக்கண்டுருண் டண்டர்விண் டோடாமல் வேல்தொட்ட காவலனே.
Thontarkan tantimon tunturuk kunjuththa njaanamenun / Thantayam puntari kantharuvaay santa thanta venjoor / Mantalang kontupan tantarantangkontu mantimintak / Kanturun tantarvin toataamal vaelthotta kaavalanae.
அடியார்கள் கண்டு, அணுகி, மொண்டு உண்டு உருகும் தூய ஞானம் என்னும் குளிர்ந்த தாமரைத் திருவடியைத் தருவாய்! கொடிய தண்டனை தரும் சூரன் தேவர் மண்டலங்களைக் கைப்பற்றி, முன்பு அண்டங்களை எல்லாம் கொண்டு நெருக்கி வந்ததைக் கண்டு, தேவர்கள் உருண்டு சிதறி ஓடாமல் வேலை ஏவிய காவலனே!
Grant me your cool lotus feet, the pure wisdom that devotees see, approach, drink deep of and melt in! O guardian who hurled the spear so that the gods did not tumble and flee in terror, seeing fierce, punishing Sura seize their realms and, long ago, take all the worlds and press in upon them!
இந்தப் பாடல் 'ண்ட' என்ற ஒலியை மீண்டும் மீண்டும் வைத்து, போர்ப்பறையின் ஒலியைச் சொல்லிலேயே எழுப்புகிறது. அருணகிரிநாதரின் சந்தத் திறனுக்குச் சிறந்த சான்று. உள்ளடக்கம் எளிது: ஞானம் தரும் திருவடி வேண்டும்.
This verse repeats the sound 'nda' again and again, raising the beat of war drums in the words themselves. It is a fine example of Arunagirinathar's mastery of rhythm. The content is simple: grant me the feet that give wisdom.
மகாபாரதத்தைத் தமிழில் பாடிய வில்லிபுத்தூரார் புலவர்களிடம் வாதம் செய்து, தோற்றவரின் காதை அறுக்கும் வழக்கம் கொண்டிருந்தார் என்று மரபு சொல்கிறது. அருணகிரிநாதர் அவரோடு வாதிட்டார்; 'திதத்த தத்தித்த' என்று தொடங்கும் 'த' ஒலி மட்டுமே கொண்ட கந்தர் அந்தாதிப் பாடலுக்கு வில்லியால் பொருள் சொல்ல முடியவில்லை. தோற்ற வில்லி காதைக் கொடுக்க முன்வந்தபோது, அருணகிரியார், "காது அறுக்கும் வழக்கத்தையே விடுங்கள்" என்று மன்னித்தார். சந்தத்திலும் அவர் வென்றார், கருணையிலும் வென்றார்.
Tradition says Villiputhurar, who sang the Mahabharata in Tamil, used to debate scholars and cut off the ear of whoever lost. Arunagirinathar debated him; Villi could not explain a verse of the Kandar Andhadhi made only of 'ta' sounds, beginning 'Thithatha thaththitha'. When the defeated Villi offered his ear, Arunagiri forgave him: 'Just give up the custom of cutting ears.' He won in rhythm, and he won in mercy.
இந்தப் பாடலை ஒலியோடு உரக்கப் படித்துப் பாருங்கள்; எப்படி உணர்கிறீர்கள்?
Read this verse aloud for its sound; how does it feel?