திருவாய்மொழி 1.3.1 மற்றும் வைணவ மரபு"எத்திறம்!": ஆறு மாதம் மயங்கிய ஆழ்வார்
வைணவ மரபிலிருந்து. கண்ணன் சிறுவனாக இருந்தபோது யசோதை அவனை உரலோடு கயிற்றால் கட்டி வைத்தாள் என்று பாகவதம் சொல்கிறது. எல்லா உலகங்களையும் தாங்குபவன் ஒரு சிறு கயிற்றுக்குக் கட்டுப்பட்டு, கண்ணீரோடு ஏங்கி நின்றான்.
நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் இதைப் பாடத் தொடங்கினார்: "பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் ... மத்துறு கடைவெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்திருந்து ஏங்கிய எளிவே!" "எத்திறம்!" (என்ன தன்மை இது!) என்று சொன்னவுடன் அவர் மயங்கி விழுந்தார். அந்த எளிமையை நினைத்த வியப்பில் ஆறு மாதங்கள் அவர் நினைவின்றி இருந்தார் என்று உரையாசிரியர்கள் சொல்கின்றனர்.
உயிரை உருக்கும் தமிழ் என்று கம்பர் சொல்வது இதுதான். பாடியவரையே உருக்கிய சொற்கள் அவை.
Thiruvaimozhi 1.3.1 and Vaishnava tradition'Eththiram!': The Alvar Who Swooned for Six Months
From Vaishnava tradition. The Bhagavatam tells how, when Krishna was a little boy, Yashoda tied him to a mortar with a rope. He who holds up all the worlds stood bound by a small rope, sobbing.
Nammalvar began to sing of this in the Thiruvaimozhi: 'Easy to reach for those who love him, hard for others, the wondrous one... caught stealing the butter churned with the rod, bound at the waist, what a thing it is, this simplicity, sobbing tied to the mortar!' At the word 'eththiram!', what a thing!, he fell into a swoon. The commentators say that, overwhelmed by that simplicity, he lay lost to the world for six months.
This is what Kambar means by Tamil that melts the life. These words melted even the one who sang them.
